1. Zarząd Gminy, 1946–1950, 22 j.a: budżety i sprawozdania z ich wykonania; akta dotyczące spraw organizacyjnych Zarządu Gminy, a w nich m.in. imienne powiadomienia o powołaniu do Komitetu Daniny Narodowej oraz wykaz jego członków; protokoły z zebrań gromadzkich. 2. Gminna Rada Narodowa, 1947–1949, 4 j.a.: protokoły z sesji GRN i posiedzeń Prezydium GRN, w których znajdują się materiały związane z następującymi zagadnieniami: regulamin obrad, wybór komisji, obowiązkowe dostawy płodów rolnych i podatek gruntowy, elektryfikacja gminy, wnioski indywidualnych mieszkańców dotyczące np. zwolnień podatkowych, budżet i statuty opłat administracyjnych, diety dla radnych. 3. Prezydium Gminnej Rady Narodowej, 1950-1954, 9 j.a.: protokoły z sesji GRN i posiedzeń Prezydium GRN, budżety i sprawozdania z ich wykonania.

Władze gmin stanowiły zarządy gminne, składające się początkowo z wójta, jego zastępcy i sekretarza, mianowane przez pełnomocnika obwodowego. Funkcje planowania działalności publicznej oraz kontroli nad rządowymi i samorządowymi organami wykonawczymi sprawowały rady narodowe. Na terenie ziem zachodnich rady powstawały dopiero w końcu 1945 r. Zarządy gminne i gminne rady narodowe działały do połowy 1950 r. Zmiany wniosła ustawa z 20 marca 1950 r. o terenowych organach jednolitej władzy państwowej . Na mocy ustawy zlikwidowano zarządy gminne a ich kompetencje przejęły gminne rady narodowe. Prezydium stało się organem wykonawczym i zarządzającym rady narodowej, zobowiązanym do wykonywania jej uchwał oraz organizowania jej pracy (przygotowywanie materiałów i zwoływanie sesji). Do najważniejszych zadań rad nadal należało uchwalanie budżetu, kierowanie działalnością gospodarczą, kulturalną i oświatową gminy, ustalanie wymiaru podatków i obowiązkowych dostaw. W praktyce jednak rola gminnych rad była ograniczona do wykonywania zaleceń powiatowej rady narodowej, która ustalała budżet i zobowiązania podatkowe. Organami pomocniczymi rady były komisje. 25 września 1954 roku wydana została ustawa o reformie podziału administracyjnego wsi i powołaniu gromadzkich rad narodowych . Na mocy tej ustawy zlikwidowano gminy a w ich miejsce powołano nowe jednostki podziału terytorialnego – gromady. W grudniu 1954 r. ukonstytuowały się gromadzkie rady narodowe, które przejęły zadania gminnych rad narodowych. Polska administracja w powiecie słubickim rozpoczęła działalność na początku maja 1945 r., kiedy Pełnomocnik Rządu na Obwód Rzepin z siedzibą w Słubicach przejął władzę w powiecie. Początkowo obwód (powiat) rzepiński należał do okręgu Pomorze Zachodnie, a od 7 lipca 1945 r., wraz z całą Ziemią Lubuską, znalazł się w województwie poznańskim. W roku 1950 wszedł w skład województwa zielonogórskiego. Początkowo powiat słubicki składał się z 9 gmin wiejskich i 5 miast: Górzyca (początkowo: Gorzyce), Ośno Lubuskie, Rzepin (początkowo: Rypin Lubuski), Słubice i Cybinka. W roku 1946 prawa miejskie straciła Górzyca. Do gmin wiejskich należały wówczas: Białków, Boczów, Czarnów, Gądków Wielki, Kowalów, Maczków, Sądów (początkowo: Zędów), Połęcko, Żabice. W latach 1946–1948 zlikwidowano gminy Białków, Sądów, Maczków (weszły w skład nowo utworzonej gminy Cybinka), Żabice, Czarnów (włączone do gminy Górzyca) i Połęcko (weszło w skład nowo utworzonej gminy Rzepin). W latach 1947–1954 na terenie powiatu działały gminy: Boczów, Cybinka, Gądków Wielki, Górzyca, Kowalów, Ośno Lubuskie, Rzepin i Słubice. Z dniem 1 stycznia 1955 do powiatu sulęcińskiego przeszło Ośno Lubuskie. Na podstawie zachowanych akt niewiele da się ustalić odnośnie organizacji wewnętrznej Zarządu Gminy i Prezydium Gminnej Rady Narodowej. Gmina powstała prawdopodobnie w październiku 1946. Wiadomo, iż pierwszym wójtem był Jan Lewandowski (wcześniej burmistrz Górzycy). Pierwsze posiedzenie Gminnej Rady narodowej odbyło się w końcu listopada 1946. Przewodniczącym Rady wybrano Mieczysława Czyża. Z uwagi na brak akt nie da się ustalić daty pierwszej sesji po wejściu w życie ustawy z marca 1950 roku. Prawdopodobnie pierwszą przewodniczącą Prezydium Gminnej Rady narodowej była Zofia Kolińska (ustąpiła ze stanowiska w kwietniu 1951 roku).