Materiały dotyczące organizacji i działalności (m.in. pisma okólne Komitetu Urządzającego i Gubernialnego Urzędu Spraw Włościańskich w Radomiu, korespondencja z władzami i urzędami administracyjnymi, tabele nadawcze i likwidacyjne, instrukcje w sprawie udzielania kredytów, dzielenia wspólnot, sprzedaży majoratów i majątków poduchownych, spory graniczne, uchwały zebrań gminnych w sprawach rolnych); sygn. 1 – 137.

Ukaz z 2.III.1864 r. o uwłaszczeniu chłopów w Królestwie Polskim wprowadził niezbędną administrację do przeprowadzenia uwłaszczenia. W każdej guberni powołano od jednej do czterech komisji włościańskich, którym podlegali tzw. komisarze rewirowi, przemianowania następnie na powiatowych. Komisji Gubernialnej w Radomiu, a od roku 1870 Urzędowi Gubernialnemu Spraw Włościańskich, podlegali następujący komisarze spraw włościańskich: iłżecki, konecki, kozienicki, opatowski, opoczyński, radomski i sandomierski. Komisarze powiatowi załatwiali większość spraw związanych z urządzaniem włościan. Praca ich polegała głównie na pomocy przy sporządzaniu tabel likwidacyjnych i nadawczych, przyjmowaniu skarg i wniosków w sprawie uchybień w dokonanych pomiarach, rozstrzyganiu sporów między dziedzicami i chłopami lub między samymi chłopami, pośredniczeniu w sprawie regulowania serwitutów i zamiany działek. Urzędy komisarzy przestały istnieć wraz z wkroczeniem na teren guberni wojsk austriacko – pruskich w 1915 r.