Akta urodzeń, małżeństw, zgonów 1896-1916 sygn. 1-16, 19-24 (duplikaty 1896-1909, 1911, 1913-1916, księgi złożone z rocznych fragmentów zdekompletowanych unikatów 1903 drugi egz., 1910, 1912, 1914), księgi małżeństw 1917, 1929-1931 sygn. 25, 27, księga zgonów 1917 sygn. 26, alegaty 1908, 1914 sygn. 17-18, księgi urodzeń 1917, sygn.28, księgi urodzeń, małżeństw, zgonów 1918-1921, sygn.29,30, 32-34, księga zgonów 1929-1931,1938, sygn. 31, księga małżeństw 1938, sygn.34

Parafia Rzymskokatolicka pw. Św. Anny w Jeleńcu, siedziba Jeleniec, dekanat łukowski Miejscowości należące do parafii: Jeleniec wieś, kolonia Jeleniec, PGR Jeleniec, Borowina, Gąska, Kierzków wieś i kolonia, Sarnów z Koloniami, Szczygły Dolne. Kościół murowany, wybudowany przez Antoniego Jezierskiego w latach 1742-1752 dla Zakonu Bernardynów, konsekrowany w 1755 r. przez Bpa Jezierskiego. Po kasacie klasztorów w Kongresówce przez rząd rosyjski, kościołem zarządzają kapłani diecezjalni; w 1896 r. utworzona została filia parafii tuchowickiej. Parafia erygowana w 1919 r. Księgi metrykalne w parafii od 1896 r. Na mocy art.. 69 konstytucji z 1807r wprowadzony został w Księstwie Warszawskim Kodeks Napoleona, a wraz z nim urzędy i księgi stanu cywilnego. Dekret Króla Saskiego Fryderyka Augusta z 23.02. 1809r. regulował sposób prowadzenia akt stanu cywilnego (Dz PKW nr 9/10 art.. 1-12). W zasadzie księgi mieli prowadzić świeccy urzędnicy, w praktyce obowiązki te powierzono duchownym. Na mocy Kodeksu Cywilnego Królestwa Polskiego (Postanowienie Rady Administracyjnej z 3.11. 1825 Dodatek do rozdz. IV Dz. P. KP T.10) w 1825r akta stanu cywilnego złączono z księgami kościelnymi. Proboszcz parafii był jednocześnie urzędnikiem stanu cywilnego. Przepisy szczegółowo regulowały sposób prowadzenia ksiąg, ich kontroli (2 egz. protokółu sprawdzenia akt). Księgi prowadzono w formie duplikatów służących do zapisywania urodzeń, małżeństw, zgonów z jednego roku lub unikatów, gdzie zapisywano jeden rodzaj zdarzeń (tylko urodzenia, tylko małżeństwa, tylko zgonu) w jednej księdze z kilku lat aż do wyczerpania kart. Duplikaty przechowywały archiwa hipoteczne sądu pokoju, drugi w miejscu tworzenia. Nadzór nad księgami stanu cywilnego prowadzonymi przez proboszcza sprawował dziekan danego dekanatu oraz władze sądowe. Rada Państwa 04.06.1901r zwolniła sędziów pokoju z tego obowiązku (Zb. Pr i Rozp. Nr 67 poz.1346). Postanowieniem księcia namiestnika z 3.11. 1825r do spisywania aktów stanu cywilnego wyznań niechrześcijańskich wyznaczeni zostali burmistrzowie lub ich zastępcy. 24.06.1836 ukazało się prawo o małżeństwie (DzP KP T.18), które skutki cywilne zawarcia aktu oddawało sądom cywilnym,ograniczało swobodę wyznania dzieci z małżeństw mieszanych - katolików z prawosławnymi (musiały przyjąć prawosławie). (od 1847r odstępstwo od prawosławia karano jako przestępstwo.) Początkowo księgi prowadzono w języku polskim, od 1.01. 1868r na mocy rozporządzenia Komitetu Urządzającego w języku rosyjskim. W okresie XX-lecia Kościół Rzymskokatolicki opierał się na Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1917r. Dekretem z 25.09.1945r wprowadzona została od 1.01. 1946r świecka rejestracja stanu cywilnego wykonywana przez świeckie urzędy stanu cywilnego (Dz.U. Nr 48 poz. 272 Prawo o aktach stanu cywilnego i 273 Przepisy wprowadzające prawo o aktach stanu cywilnego). Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej i Sprawiedliwości z 24.11. 1945r w sprawie wykonywania prawa o aktach stanu cywilnego oraz przepisów wprowadzających to prawo (Dz.U. Nr 54 poz. 304) regulowało sposób funkcjonowania USC.

Akta digitalizowano