Dokumentacja ewidencyjno-szacunkowa, 1865-1896, sygn. 1-268: księgi podatku budynkowego.

W roku 1865 w siedzibach powiatów powołano specjalnych kontrolerów katastralnych (Katasterkontroleur). Kontrolerzy wraz z początkowo nielicznym personelem pomocniczym utworzyli administrację katastralną I instancji tzw. urzędy katastralne (Katasteramt) podległe bezpośrednio pod biura katastralne przy rejencji. Z biegiem czasu w urzędzie katastralnym zatrudniono: starszych sekretarzy, sekretarzy katastralnych, kontrolerów, mierniczych i ich pomocników, technicznych urzędników pomiarowych oraz personel pomocniczy. Do obowiązków urzędów katastralnych należało: prowadzenie pomiarów gruntów i budynków; szacowanie nieruchomości; opracowanie map i innych materiałów pomiarowych; wykonywanie prac związanych z wymiarem podatku; współudział przy podziale świadczeń rentowych; wydawanie i uwierzytelnianie wyciągów i odpisów dokumentacji katastralnej; udzielanie informacji sądom i innym urzędom oraz osobom prywatnym. W wyniku reform przeprowadzonych w II poł. lat osiemdziesiątych biura katastralne doszły do dużego znaczenia. Wiązało się to z prowadzeniem prac pomiarowych przy wytyczaniu sieci kolejowej i nowej sieci dróg. Na początku 1912 roku wyłączono je spod zarządu administracji ogólnej rejencji tworząc z nich osobny Królewsko - Pruski Zarząd Katastralny (Der Königliches – Preusisches Katasterver-waltung) podległy bezpośrednio Ministerstwu Finansów. Urzędy istniały do roku 1945. Urząd Katastralny w Międzyrzeczu powstał w roku 1865. Był jednym z urzędów podlegających pod Biuro Katastralne w Poznaniu. Obejmował swą działalnością teren powiatu Międzyrzecz. W roku 1919 część powiatu międzyrzeckiego weszło w skład państwa polskiego (dokumentacja dot. tej części powiatu nie została przekazana władzom polskim).