Fotografie przedstawiają pałac i ogrody w Osieku - siedzibę rodu Rudzińskich oraz dwór w Łękach, zdjęcia rodzinne: portrety dzieci, kobiet i mężczyzn, polowania. Rudzińscy przyjmowali w majątku licznych gości, z którymi zostali udokumentowani na fotografiach grupowych podczas spotkań i uroczystości rodzinnych. Przyjacielem Rudzińskich i Osieka uwiecznionym na zdjęciach był wybitny malarz Julian Fałat, któremu w 1912 r. Oskar Rudziński pomagał w zakupie willi w Bystrej koło Bielska. Odtąd Fałat stał się stałym gościem w Osieku, przenosząc na płótna tutejsze pejzaże, kościół i rodzinę gospodarzy. Na fotografiach utrwalono wizytę złożoną w Osieku przez generała Józefa Hallera, którego adiutantem był Marian Rudziński, syn Oskara. Wielkim urozmaiceniem życia towarzyskiego były biegi myśliwskie, organizowane przez poszczególne dwory. Rodzinę Rudzińskich reprezentował w nich Edward, co uwieczniono na zdjęciach z biegów w Osieku i Bulowicach (folwark Larischów). W zespole znajdują się też druki ulotne i materiały aktowe: jest tu zawiadomienie o ślubie malarza Cypriana Godebskiego z 1888 r., egzemplarz czasopisma „Przewodnik kółek rolniczych” (okres międzywojenny) z obszerną publikacją na temat postępowego folwarku w Osieku oraz reprodukcja litografii z czasopisma „Kłosy” (nr 398, 1873 r.) przedstawiająca salę mauretańską w pałacu w Osieku. W zespole znajdują się również fotografie (negatywy i odbitki pozytywowe) dokumentujące dwie wizyty papieża Jana Pawła II w Polsce: w latach 1979 i 1987, wykonane przez Krzysztofa Rudzińskiego.

Korzenie rodziny sięgają szlacheckiego rodu herbu Prus III, wywodzącego swoje pochodzenie z Rudna na Mazowszu. W XVIII wieku jego przedstawiciel Maciej Józef osiadł na Śląsku Cieszyńskim. W 1885 r. jego potomkowie weszli w posiadanie dóbr w Osieku (Księstwo Oświęcimskie) – zadłużony majątek kupił Oskar von Rudziński (1857–1919). Nowy właściciel wyremontował pałac w Osieku, wybudował cegielnię, tartak, browar, dwie gorzelnie i stawy rybne, w których wyhodował nową odmianę karpia królewskiego. W 1907 r. dokupił od Gizeli i Hipolita Rudzińskich, leżący w pobliżu majątek Łęki – Bielany – Zasolany. Majątek się rozwijał dzięki synom Oskara - Andrzeja, Mariana (1894-1952) i Edwarda (1891–1980), który kontynuował zainteresowania ojca związane z hodowlą karpi. Edward przed I wojną światową studiował leśnictwo w Wyższej Szkole Rolniczej w Wiedniu (specjalizacja: rybactwo i hodowla ryb), a następnie poszerzał wiedzę w Bawarskim Instytucie w Monachium. Po ślubie z Ewą z Dulębów i śmierci ojca w 1919 r., objął kierownictwo gospodarki stawowej w rodzinnym Osieku. Odbiorcami ryb osieckich stały się zamożne rody arystokratyczne, instytuty hodowlane, stowarzyszenia i ośrodki rybackie w kraju i za granicą. Za zasługi w selekcjonowaniu karpia Edward otrzymał Wielki Medal Złoty na Powszechnej Wystawie Krajowej [PWK] w Poznaniu w 1929 r. Kres świetności majątku przyniosła II wojna światowa. W 1939 r. Edward walczył ochotniczo podczas kampanii wrześniowej. Po powrocie do Osieka został przesiedlony wraz z rodziną do Krakowa, a cały majątek przeszedł w ręce niemieckie. Wkrótce wstąpił do Związku Walki Zbrojnej (później AK), równocześnie zatrudniając się w Związku Organizacji Rybackich, pod którego osłoną organizował kontakty pomiędzy poszczególnymi oddziałami i komendami AK oraz przerzucał służbowym mercedesem ludzi z AK i przesyłki, zwłaszcza do Małopolski Wschodniej. W walkach z Niemcami i działalności konspiracyjnej brali również udział jego starsi bracia i synowie. Po zakończeniu wojny i odzyskaniu od Niemców młyna, cegielni i browaru w Osieku oraz cegielni w Baborowie, trzej bracia – Andrzej, Marian i Edward wspólnie prowadzili rodzinne przedsiębiorstwo. Edward, dodatkowo dzierżawił wraz ze swoimi dawnymi stawowymi majątki rybne w Wielikącie i Ligocie. Wkrótce majątek został jednak znacjonalizowany i rozparcelowany. Komunistyczne władze nakazały Rudzińskim opuszczenie Osieka.