Wyciąg kontraktu sprzedaży domu TKZ, 1876, 1 j.a. Akta dotyczące dóbr Osmolice, 1841-1919, 5 j.a. Akta dotyczące dóbr Żdżanne, 1830-1870, 2 j.a.; Akta dotyczące dóbr Annopol vel Rachów 1873 - 1907, 1 j.a.; Wypisy z ksiąg hipotecznych dóbr obciążonych pożyczką TKZ (układ alfabetyczny wg nazw dóbr), [1820-]1825-1909, 334 j.a., przeniesiony w całości zespół akt Pisarza Kancelarii Ziemiańskiej (nr zespołu 398); Fotografie portretowe pracowników Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego 1901, 1903, 2 j.a. Pisma i decyzje Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego Guberni Lubelskiej, 1855 - 1875, 2 j.a.

Towarzystwo Kredytowe Ziemskie (TKZ) zostało powołane do życia uchwałą sejmową z 13 czerwca 1825 r. Ostateczna likwidacja TKZ nastąpiła w 1950 r. Likwidatorem był Bank Gospodarstwa Krajowego. TKZ było stowarzyszeniem właścicieli ziemskich, a jego głównym celem było udzielanie taniego kredytu w listach zastawnych na hipotekę dóbr prywatnych i do 1881 r. także dóbr rządowych. Członkami TKZ byli wszyscy właściciele dóbr obciążonych pożyczkami hipotecznymi Towarzystwa. Władze wykonawcze składały się z Dyrekcji Głównej, Komitetu Towarzystwa, Komitetu Właścicieli Listów Zastawnych oraz z dyrekcji szczegółowych w miastach wojewódzkich (gubernialnych). Władzę ustawodawczą sprawowało ogólne zebranie członków Komitetu i Dyrekcji Głównej Towarzystwa oraz prezesów dyrekcji szczegółowych. Dyrekcji Głównej w Warszawie podlegały dyrekcje szczegółowe w miastach wojewódzkich. W związku z udzielaniem pożyczek zabezpieczonych hipotecznie Dyrekcja Szczegółowa w Lublinie gromadziła wypisy z ksiąg hipotecznych sporządzane i poświadczane urzędowo przez pisarza kancelarii ziemiańskiej przy Trybunale Cywilnym w Lublinie (do 1876 r.), a następnie przez sekretarza Wydziału Historycznego Sądu Okręgowego w Lublinie. Terenem działalności towarzystwa w okresie zaborów było Królestwo Polskie, a od 1920 r. na terytorium II Rzeczypospolitej bez ziem byłego zaboru austriackiego (w 1922 r. były to województwa: warszawskie, łódzkie, kieleckie, lubelskie, białostockie, nowogródzkie, polskie, wołyńskie oraz ziemia wileńska). W latach 1939-1945 TKZ działało w Generalnym Gubernatorstwie. Od 1945 do 1950 r. trwał proces likwidacji.