Portrety i zdjęcia sytuacyjne Lucjana Skupiewskiego. Zdjęcia jego rodziny: córki Heleny, żony Eleny, ojca Józefa i matki Kornelii, znajomych, a także jego domu, samochodu, koni. Skupiewski w pracy jako lekarz, w mundurze oficera rumuńskiego, na polowaniu. Zdjęcia grupowe z rodziną, znajomymi, spotkania towarzyskie. Praca w szpitalu. Konne skoki przez przeszkody. Fotografie wojska rumuńskiego: uroczystości, msze polowe celebrowane przez popów, uroczyste posiłki. Uroczystości w miastach, architektura Bukaresztu, ulice, miejsca nad rzeką. Budynki w mniejszych nierozpoznanych miejscowościach, krajobrazy, ludność wiejska. Fotografie zostały wykonane od końca XIX w. do okresu II wojny światowej. Najwięcej materiałów pochodzi z dwudziestolecia międzywojennego (przewaga z lat 30.). Kilkanaście zdjęć wykonano na przełomie XIX/XX w. (portrety w atelier) - większe zdjęcia na kartonikach rumuńskich zakładów fotograficznych.

Lucjan Skupiewski (1876‒1949) ukończył studia medyczne w Bukareszcie i tam pracował jako ceniony lekarz. Należał do rumuńskiej elity. Był zastępcą mera Bukaresztu, działał w parlamencie. Wybierano go zarówno do Izby Deputowanych jak i Senatu. Był oficerem rezerwy – osiągnął stopień pułkownika. Aktywnie działał wśród Polonii rumuńskiej. Podczas pierwszej wizyty Józefa Piłsudskiego w Rumunii w 1922 r. nawiązał z nim osobiste relacje. W czasie wizyty Marszałka w Rumunii w 1928 r. gościł go w swoim letnim domu.