Statuty, protokóły, sprawozdania Towarzystwa i jego poprzedników, 1911-1946, sygn. 1-19 Ewidencja członków, 1948, 1949, sygn. 20 Propaganda działalności: materiały informacyjne, 1946-1948, sygn. 21-23 Sprawy finansowe Towarzystwa i wychowanków, pomoc z kraju i z za-granicy 1945-1949, sygn. 24-35 Majątki zarządzane przez Towarzystwo, 1941-1950, sygn. 36-49 Przedszkola, bursy, obozy i kolonie letnie, 1946-1948, sygn. 50-54 Akta personalne wychowanków, 1919-1950, sygn. 55-70 Likwidator Towarzystwa: sprawozdania, korespondencja, 1948-1950, sygn. 71-74 Akta Oddziału Towarzystwa w Krakowie 1945-1949, sygn. 75-86 Akta osobowe pracowników Zarządu Głównego Towarzystwa, sygn. 87.

Towarzystwo Gniazd Sierocych powstało w 1907r. (z inicjatywy m.in. Marii Konopnickiej, Elizy Orzeszkowej, Henryka Sienkiewicza, Stanisława Glazera), na terenie Galicji jego działalność została zalegalizowana w 1908r., w Królestwie Polskim w 1911r., swój statut otrzymując w 1911r. Zadaniem Towarzystwa była opieka nad sierotami poprzez wspieranie rodzin zastępczych oraz przygotowywanie ich do samodzielnego życia. W 1917r. powstał projekt zgrupowania – w celu stworzenia lepszych warunków opieki i wychowania – takich rodzin zastępczych w jednej osadzie. Zebranie założycielskie nowej organizacji – Towarzystwa Wiosek Kościuszkowskich – odbyło się w 1926r., jego statut zatwierdzony został w 1927r., jednak kilkukrotnie podejmowane próby utworzenia takich wiosek kończyły się niepowodzeniem. Ostatecznie w 1939r. aktywa Towarzystwa zaczęło przejmować Towarzystwo Gniazd Sierocych, jednak proces ten przerwał wybuch II wojny światowej. W 1947r. nastąpiło formalne połączenie obu towarzystw, pod nazwą Towarzystwo Gniazd Sierocych i Wiosek Kościuszkowskich. Jego władzami były: Walne Zgromadzenie, Rada Naczelna, Zarząd Główny, Komisja Oświatowo-Wychowawcza, Komisja Rewizyjna. Proces likwidacji Towarzystwa zakończył się w 1950r., jego majątek przejęty został przez Towarzystwo Burs i Stypendiów.