Materiały biograficzne: świadectwa, dyplomy, mandaty, listy do żony, korespondencja, 1914-1972, sygn. 472/IV, t.1-5, 472/V, t.1; Działalność Fiderkiewicza w Niezależnej Partii Chłopskiej, KPP, PPR i PZPR – protokóły, regulaminy Komisji ds. Działaczy Ruchu Robotniczego, Klubu Weteranów, mandaty i notatki ze zjazdów PZPR, 1962-1972, sygn. 472/I, t.1-5; Działalność w: Krajowej Radzie Narodowej, Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce, Towarzystwie Łączności z Polonią Zagraniczną „Polonia”, Froncie Jedności Narodu, Obywatelskim Komitecie Odbudowy Zamku Warszawskiego – sprawozdania, statuty, przemówienia, wnioski, protokóły zeznań, 1945-1972, sygn. 472/I, t.6,7, 472/II, t.1, 472/II/6; Praca w charakterze: prezydenta Krakowa, posła RP w Kanadzie, posła RP na Węgrzech – korespondencja, przemówienia, wykazy personelu, sprawozdania, 1945-1949, sygn. 472/II, t.2-5; Działalność publicystyczna: artykuły, fragmenty własnych książek, recenzje, notatki, 1945-1972, sygn. 472/III, t.1-4 \; Artykuły, notatki i wycinki prasowe Fiderkiewicza, artykuły o Fiderkiewiczu i jego publikowanych pracach, 1945-1972, sygn. 472/VII, t.1-6; Życiorysy, wspomnienia i opracowania różnych autorów, bez dat, po 1945r., sygn. 472/VI, t.1.

Alfred Fiderkiewicz (1889-1972), działacz ruchu robotniczego i ludowego, prezydent Krakowa. Z wykształcenia lekarz. W 1904r. emigrował do Stanów Zjednoczonych, pracując w różnych fabrykach, tam też studiował medycynę, zdając egzamin lekarski i uzyskując tytuł doktora w 1914. Po powrocie do kraju w 1922r. działał w PSL Wyzwolenie. Poseł do sejmu (1922-1928), członek Niezależnej Partii Chłopskiej. Współpracował z KPP używając pseudonimu "Doktor". W czasie II wojny światowej wstąpił do PPR, aresztowany w 1943r. został wywieziony do Oświęcimia, którego więźniem był do momentu wyzwolenia. Po wyzwoleniu przybył do Krakowa, gdzie od 5 lutego do 14 czerwca 1945r. był prezydentem miasta. Jednocześnie był posłem do KRN i naczelnym dyrektorem Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce. Po wyjeździe z Krakowa działał w dyplomacji, a następnie w Związku Zawodowym Służby Zdrowia. Napisał kilka książek, głównie o charakterze wspomnieniowym.