Akta zachowane w zespole w dużym stopniu umożliwiają poznanie struktury organizacyjnej, działalności gospodarczej oraz kondycji finansowej Przedsiębiorstwa. Na początku zespołu umieszczono materiały Działu Organizacji i Zarządzania. Znajdują się wśród nich: akta organizacyjne (1954-1981), zarządzenia i polecenia dyrektora (1954-1991), posiedzenia Rady Zrzeszenia „Metalplast” (1982-1987), posiedzenia Konferencji Samorządu Pracowniczego (1958-1968, 1988-1991) oraz protokoły kontroli Przedsiębiorstwa (1971-1992). W Dziale Kadr i Szkolenia zachowały się jedynie analizy czasu pracy z lat 1976-1989. W dalszej kolejności ułożono akta Działu Socjalno-Gospodarczego. Są to sprawozdania z akcji socjalno-bytowej za lata 1971-1991. Dział Zatrudnienia i Płac zawiera zaledwie 2 teczki. Dotyczą one planów zatrudnienia i płac na rok 1969/1970 oraz zmniejszenia dynamiki zatrudnienia z 1975 r. Znacznie lepiej zachowały się akta Sekcji BHP. Znajdują się w nich sprawozdania z wypadków przy pracy za lata 1970-1989 oraz sprawozdania z bezpieczeństwa i higieny pracy za lata 1967-1990. Dużą ilość materiałów stanowią akta Samorządu Pracowniczego. Są wśród nich między innymi: wybory do Rady Zakładowej z 1959 r., plany pracy Rady z lat 1954-1962, protokoły posiedzeń Rady Zakładowej z lat 1954-1986, uchwały Rady z lat 1958-1972, sprawozdania finansowe z lat 1966-1969 oraz akta dotyczące współzawodnictwa pracy i czynów społecznych. W Dziale Ekonomicznym zachowały się przede wszystkim plany wieloletnie i roczne oraz sprawozdania dotyczące m.in. produkcji, kosztów, inwestycji, zatrudnienia i sprzedaży. Materiały pochodzą z lat 1954 – 1992. Ciekawą wiedzę o Przedsiębiorstwie dostarczają także roczne analizy działalności. W dalszej kolejności ułożono akta Działu Księgowości. Znajdują się wśród nich między innymi: plany rzeczowo-finansowe na lata 1974 –1988, bilanse za lata 1954 - 1992, orzeczenia z badania bilansów za lata 1961-1992 oraz protokoły kontroli finansowych z lat 1972- 1983. W Dziale Kontroli Jakości zachowały się akta dotyczące znaków jakości oraz analizy jakości produkcji. 20 teczek zostało wytworzonych przez Dział Głównego Technologa. Są to m.in. plany i sprawozdania z realizacji postępu technicznego. W Dziale Głównego Mechanika – Neutralizatora Ścieków znajdują się zaledwie 3 teczki analiz z lat 1989-1991 dotyczących problemów zanieczyszczania powietrza Na końcu zespołu umieszczono akta Stanowiska ds. Inwestycji. Zawierają one informacje o rozbudowie Przedsiębiorstwa oraz sprawozdania z realizacji inwestycji.

Zakłady Elementów Wyposażenia Budownictwa „Metalplast-Leszno” działały w Lesznie w latach 1954 -1992. W tym okresie Przedsiębiorstwo zmieniło kilkakrotnie nazwę. Nie wiązało się to jednak z jego likwidacją i powoływaniem nowego. W latach 1954-1958 Przedsiębiorstwo działało jako Leszczyńskie Zakłady Galanterii Metalowej. Zostały one utworzone na podstawie zarządzenia Ministra Przemysłu Drobnego i Rzemiosła z dnia 11 grudnia 1953 r. Przedsiębiorstwo rozpoczęło działalność z dniem 1 stycznia 1954 r. Powstało z połączenia dwóch drobnych prywatnych firm mających swoje początki w okresie międzywojennym, a mianowicie: Mechanicznej Fabryki Szpilek w Lesznie /od 1930 r./ oraz Mechanicznej Fabryki Zamków „Mefaza” w Lesznie /działała od 1927 r./. Fabryka Szpilek w okresie międzywojennym zajmowała się produkcją drobnej galanterii metalowej krawieckiej i fryzjerskiej /szpilki, agrafki/. Z kolei w „Mefazie” produkowano początkowo zabawki, a potem także różnego typu zamknięcia patentowe /kłódki, zamki wpuszczane i skrzynkowe wkładki patentowe/. W 1950 r. obydwie firmy zostały przejęte pod przymusowy zarząd państwowy. Decyzje w tej sprawie podjął Minister Przemysłu Ciężkiego. Weszły wówczas w skład Leszczyńskich Zakładów Przemysłu Terenowego. Z kolei