Kolekcja zawiera odbitki fotograficzne z okresu II Rzeczypospolitej dotyczące wojska, uroczystości z udziałem najwyższych władz państwowych, architektury. Większość materiałów dokumentuje okres II wojny światowej, w tym działalność prezydenta i rządu RP na Uchodźstwie, Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie, w ZSRR, Iranie i na Środkowym Wschodzie, egzekucje niemieckie na ludności cywilnej, powstanie warszawskie. Jedno zdjęcie ukazuje spotkanie z udziałem generała Władysława Andersa już w okresie powojennym. Okres międzywojenny: Sygn. 1 - Przemarsz oddziału Wojska Polskiego przez Władywostok; Sygn. 2-11 - II Rzeczpospolita: uroczystości, wojsko, architektura; Sygn. 12 - Chłopiec przy karabinie maszynowym MG08 w Wielkiej Brytanii; II wojna światowa i okres powojenny: Sygn. 13-21 - Ludobójstwo niemieckie w Polsce; Sygn. 22-26 - Prezydent i rząd RP na Uchodźstwie; Sygn. 27-47 - Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie, w Związku Radzieckim, w Iranie, na Środkowym Wschodzie, we Włoszech; Sygn. 48-50 - Powstanie warszawskie; Sygn. 51 - Spotkanie z udziałem generała Władysława Andersa.

Teresa (Tesa) Ujazdowska urodziła się 5 lutego 1931 r. w Warszawie. Podczas II wojny światowej należała do Szarych Szeregów. W czasie powstania warszawskiego służyła jako łączniczka i sanitariuszka. Jako aktorka zadebiutowała w 1953 r. w Teatrze Ziemi Łódzkiej w Łodzi. Występowała tu do 1960 r., następnie w teatrach w Kaliszu, Jeleniej Górze, Wrocławiu, Rzeszowie i Wałbrzychu. W 1976 r. przeprowadziła się do Częstochowy, gdzie grała w Teatrze im. Adama Mickiewicza. W 1980 r., po powstaniu Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność”, zaczęła aktywnie działać w strukturach związkowych macierzystego teatru oraz w częstochowskiej opozycji. W stanie wojennym była internowana i więziona w Lublińcu, Darłówku i Gołdapi. Po zwolnieniu z internowania otrzymała zakaz występowania na scenie. Musiała również opuścić Dom Aktora, w którym wynajmowała mieszkanie służbowe. W 1984 r. wyjechała do Wielkiej Brytanii. Rozpoczęła pracę w Polskim Ośrodku Społeczno-Kulturalnym (POSK) w Londynie. Tam powróciła do występów scenicznych. Poprzez POSK rozpoczęła pracę w redakcji „Dziennika Polskiego i Dziennika Żołnierza”. Po pewnym czasie została naczelną redaktor dodatku świątecznego „Tydzień Polski”, a następnie „Dziennika Polskiego”. Była członkinią Zarządu Fundacji Armii Krajowej i Zarządu Stowarzyszenia Aktorów Scen Polskich za Granicą (ZASP). Współpracowała z prezydentami na uchodźstwie: Kazimierzem Sabbatem i Ryszardem Kaczorowskim. Wyszła za mąż za Przemysława Szudka – podpułkownika, oficera Armii Krajowej i adiutanta prezydenta na uchodźstwie Augusta Zaleskiego. Jeszcze w 2007 r., jako redaktor naczelna, kierowała „Tygodniem Polskim” w Londynie. Pod koniec życia wróciła do kraju. Zmarła 27 lipca 2021 r. w Ksawerowie. Została pochowana na Powązkach w Warszawie.

fotografie