Józef Andrzej Załuski, herbu Junosza, urodził się 12 sierpnia 1702 r. w Jedlance w ówczesnym powiecie radomskim. Jego rodzicami byli Aleksander Józef wojewoda rawski i Teresa z Potkańskich. Jego bratem był Andrzej Stanisław Załuski (1695-1758), kanclerz wielki koronny i biskup krakowski. W latach 1712-1715 kształcił w: kolegium jezuickim w Pułtusku, w kolegiach pijarskich w Szczuczynie, Warszawie i Piotrkowie. W latach 1716-1718 odbył podróż do Niemiec, Holandii, Francji i Włoch. W 1718 r. studiował w Rzymie. W latach 1720-1723 studiował w Paryżu w seminarium św. Sulpicjusza i na Sorbonie. Studia ukończył otrzymując bakalaureat z teologii. W 1724 r. został doktorem obojga praw w Akademii Krakowskiej. W 1727 r. otrzymał święcenia kapłańskie. W 1728 r. został referendarzem wielkim koronnym i kanonikiem kapituły krakowskiej. W 1733 r. poparł na elekcji Stanisława Leszczyńskiego. W latach 1733-1736 był posłem króla Stanisława Leszczyńskiego na dworze papieża Klemensa XII. Po powrocie do Polski został opatem komendatoryjnym w Wąchocku. W 1759 r. mianowany biskupem kijowskim. Był współtwórcą i współfundatorem razem z bratem Andrzejem Stanisławem Załuskim pierwszej polskiej biblioteki publicznej Biblioteki Załuskich (1747 1795). Na sejmie w 1767 r. z polecenia ambasadora rosyjskiego Nikołaja Repnina razem z biskupem krakowskim Kajetanem Sołtykiem, hetmanem polnym Wacławem Rzewuskim i jego synem Sewerynem Rzewuskim został aresztowany i zesłany do Kaługi w Rosji (1767 1773). Józef Andrzej Załuski zmarł 7 stycznia 1774 r.