Wpisy prowadzone w sformalizowanych księgach metrykalnych wydanych przez Warszawskiego Konsystorza Duchownego. Akta metrykalne urodzeń, ślubów i zgonów, prowadzone przez "proboszcza" jako duchownego prawosławnego, zawierają także, w księdze zgonów określenie przyczyny śmierci i miejsce pochówku; rocznik kończy zestawienie statystyczne. Księga metrykalna akt urodzeń, małżeństw, zgonów 1911-1915, sygn. 1-5

Status kościoła Grecko-Rosyjskiego [prawosławnego] w Królestwie Polskim, zatwierdzony przez cara 25 stycznia 1829 r., określony został Rozporządzeniem Rady Administracyjnej z 24.10/06.11 1833 r. Ustalał on zakres spraw należących do władz duchownych i rządowych oraz tryb relacji pomiędzy nimi. Do władzy rządowej, po uzgodnieniu z władzą kościelną, należało m.in… Tworzenie nowych cerkwi parafialnych, oznaczanie ich granic, łączenie i likwidacja parafii. Do wyłącznej kompetencji władzy duchownej pozostawiono sprawy ściśle religijne, w tym m.in. prowadzenia ksiąg spowiedzi i metrykalnych, z obowiązkiem jednak wykonania postanowień o aktach stanu cywilnego (Dziennik Praw Królestwa Polskiego, t. 15, s. 359-389). Cerkiew prawosławna w Kozienicach została wzniesiona na początku XX wieku jako świątynia wojskowa 25 smoleńskiego pułku piechoty. W 1911 r., po opuszczeniu miasta przez pułk, prawdopodobnie na przełomie kwietnia i maja 1911 r., cerkiew przekształcono w siedzibę parafii, istniejącej do 1915 r., tj do czasu opuszczenia miasta przez większość prawosławnych Rosjan. Pierwszy akt urodzenia wpisany został w październiku 1911 r. (poprzedza go informacja o braku urodzeń w maju, czerwcu, lipcu, sierpniu i wrześniu); jedyny akt ślubu wpisany został we wrześniu, a akty zgonów wpisywano od czerwca (z informacją, że w maju nie było zmarłych). "Proboszcz" parafii Kozienice, jako duchowny prawosławny, prowadził, w dwu egzemplarzach, księgi metrykalne na drukowanych formularzach, otrzymywanych i kontrolowanych przez organ Warszawskiego Konsystorza Duchownego (kontroli dokonywał Błagoczinnyj 6 okręgu - Blagočinnyj cerkvej 6 Varšavskago Okruga); jeden egzemplarz przechowywany był w archiwum parafii (egzemplarz "gruntowy"), drugi - u Konsystorza. Trudno stwierdzić czy "proboszcz" miał status urzędnika stanu cywilnego parafii kozienickiej i prowadził także, jako tenże urzędnik księgi zakładane i kontrolowane przez urzędników sądowych.