I. AKTA CYWILNO-RELIGIJNE księgi pierwopisowe urodzeń (unikaty) z lat 1889-1911 [2015], sygn. 1-2, 5, 10 (4 j.a.), 1889 tylko fragment indeksu, 1905 akty do lipca; księgi pierwopisowe małżeństw (unikaty) z lat 1890-1911 [2015], sygn. 3, 6-7 (3 j.a.), księgi pierwopisowe zgonów (unikaty) z lat 1890-1911[2015], sygn. 4, 8 (2 j.a.), księga wtóropisowa urodzeń, małżeństw i zgonów (duplikat) 1912 - 1924, sygn. 9, 12 - 13, 15 - 22, 24, 26-28 (14 j.a.), skorowidze do aktów urodzeń za lata 1905-1910, 1912, 1914-1915, sporządzone w USC, skorowidz do aktów małżeństw za rok 1921, sporządzony w USC, skorowidz do aktów urodzeń, małżeństw i zgonów za rok 1923, sporządzony w USC, sygn. 27 skorowidze do aktów zgonów za lata 1914-1915, sporządzone w USC, alegaty do księgi urodzeń, małżeństw i zgonów za 1913 r., sygn. 25

Z dniem 15 sierpnia 1810 r. wprowadzono na terenach przyłączonej do Księstwa Warszawskiego Lubelszczyzny i Podlasia obowiązek prowadzenia świeckich akt stanu cywilnego w oparciu o uregulowania Kodeksu Cywilnego Napoleona. Mimo świeckiego charakteru rejestracji rolę urzędników stanu cywilnego powierzono duchownym katolickim obu obrządków. Wprowadzone gminy, w których dokonywano rejestracji ludności, pod względem terytorialnym były najczęściej tożsame z parafiami rzymskokatolickimi oraz greckokatolickimi i obejmowały ogół ludności zamieszkałej na danym terenie (również ludność wyznań protestanckich i wyznania mojżeszowego). Proboszcz parafii w Uhrusku (pow. włodawski) także sprawował w tym czasie obowiązki urzędnika stanu cywilnego. Akty stanu cywilnego (urodzeń, zapowiedzi, małżeństw i zgonów) spisywane były w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach. Do sporządzanych metryk dołączano alegaty (m. in. przedkładane do spisywanego aktu małżeństwa odpisy metryk urodzenia, lub akty znania narzeczonych, urzędowe sprostowania i uzupełnienia aktów). Księgi były zamykane wraz z końcem roku, sporządzano do nich indeks osobowy, jeden egzemplarz pozostawał w parafii a drugi przekazywano do właściwego terytorialnie Sądu Pokoju we Włodawie. W 1826 r. na mocy Kodeksu Cywilnego Królestwa Polskiego akta stanu cywilnego prowadzone przez duchownych katolickich zyskały walor zarówno aktów świeckich, jak i religijnych, w związku z tym wyłączono spod ich kompetencji ludność innych wyznań chrześcijańskich oraz Żydów, tworząc dla nich odrębne urzędy stanu cywilnego. Rejestracja w aktach stanu cywilnego nadal odbywała się w systemie podwójnym. Zawierające jeden typ aktów unikaty (księgi pierwopisowe) zapisywano zazwyczaj przez kilka lat, aż do zapełnienia księgi. Tożsame z nimi pod względem treści metryk duplikaty (wtóropisy), obejmujące akty urodzeń małżeństw i zgonów, zamykano wraz z końcem roku, sporządzano indeks, dołączano do nich alegaty i przekazywano do Sądu Pokoju. Bezpośredni nadzór nad prowadzeniem akt sprawował dziekan (Dziennik Praw Królestwa Polskiego t.10, s. 41-84). Do 1867 r. akty stanu cywilnego sporządzano w języku polskim, od roku 1868 po rosyjsku. Ponadto wprowadzono datację aktów wg obowiązującego w Cesarstwie Rosyjskim kalendarza juliańskiego (12-13 dni różnicy w stosunku do kalendarza gregoriańskiego). Usankcjonowane przez Kodeks Cywilny Królestwa Polskiego zasady rejestracji aktów stanu cywilnego z niewielkimi modyfikacjami przetrwały na terenie byłego zaboru rosyjskiego do roku 1945. Na podstawie dekretu Rady Ministrów z 25 września 1945 r. z dniem 1 stycznia 1946 r. zlikwidowano wyznaniowe urzędy stanu cywilnego, powołując na ich miejsce w każdej gminie urzędy państwowe (Dziennik Ustaw, Nr 48, poz. 272-273). Siedziba parafii: Uhrusk, diecezja lubelska, dekanat włodawski Kościół p.w. św. Jana Chrzciciela Miejscowości należące do parafii: Bytyń, Chromówka, Huta Józefowska, Huta Rudzieńska, Iłowa, Kosyń, Łukówek Górny, Łukówek Piękny, Macoszyn Duży i Mały, Majdan Rudziński i Stuliński, Mszanka, Mszanna, Osowa, Poczekajka, Potoki, Ruda, Rudka, Rudnia, Siedliszcze, Stulno, Uhrusk, Wola Uhruska, Zastawie, Zbereże Status prawny: urzędy stanu cywilnego i metrykalne - akta metrykalne

obecnie gm. Wola Uhruska, pow. włodawski; baza PRADZIAD; zespół nie został zmikrofilmowany;