Seria 1 – Protokoły z narad, udział w konferencjach zewnętrznych (1977-1983, sygn. 47 – 48. Seria 2 – Zarządzenia i decyzje własne i resortowe (1974-1989), sygn. 1; 49 -59; 120-123 Seria 3 – Instrukcje, regulaminy, wzory pieczęci, plany ochrony własne (1974-1986), sygn. 2 – 3; 60 – 62; 117 - 118; 124. Seria 4 – Plany finansowe, bilanse, sprawozdania statystyczne (1966-1987), sygn. 4 – 8; 63 – 65; 71 – 77; 131. Seria 5 – Analizy, informacje, rozliczenia planów pracy, sprawozdania ze skarg osadzonych (1956-1989), sygn. 9 – 11; 66 – 70, 119; 125-128. Seria 6 – Kontrole zewnętrzne i wewnętrzne (1956-1985), sygn. 12 – 20; 78 – 80; 129-130. Seria 7 – Dokumentacja ucieczek więźniów (1976), sygn. 21. Seria 8 – Skorowidze osadzonych (1958-1977), sygn. 22 – 46. Seria 9 – Dokumentacja techniczna budynków, kosztorysy remontów (1954-1967), sygn. 81 – 112. Seria 10 – Jadłospisy (1983-1987), sygn. 113 – 116; 132. Seria 11 – Gazeta osadzonych (2006-2013), sygn. 133-136.

1. Daty istnienia: Istniejące od XIX w. (utworzone przez władze rosyjskie w 1820 r.) Więzienie w Radomiu, działa od 1966 r. pod nazwą Areszt Śledczy. Podstawą działalności były: Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 7 marca 1928 r. w sprawie organizacji więziennictwa (Dz. U. 1928 Nr 29, poz. 272), Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 23 sierpnia 1932 r. o Straży Więziennej (Dz. U. 1932 Nr 74, poz. 667), Ustawa z dnia 26 lipca 1939 r. o organizacji więziennictwa (Dz. U. 1939 Nr 68, poz.457), Dekret z dnia 20 lipca 1954 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. 1954 Nr 34, poz. 144), Ustawa z dnia 10 grudnia 1959 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. 1959 Nr 69, poz. 436), Ustawa z dnia 19 kwietnia 1969 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. 1969 Nr 13, poz. 98) oraz przepisy resortowe. Od 1996 r. zasady i tryb tworzenia zakładów karnych i aresztów śledczych określa ustawa z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. 1996 Nr 61, poz. 283, z późn. zmianami – Dz. U. 2002, Nr 207, poz. 1761 - tekst jednolity) oraz ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. 1997 Nr 90, poz. 207). 2. Siedziba: Radom 3. Status prawny: instytucja rządowa – jednostka organizacyjna Służby Więziennej. Po II wojnie światowej więziennictwo organizacyjnie należało do kompetencji Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego; z dniem 1 października 1956 r. w wyniku zmiany przynależności resortowej – przeszło (wróciło) do Ministerstwa Sprawiedliwości (Dz. U. 1956 nr 41, poz. 188). Więzienie, a następnie Areszt Śledczy w Radomiu organizacyjnie podlegały w latach: 1945-1976 – Wojewódzkiemu Zarządowi Zakładów Karnych w Kielcach, 1976-1996 – Okręgowemu Zarządowi Zakładów Karnych w Warszawie, a od 1996 r. – Okręgowemu Inspektoratowi Służby Więziennej w Warszawie. 4. Zadania, funkcje, dziedziny działalności: Areszt Śledczy w Radomiu (do 1965 r. Więzienie w Radomiu) to jednostka penitencjarna, realizująca, na zasadach określonych w Kodeksie karnym wykonawczym, zadania w zakresie tymczasowego aresztowania i wykonywania kar pozbawienia wolności. W ramach Aresztu Śledczego w Radomiu działają: zakład karny typu zamkniętego i półotwartego. W zakładzie karnym zamkniętym przebywają tymczasowo aresztowani oraz skazani młodociani i dorośli, odbywający karę po raz pierwszy, zakwalifikowani do odbywania kary w zakładzie karnym tego typu, natomiast w zakładzie karnym typu półotwartego, tworzącym Oddział Zewnętrzny - skazani odbywających karę po raz pierwszy. W okresie od 1975 r. do 4 lutego 1983 r. Areszt posiadał Ośrodek Przystosowania Społecznego w Żytkowicach, do którego kierowani byli recydywiści, którzy zakończyli odbywanie zasadniczej kary pozbawienia wolności. Było to miejsce, w którym poprzez pracę mieli stopniowo przygotowywać się do powrotu do społeczeństwa (prawie 100 % osadzonych zatrudnionych było w pobliskiej bazie kolejowej PKP). Podstawowym zadaniem Aresztu Śledczego jest zabezpieczenie prawidłowego toku postępowania karnego, zapobieganie wzajemnej demoralizacji oraz zapewnienie bezpieczeństwa osadzonym. Realizacji tych zadań podporządkowany jest układ organizacyjny jednostki.