w 1954 r. utworzono Leszczyńskie Zakłady Galanterii Metalowej. Profil działalności zasadniczo się nie zmienił. W pierwszym okresie produkowano: zamki, wkładki do zamków patentowych, kłódki, agrafki, szpilki i inne drobne wyroby metalowe. Z biegiem lat zrezygnowano zupełnie z drobnej galanterii krawieckiej i fryzjerskiej. Nastawiono się natomiast na produkcję coraz nowocześniejszych zamknięć patentowych. Między innymi w 1957 r. uruchomiono produkcję kłódek typu „Yale” i drugiej odmiany zamków patentowych typu „Yale”. W pierwszym okresie Przedsiębiorstwo pracowało w dwóch starych obiektach po Fabryce Szpilek i „Mefazie” przy ul. Żwirki i Wigury oraz przy ul. Bolesława Chrobrego. Na przełomie lat 1957/1958 otrzymano obiekty po dawnych koszarach 17 Pułku Ułanów przy ul. Dzierżyńskiego /obecna ul. Niepodległości/. Zakłady podlegały Ministerstwu Przemysłu Drobnego i Rzemiosła. Z dniem 1 stycznia 1959 r. dotychczasowe Zakłady Galanterii Metalowej w Lesznie zmieniły nazwę na Leszczyńska Fabryka Okuć Budowlanych. Zgodnie z zarządzeniem nr 42 z dnia 6 lutego 1959 r. Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych fabryka została podporządkowana temu ministerstwu. Funkcję dyrektorów pełnili: do 1962 r. /aż do swojej śmierci/ Hieronim Zapłata, a od 1962 r. Feliks Zielnik. Przedsiębiorstwo w dalszym ciągu rozszerzało zakres swojej produkcji. W latach 60. wprowadzono produkcję ościeżnic drzwiowych. Z uwagi na uciążliwość związaną z hałaśliwością produkcji ościeżnic w 1966 r. rozpoczęto budowę Oddziału Ościeżnic w tzw. przemysłowej dzielnicy miasta. Oddział uruchomiono w styczniu 1969 r. W 1971 r. Przedsiębiorstwo przejęło w Witnicy /pow. gorzowski/ obiekty po zlikwidowanych Zakładach Przemysłu Ziemniaczanego. W ciągu trzech miesięcy uruchomiono tam produkcję ślusarki stalowej dla hal fabrycznych. Wkrótce rozpoczęto tam budowę nowego zakładu. Ukończono go w 1973 r. Równocześnie podjęto budowę nowego zakładu w Lesznie, przy ul. Magazynowej. Kolejne zmiany zaszły w 1973 r. Na podstawie zarządzenia nr 71/Org Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 27 kwietnia 1973 r. zmieniono nazwę Leszczyńska Fabryka Okuć Budowlanych na Zakłady Elementów Wyposażenia Budownictwa „Metalplast – Leszno”. Stosowne zarządzenie wewnętrzne w tej sprawie wydał także 28 maja 1973 r. dyrektor Przedsiębiorstwa. Zakłady nadal specjalizowały się w produkcji różnego typu zamków, ościeżnic drzwiowych oraz ślusarki stalowej dla hal produkcyjnych. W maju 1975 r. przeniesiono firmę do nowych obiektów przy ul. Magazynowej w Lesznie. Dotychczasową siedzibę przy obecnej ul. Niepodległości przeznaczono na potrzeby Zespołu Szkół Budowlanych. Funkcję dyrektorów kolejno pełnili: Feliks Zielnik (1973-1975), Miron Hynek (1975-1978), Józef Werno (1978 – 21.03. 1992), a od 22 marca1992 tymczasowy kierownik Bogdan Ławecki. Transformacja ustrojowa lat 90. przyniosła także zasadnicze zmiany w gospodarce. Nastąpił proces jej prywatyzacji. Tak stało się także z Zakładami Elementów Wyposażenia Budownictwa „Metalplast – Leszno”. Zgodnie z zarządzeniem nr 30/0r Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 maja 1992 r. firma z dniem 30 czerwca 1992 r. została postawiona w stan likwidacji. Jej likwidatorem Ministerstwo ustanowiło Grażynę Kozłowską. Zgodnie ze wspomnianym już zarządzeniem Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 maja 1992 r. likwidator przekazał majątek po zlikwidowanej firmie odpłatnie Spółce Akcyjnej „Metalplast” LOB w Lesznie, zawiązanej przez pracowników Zakładów Elementów Wyposażenia Budownictwa „Metalplast – Leszno”. Stosowne protokoły podpisano 31 sierpnia i 15 września 1992 r. Powstała po likwidacji ZEWB „Metalplast – Leszno” Spółka Akcyjna „Metalplast” LOB w Lesznie oficjalnie rozpoczęła działalność z dniem 1 września 1992 r.