Kongresy: programy, rezolucje, sprawozdania, deklaracje, zaproszenia, 1919-1937, sygn. 114/I, t.1-10; Rada Naczelna: protokóły z posiedzeń, wnioski, uchwały, 1919-1922, 1937, sygn. 114/II, t.1-5; Centralny Komitet Wykonawczy: protokóły z posiedzeń, uchwały, instrukcje, okólniki, komunikaty, zaświadczenia, odezwy, ulotki, korespondencja z okręgowymi komitetami robotniczymi i z członkami PPS, powołanie i działalność Naczelnego Komitetu Obchodu 20-lecia Niepodległości Polski 1919 – 1939, sygn. 114/III, t.1-54; Centralne Wydziały CKW PPS: protokóły, okólniki, odezwy, plakaty, korespondencja, rozliczenia finansowe, 1919 – 1938, sygn. 114/IV, t.1-16; Centralny Sąd Partyjny: statut, 1919, sygn.114/V, t.1; Sztab Główny Milicji Ludowej: komunikaty, referaty, wnioski, legitymacje, 1918, sygn.114/V, t.1; Koła PPS poza granicami kraju: korespondencja, odezwy, komunikaty, 1919-1925, sygn. 114/VII, t.1; Związek Parlamentarny Polskich Socjalistów: statuty, wnioski, interpelacje, korespondencja, odezwy, wycinki z „Robotnika” 1919-1935, sygn.114/VIII, t.1-4; Okręgowe komitety robotnicze: odezwy, oświadczenia, sprawozdania, okólniki, rezolucje, plakaty, korespondencja, 1919-1939, sygn.114/XIII, t.1-138; Redakcje czasopism PPS: okólniki, odezwy, korespondencja, notatki, wycinki prasowe, 1919, 1920, 1928, 1939, sygn.114/XIV, t.1-3 114/XV, t.2; Udział PPS w wyborach do Sejmu i Senatu, rad miejskich i kas chorych: listy kandydatów, oświadczenia, odezwy, ogłoszenia, opracowania, 1918, 1919-1922, 1925-1928, 1930, sygn.114/IX, t.1-2, 114/X, t.1-8, 114/XI, t.1-4, 114/XII, t.1-2.

Na XVI Kongresie w Krakowie 23-27 kwietnia 1919r. nastąpiło zjednoczenie PPS, PPSD Galicji i Śląska oraz PPS zaboru pruskiego. Zjednoczona partia przyjęła nazwę Polska Partia Socjalistyczna. Najwyższą instytucją PPS był Kongres, na którym wybierano Radę Naczelną zbierającą się między zjazdami. Pracą partii kierował Centralny Komitet Wykonawczy oraz okręgowe komitety robotnicze. W 1919r. szeregi PPS opuściła grupa Tadeusza Żarskiego i Adama Landego, która utworzyła PPS-Opozycję. W 1921r. przystąpiły do KPRP grupy Jerzego Czeszejki-Sochackiego, Stanisława Łańcuckiego i Czesława Porankiewicza. W czerwcu 1926r. w Krakowie grupa działaczy utworzyła PPS-Lewicę. W październiku 1928r. Rajmund Jaworowski i jego zwolennicy dokonali rozłamu w partii powołując PPS dawną Frakcję Rewolucyjną. PPS wydawała pisma: "Robotnik", "Trybuna", "Światło", "Chłopska Prawda". We wrześniu 1939r. kierownictwo PPS w oblężonej Warszawie ogłosiło o zaprzestaniu działalności partyjnej. Po upadku Warszawy większość CKW utworzyło dla kontynuacji partii organizację "Wolność-Równość- Niepodległość". Lewicowi działacze PPS skupiali się wokół "Barykady Wolności" i innych grup. Działacze socjalistyczni, którzy znaleźli się na Zachodzie utworzyli Komitet Zagraniczny PPS.