Gabinet Prezesa: organizacja, działalność i likwidacja Centralnego Urzędu: normatywy, protokóły, stenogramy, sprawozdania, plany, 1952-1954, sygn. 1-35; Departament Ekonomi-ki Zaopatrzenia: sprawozdania, protokóły 1952, 1953, sygn. 36-39; Samodzielny Wydział Budżetowo-Gospodarczy: budżet, bilans 1952,1953, sygn. 46-48; Samodzielny Wydział Personalny: wykazy pracowników 1952, 1953, sygn. 49; Zarząd d/s. Paliw: protokóły, opracowania, sprawozdania, plany 1952, 1953, sygn. 50, 51; Zarząd d/s. Stali: protokóły, zarządzenia, sprawozdania, plany 1952-1954, sygn. 52-64; Zarząd ds. Metali Nieżelaznych : protokóły, zarządzenia , plany, sprawozdania 1952, 1953, sygn. 65-71; Zarząd ds. Kabli i Przewodów: protokóły, opracowania, plany 1952-1954, sygn. 72-75; Zarząd ds. Drewna i Materiałów Budowlanych :zarządzenia, protokóły, sprawozdania, plany 1952-1954, sygn. 76-88; Zarząd ds. Narzędzi i Artykułów Technicznych : protokóły 1953, 1954, sygn. 89, 90; Zarząd ds. Papieru: zarządzenia, protokóły, plany, sprawozdania 1953, 1954, sygn. 91-94.

Centralny Urząd Gospodarki Materiałowej został utworzony na podstawie dekretu z 24 kwietnia 1952 r. Urząd podlegał Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego. Do zakresu działania Urzędu należało: ustalanie zasad właściwego wykorzystania materiałów, normowanie zużycia i zapasów materiałowych, organizacja obrotu materiałów, nadzór i kontrola gospodarki materiałowej w resortach i zakładach produkcyjnych. Centralnym Urzędem Gospodarki Materiałowej kierował prezes, którego powoływał i odwoływał prezes Rady Ministrów. Urząd działał do 1954 r., kompetencjęi pracowników przejęła Państwowa Komisja Planowania Gospodarczego.

Baza danych IZA