Sprawy dotyczące władz i urzędów centralnych, 1866-1915, 230 j.a. Gubernator, władze i urzędy w guberni, 1866-1917, 6638 j.a. Stosunki gospodarcze, społeczno-polityczne i kulturalne, 1866-1917, 6707 j.a. Pomoce kancelaryjne, 1866-1915, 280 j.a.

Kancelaria Gubernatora Lubelskiego (KGL) powołana została na mocy „Ustawy o zarządzie gubernialnym i powiatowym w guberniach Królestwa Polskiego” z 19/31 grudnia 1866 r. (Dz. Pr. Król. Pol., t. 66, s. 119). Z byłej guberni lubelskiej utworzono gubernię lubelską i siedlecką. Gubernia lubelska w nowych granicach składała się z dziesięciu powiatów: biłgorajskiego, chełmskiego, hrubieszowskiego, janowskiego, krasnostawskiego, lubartowskiego, lubelskiego, puławskiego, tomaszowskiego i zamojskiego. Stan taki utrzymał się do roku 1912, kiedy to utworzono gubernię chełmską. Gubernia lubelska obejmowała swe dawne powiaty: janowski, krasnostawski, lubartowski, lubelski i puławski oraz powiaty z byłej guberni siedleckiej: garwoliński, łukowski, radzyński, siedlecki, i sokołowski. W 1915 r.- w wyniku działań I wojny światowej - KGL została ewakuowana do Rosji. Całkowita likwidacja urzędu nastąpiła w 1918 r. na mocy dekretu Rady Komisarzy Ludowych (Sobranije Uzakonienij i Rasporiażenij Raboczego i Kriestjanskogo Prawitielstwa, 1918, nr 19, oddział I, s. 287. Dekret Rady Komisarzy Ludowych z 7 lutego/25 stycznia 1918 r.) Siedzibą urzędu było miasto Lublin KGL była jednym z urzędów, poprzez który gubernator mógł realizować swoje rozległe kompetencje m.in. nadzór nad działalnością zarządów poszczególnych szczebli, straży ziemskiej, drukarni, litografii, cenzury, przedstawianie kandydatów na sędziów pokoju, zatwierdzanie składu osobowego dozorów bożniczych, nadzorowanie ściągania podatków i opłat, udzielanie zezwoleń na wystawianie sztuk teatralnych i inne występy publiczne, wydawanie paszportów, nadzór nad osobami podejrzanymi itp.