W zdecydowanej większości są to umowy i transakcje w sprawach gospodarczych jak kupno i sprzedaż ziemi, sprawy testamentowe i spadkowe oraz wszelkiego rodzaju umowy w sprawach finansowych (pożyczki, długi, zabezpieczenia hipoteczne).

Kancelaria notariusza Louis Kloer podobnie jak w całych Prusach funkcjonowała na podstawie ustawy z 11 lipca 1845 r. o postępowaniu przy sporządzaniu dokumentów notarialnych (Gesetz- Sammlung für die Königlichen Preussischen Staaten 1845, Nr. 23, s. 487-498) i ordynacji z 2 stycznia 1849 r. (Gesetz- Sammlung für die Königlichen Preussischen Staaten 1849, Nr. 1, s. 1-13). Powoływał go Minister Sprawiedliwości, który w akcie powołania wskazywał jego miejsce zamieszkania, siedzibę kancelarii oraz okręg urzędowy, którym był Królewski Sąd Apelacyjny w Poznaniu (Königlichen Appellationsgericht), a od 1879 r. Sąd Krajowy w Poznaniu (Landesgericht). Był urzędnikiem zaufania publicznego. Bezpośredni nadzór nad nim sprawowała rada honorowa (Ehrenrat) przy Królewskim Sądzie Apelacyjnym, a od 1879 r. Sądzie Krajowym w Poznaniu. Do jego kompetencji należały wszystkie sprawy z zakresu sądownictwa niespornego (freiwillige Gerichtsbarkeit), takie jak sprawy gruntowe (sprzedaż-kupno nieruchomości, obrót ziemią), handlowe, stowarzyszeń i związków, majątkowe, testamentowe, spadkowe, opiekuńcze, uwierzytelnienia wszelkiego rodzaju działań prawnych (umów), sporządzanie protestów weksli i czeków. Do jego obowiązków należało też przyjmowanie na przechowywanie dokumentów i kosztowności i prowadzenie ich ewidencji. Za swoje usługi pobierał opłatę sądową zgodnie z obowiązującym taryfikatorem. W związku z tym musiał prowadzić księgę przychodów i składać sprawozdania w Urzędzie Skarbowym (Finanzamt) w Międzyrzeczu. Mieszkał w Międzyrzeczu, gdzie miał kancelarie przy ul. Młyńskiej 5 (Mühlstrasse) ( Adreβbuch für Meseritz, Obrawalde, Heidemühle, Kupfermühle, s. 101).