W. Matuszewski: akt urodzenia, noty biograficzne, korespondencja, 1920-1922, 1957-1958, sygn. 65/t.3; Dokumenty władz rosyjskich dotyczące W. Matuszewskiego, 1904, 1914, sygn. 65/t.1, 2.

Wincenty Matuszewski urodził się 7 lipca 1870 roku w Brzezinach. W 1893r. wyjechał z Brzezin, rozpoczął pracę jako krojczy w warszawskim zakładzie Hersego. Aktywnie działał w w Polskiej Partii Socjalistycznej, a następnie wstąpił w szeregi Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy (SDKPiL). W latach 1903-1906 był członkiem Zarządu Głównego SDKPiL, a na V Zjeździe partii w czerwcu 1906 r. kierował tzw. opozycją robotniczą. Aktywnie uczestniczył w rewolucji 1905-1907. W 1909 r. współtworzył w Krakowie wraz ze S. Trusiewiczem, W. Olszewskim i W. Sedeckim pismo „Solidarność Robotnicza”. W 1912 r. został aresztowany i osadzony w X Pawilonie Cytadeli. W 1914r. pozbawiono go praw obywatelskich i zesłano na Syberię. Los zesłańca dzielił z żoną – Balbiną (z domu Wald), której imieniem nazwał założoną tam firmę. Po rewolucji lutowej 1917 r. przeniósł się do Krasnojarska, gdzie należał do czołowych działaczy bolszewickich, którzy utrwalali władzę rad na tym obszarze jako członek Irkuckiej Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich. W okolicach tego miasta walczył z oddziałami Korpusu Czechosłowackiego. Po zajęciu miasta przez Czechów i Słowaków został aresztowany i zamordowany przed 5 października 1918r.