Dokumenty dotyczące działalności Duracza, 1918-1939, sygn. 105/I, t.1; Sprawy polityczne prowadzone przez Duracza- akta spraw, 1918-1939, sygn. 105/I, t.1 – 105/4039; Rachunki, wezwania płatnicze, ogłoszenia, 1924-1939, sygn.. 105/1-2; Porozumienie w sprawie działalności komunistycznej w Galicji Wschodniej, 1921, sygn.105/I-3; Administracja Gospodarstwa Rolnego i Leśnego Magistratu m.st. Warszawy: kontrakt, pełnomocnictwo, sprawozdania, wykazy, akta spraw o eksmisje i kradzieże, 1917-1922, sygn. 105/II-1, 2; Centrala Spółdzielczych Stowarzyszeń Rolniczo-Handlowych: umowy, rachunki, akta spraw sądowych, 1920-1922, sygn. 105/II-3; Centralny Związek Kółek Rolniczych: organizacja, działalność, sprawy sądowe, 1915-1922, sygn. 105/II – 4, 5; Związek Robotniczych Stowarzyszeń Spółdzielczych: organizacja, działalność, sprawy sądowe, 1919-1922, sygn. 105/II-10-13; Współpraca Duracza z różnymi instytucjami społeczno-politycznymi: statuty, pełnomocnictwa, korespondencja, sprawy sądowe, 1918-1923, 1930, sygn. 105/II – 6-9, 105/II-14; Sprawy osób oskarżonych o przynależność do organizacji komunistycznych: korespondencja urzędowa i osobista, 1918-1939, sygn. 1-2655.

Teodor Duracz (1883-1943), polski działacz komunistyczny, adwokat. Od roku 1905 należał do PPS, potem do PPS-Lewicy i Komunistycznej Partii Polski. W roku 1905 był jednym z organizatorów strajku chłopskiego. W roku 1917 brał udział w rewolucji październikowej, potem w Charkowie. W roku 1918 wrócił do Polski. W latach 1918-1939 obrońca w procesach politycznych polskich komunistów i działaczy robotniczych. Był członkiem Ligi Obrony Praw Człowieka i Obywatela. W roku 1941 w grupie "Proletariusz", współredagował pismo "Przełom". W roku 1942 w szeregach PPR, był jednym z czołowych działaczy i członkiem KC (kierownik Wydziału Informacji). Po śmierci Marcelego Nowotki prowadził wewnętrzne dochodzenie w ramach PPR na temat okoliczności tego zabójstwa. Zamordowany przez gestapo.