- protokoły z Walnych Zebrań członków Klubu, protokoły posiedzeń Zarządu Klubu (zachowane szczątkowo), 1963-1974, sygn. 1 - plany pracy i wydatków, sprawozdania opisowe z działalności, 1960-1974, sygn. 2 - protokoły kontroli, 1960; 1971; 1973, sygn. 3 - regulamin Klubu Literackiego, 1974, sygn. 4 - korespondencja merytoryczna, 1961-174, sygn. 5 - listy członków i deklaracje członkowskie, 1960-1975, sygn. 6 - wycinki prasowe, 1962-1972, sygn.. 7 - prace literackie (szopka radomska z 1968, wiersze Piotra Łaguny), 1968-1970, sygn.. 8-9

Klub Literacki w Radomiu został założony w 1948 roku przez grupę inteligencji radomskiej o ambicjach literackich. Nie zachowały się materiały informujące o likwidacji Klubu. Prawdopodobnie w połowie lat 70-tych Klub zawiesił swoją działalność w wyniku śmierci aktywnych działaczy Klubu Według zachowanego regulaminu celem Klubu było propagowanie literatury i powiększanie wiedzy o niej przez organizowanie wieczorów i poranków autorskich, imprez poświęconych twórczości poszczególnych pisarzy, wygłaszanie odczytów i organizowanie zebrań dyskusyjnych. Opiekę merytoryczną i finansową nad działalnością Klubu sprawował Zarząd Oddziału Warszawskiego Związku Literatów Polskich. Członkiem Klubu mogła zostać osoba będąca obywatelem PRL, tworząca dzieła literackie, lub posiadająca odpowiednie kwalifikacje ku temu, ażeby móc je upowszechniać i popularyzować. Członków przyjmował Zarząd Klubu. Działalność Klubu oparta była na społecznej pracy jego członków, funkcje pełnione w nim były funkcjami honorowymi. Władzami Klubu były: Walne Zebranie Klubu, Zarząd, Komisja Rewizyjna i Sąd Koleżeński. Klub mógł zostać rozwiązany uchwałą Walnego Zebrania członków Klubu lub przez Zarząd Oddziału Związku Literatów Polskich w Warszawie. Terenem działalności Klubu było miasto Radom