W skład zespołu wchodzą negatywy o następującej tematyce: portretowe i sytuacyjne osób powszechnie znanych; dokumentujące przebieg uroczystości państwowych, kościelnych i jubileuszowych z różnych okazji, wizyty zagraniczne polityków w Polsce i polskich za granicą, obchody świąt narodowych, zawody sportowe, spotkania młodzieży, otwieranie wystaw rolniczych i przemysłowych, pokazy sprzętu wojskowego, pielgrzymki na Jasną Górę, sprawy społeczno-polityczne, zagadnienia gospodarcze, budownictwo, opiekę społeczną; widok ulic, placów i obiektów użyteczności publicznej w różnych miastach, np.: Warszawie, Poznaniu, Chorzowie, Gdyni, Łowiczu i Wilnie. Większość fotografii nie jest sygnowana imieniem i nazwiskiem twórcy. W zespole wyodrębniono następujące serie: Seria 1 – władze państwowe - sygn. 3, 4, 9, 12, 24 – 34, 38, 39, 41, 42, 44, 46, 48 – 63, 67 – 72, 90 – 93, 102 – 108, 110 – 119, 121 – 123, 146 – 148, 190, 192, 196, 197, 303, 305 – 308, 312, 322, 366, 554, 574; Seria 2 – stosunki zagraniczne - sygn. 6, 11, 18, 20, 36, 47, 124 – 136, 138 – 144, 149 – 165, 174, 179, 231, 234, 239, 240, 256, 277, 310, 328, 374, 381 – 388; Seria 3 – stosunki wewnętrzne - sygn. 21, 96 – 101, 109, 166 – 177, 188, 189, 191, 194, 195, 206, 207, 209 – 212, 304, 309, 313, 314, 342, 343, 352, 353, 360, 375, 455, 572; Seria 4 – obrona narodowa - sygn. 2, 23, 35, 43, 45, 54, 81–89, 94, 95, 137, 145, 178, 180–183, 193, 198–205, 213 – 230, 232, 233, 235 – 238, 241 – 255, 257 – 271, 321, 324, 356, 363, 364, 376, 539, 561; Seria 5 – wymiar sprawiedliwości - sygn. 272 – 276; Seria 6 – gospodarka - sygn. 120, 187, 278 – 301, 311, 315 – 320, 323, 325 - 327, 329 – 339, 341, 346 -351, 354, 367, 370, 377, 399, 400; Seria 7 – budownictwo - sygn. 340, 344, 345, 355, 357, 359, 361, 362, 365, 368, 369, 371, 372, 379, 380, 389 – 397; Seria 8 – nauka i oświata - sygn. 401 – 417, 534, 553, 555; Seria 9 – kultura i sztuka - sygn. 15, 22, 37, 40, 64, 66, 208, 302, 418 – 454, 456 – 458; Seria 10 – zdrowie i opieka społeczna - sygn. 10, 459, 460 – 470; Seria 11 – sport - sygn. 13, 14, 65, 471 – 518; Seria 12 – wyznania religijne - sygn. 1, 7, 8, 16, 17, 55, 79, 80, 358, 373, 378, 398, 519 – 530, 573; Seria 13 – Polonia zagraniczna - sygn. 531 – 534; Seria 14 – niezidentyfikowane osoby - sygn. 19, 73 -78, 184 - 186, 535, 536, 543 – 560, 562 – 571; Seria 15 – niezidentyfikowane uroczystości - sygn. 5, 537, 538, 540 – 542, 569.

Polską Agencję Telegraficzną (PAT) powołano w listopadzie 1918 roku Jej siedziba mieściła się w Warszawie. W związku z tym, że PAT miała pełnić rolę informacyjno-propagandową, od początku nadano jej wysoką rangę i stała się oficjalną agencją rządu polskiego. Zajmowała się serwisem informacyjnym dla prasy krajowej, wydawała też kilka biuletynów specjalnych m.in. biuletyn dla zagranicy, biuletyn dla prasy polonijnej w Ameryce oraz biuletyn giełdowy. PAT prowadziła we własnym zakresie produkcję kronik filmowych, posiadała swój serwis fotograficzny i biuro ogłoszeń. Zarówno Kronika Filmowa jak i serwis fotograficzny posiadały kilkudziesięciu fotografów i filmowców zatrudnionych w kraju i za granicą. Poza centralą w Warszawie PAT miała 14 oddziałów krajowych i 14 zagranicznych. Korzystała także z usług korespondentów i fotoreporterów polskiej prasy lokalnej. Współpracowała również z dużymi zakładami fotograficznymi na prowincji, które dostarczały zdjęcia dla potrzeb agencji. Autorami zdjęć było kilkudziesięciu fotografów, specjalizujących się w fotografowaniu architektury, budownictwa, obiektów użyteczności publicznej, ulic, placów, parków, osób, uroczystości, zawodów sportowych. Tylko niewielka grupa fotografów została dopuszczona do obsługi oficjalnych uroczystości państwowych z udziałem najwyższych władz państwowych. Ci towarzyszyli też polskim delegacjom rządowym w podróżach zagranicznych i wykonywali całe serwisy z wizyt gości zagranicznych w Polsce. Najważniejszym z nich był Witold Pikiel, natomiast fotoreporterzy regionalni nadsyłali zdjęcia dotyczące wydarzeń rozgrywających się w miejscowościach z ich powiatów i województw. Oprócz Witolda Pikiela najbardziej znanymi fotografami i współpracownikami PAT byli m.in. Stanisław Brzozowski, Jan Bułhak, Czesław Datka, Marian Fuks, Zygmunt Jędrys, Marek Münz i Leonard Siemaszko. Dzięki istniejącemu w strukturze PAT Wydziałowi Ilustracji Prasowej, agencja prowadziła międzynarodową wymianę serwisową z podobnymi sobie instytucjami, głównie we Francji, Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Podczas II wojny światowej PAT nie przerwała swej działalności. Początkowo wraz z innymi agendami rządu emigracyjnego przeniosła się do Paryża, następnie do Londynu. Swoje statutowe zadania wypełniała do końca wojny. Po wojnie, funkcjonowała nadal, jako jedna z nielicznych instytucji rządu emigracyjnego. Wydawała biuletyn informacyjny kierowany do skupisk polonijnych o działalności rządu na wychodźstwie oraz o sytuacji w kraju. 27 lutego 1991 roku doszło do symbolicznego połączenia Polskiej Agencji Telegraficznej z Polską Agencją Prasową na nadzwyczajnym posiedzeniu kolegium PAP poprzez przekazanie prezesowi PAP Ignacemu Rutkiewiczowi przez ostatniego redaktora, Ferdynanda Pasiecznika, kopii serwisów informacyjnych PAT. [1. https://www.pap.pl/o-agencji/historia-pap (dostęp: 23.12.2024)].

Archiwum nie posiada autorskich praw majątkowych do fotografii.