Zespół
Content:
Zespół jest stosunkowo jednorodny pod względem tematycznym. Zawiera głównie fotografie związane z teatrem, podzielone na grupy według kryterium zawartości oraz miejsca i czasu ich wykonania, a także zdjęcia portretowe i zdjęcia architektury Warszawy: 1. Fotografie portretowe i sytuacyjne – portrety studyjne aktorów i aktorek (brak miejsca i daty wykonania) (sygn. 1-54), reprodukcje tableaux z portretami XIX-wiecznych aktorów, aktorek i śpiewaczek (sygn. 127-128), zdjęcia dokumentujące dwa nierozpoznane premierowe przedstawienia teatralne (sygn. 118-119), seria portretów Bolesława Bieruta oraz jego współpracowników (sygn. 129-130); 2. Teatr Wojska Polskiego w Łodzi - zdjęcia dokumentujące premierowe przedstawienia teatralne na scenie działającej w latach 1945-1949 (sygn. 55-56, 58-68, 70-75, 77-85, 117); 3. Teatr Powszechny Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego (TUR) - druga scena Teatru Wojska Polskiego w Łodzi - zdjęcia dokumentujące premierowe przedstawienia teatralne na scenie działającej w latach 1945-1948 (sygn. 57, 86-98); 4. Teatr Powszechny w Łodzi - zdjęcia dokumentujące premierowe przedstawienia teatralne na scenie działającej w latach 1948-1950 (sygn. 99-110, 112); 5. Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi - zdjęcia dokumentujące premierowe przedstawienia teatralne na scenie działającej w latach 1949-1952 (sygn. 111, 114-116); 6. Państwowe Teatry Dramatyczne we Wrocławiu - zdjęcia dokumentujące premierowe przedstawienia teatralne na scenie działającej w latach 1949-1969 (sygn. 69, 76, 113, 120); 7. Teatry warszawskie - reprodukcje zdjęć dokumentujących premierowe przedstawienia teatralne (sygn. 121-126); 8. Architektura Warszawy (sygn. 131-134) - fotografie ukazujące reprezentacyjne warszawskie budowle: Belweder, pałac w Łazienkach Królewskich, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej i pałac w Natolinie.
About the Creator:
Stanisław Brzozowski (ur. 1883, Warszawa - zm. 1968, Łódź) - fotograf teatralny i dokumentalny, portrecista, uczestnik i laureat krajowych i międzynarodowych wystaw fotograficznych [I. Płażewski, Spojrzenie w przeszłość polskiej fotografii, 1982, s. 197]. W 1898 r. rozpoczął naukę zawodu w Wytwórni Materiałów Fotochemicznych Leonarda Kowalskiego, następnie podjął pracę na posadzie laboranta i asystenta w jego zakładzie fotograficznym przy ul. Mazowieckiej w Warszawie. Był zatrudniony w atelier Mariana Fuksa. Jeszcze przed I wojną światową otworzył w stolicy własny zakład fotograficzny z siedzibą przy ul. Elektoralnej, a potem przy ul. Świętokrzyskiej 11, w którym pracował do 1939 r. [W. Żdżarski, Historia fotografii warszawskiej, 1974, s. 204-205]. W okresie międzywojennym Brzozowski, pasjonujący się teatrem od dzieciństwa, nawiązał współpracę z warszawskim środowiskiem artystycznym. Dokumentował przedstawienia premierowe w Teatrze Polskim oraz na innych scenach: w Teatrze Ateneum, Małym, Letnim, Opera, Qui pro Quo, Morskie Oko. Równocześnie publikował zdjęcia na łamach prasy ilustrowanej, w tym w „Ilustrowanym Kurierze Codziennym” w działach poświęconych kulturze, gospodarce, dyplomacji i polityce (około 350 zdjęć). Pracował dla kroniki filmowej. Był współzałożycielem Cechu Fotografów Chrześcijan w Warszawie (1922 r.) [W. Żdżarski, Historia fotografii warszawskiej, 1974, s. 200]. Działalność fotograficzną kontynuował po wybuchu II wojny światowej. Po zniszczeniu dwóch kolejnych siedzib atelier (przy ul. Świętokrzyskiej i ul. Marszałkowskiej 129) w wyniku niemieckich nalotów bombowych (1939, 1944 r.) oraz utracie archiwum liczącego kilkanaście tysięcy negatywów Stanisław Brzozowski podjął decyzję o opuszczeniu miasta [W. Żdżarski, Historia fotografii warszawskiej, 1974, s. 205; https://web.archive.org/web/20190425084553/http://atelierwarszawskie.blogspot.com/2011/08/brzozowski-stanisaw.html, (dostęp: 11.03.2024)]. Po 1945 r. przeprowadził się do Łodzi, gdzie wznowił praktykę fotograficzną w nowym zakładzie przy ul. Piotrkowskiej 71, wchodząc w spółkę z fotografem Janem Malarskim. W mieście kontynuował pracę fotografa teatralnego, dokumentując spektakle wystawiane m.in. w Teatrze Powszechnym, Teatrze Wojska Polskiego i Teatrze im. Stefana Jaracza. Zajmował się fotografią reporterską (działalność zakładów pracy, uroczystości różnej rangi, wystawy i in.) oraz fotografią architektury. W tym okresie portretował również aktorów, polityków (m.in. Bolesława Bieruta) i inne znane postaci. W 1955 r. Stanisław Brzozowski został odznaczony Medalem 10-lecia Polski Ludowej [Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki – Monitor Polski 1955 nr 101 poz. 1400; https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WMP19551011400/O/M19551400.pdf (dostęp: 11.03.2024)]. Do końca życia pozostał aktywnym fotografem. Po śmierci w 1968 r. pochowano go na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie [https://cmentarze.um.warszawa.pl/pomnik.aspx?pom_id=61001 (dostęp: 11.03.2024)].
Border dates:
1945-1952
Classification:
archiwa prywatne i spuścizny
Creator's name:
Stanisław Brzozowski
Dates:
1945-1952.
Former name:
Foreign language name:
Languages:
Availability:
Available in full
Total archival files:
137
Total archival files processed:
137
Total archival files without records:
0
Total linear metres
5.8
Total linear metres processed
5.8
Total linear metres without records
0.0
Total archival files:
0
Total files:
0
Total size (in MB):
0.0
Total documents
0
Total cases
0
Total classes
0
Total archival files:
0.0
Total running meters :
0.0
Dates of non-archival documentation :
| Name | Quantity Inventory | uwagi |
|---|---|---|
| Electronic archive inventory approved | No data | |
| Geographical index | No data | |
| Index of persons | No data |
Zespół zawiera negatywy na błonie oraz szkle, wśród których przeważają formaty 125x175 mm i 130x180 mm. Notuje się także obecność formatów: 55x75 mm, 60x90 mm, 70x95 mm, 85x140, 90x120 mm, 100x150 mm oraz 120x165 mm. Ponadto w zespole znajdują się 192 sygnowane odbitki fotograficzne o zróżnicowanych wymiarach (najmniejsze w formacie 80x115 mm, największe – 240x300 mm), w tym duże powiększenia naklejone na karton.