Dział I I.Archiwum zamku malborskiego z lat 1799 – 1919, poz. 1 – 141. II.Spisy zbiorów archiwalnych i muzealnych. 1842 – 1939, poz. 142 – 159. III.Rękopisy dr Wilhelma Häblera 1820 – 1831, poz. 160 – 167. IV.Opracowania historyczne i notatki innych autorów. 1819 – 1940, poz. 168 – 200. V.Odbudowa zamku malborskiego, tomy I – XVI. 1815 – 1825, 201 – 212. VI.Akta odbudowy nieobjęte powyższą serią. 1817 – 1820, 213 – 267. VII.Nabywanie gruntów zamkowych, t. 1 – 11. 1887 – 1911, 268 – 278. VIII.Nabywanie gruntów, regulacja granic, procesy. 1825 – 1929, 279 – 295. IX.Rachunkowość odbudowy zamku. 1818 – 1890, 296 – 321. X.Rachunkowość zamkowego funduszu budowlanego. 1819 – 1852, 322 – 341. XI.Dowody rachunkowe funduszu budowlanego. 1821 – 1935, 342 – 387. XII.Rachunkowość zamkowej kasy budowlanej. 1817 – 1853, 388 – 424. XIII.Dowody rachunkowe kasy budowlanej. 1819 – 1898, 425 – 462. XIV.Kosztorysy obiektów / kolejności alfabet. /. 1882 – 1913, 463 – 527. XV.Dowody ustaleń rewizyjnych. 1817 – 1933, 528 – 538. XVI.zienniki finansowe. 1824 – 1907, 539 – 545. XVII.Raporty budowlane. 1897 – 1939, 546 – 554. XVIII.Towarzystwo Odbudowy i Upiększania Zamku. 1884 – 1925, 555 – 568. XIX.Zamek w I i II wojnie światowej. 1914 – 1943, 569 – 573. XX.Planowa dokumentacja fotograficzna odbudowy. 1882 – 1919, 574 – 596. XXI.Dokumentacja prasowa, rysunkowa, fot. – różna.1882 – 1910, 597 – 602. XXII.Negatywy szklane zdjęć odbudowy zamku. 1882 – 1910, 603 – 615. XXIII.Fotografie rzeźb z kościołów belgijskich. 1900, poz. 616. XXIV.Zdjęcia zamku ze zbiorów K. Lelewicza. 1950, poz. 617. Dział II 1. Archiwum zamkowe. 1851 – 1877, poz. 618. 2.Opracowania historyczne dr W. Häblera. 1907 – 1931, poz.619 – 621. 3.Opracowania historyczne, korespondencja Steinbrechta i Schmida. 16 w. – 1939, poz. 622 – 635. 4.Akta odbudowy z okresu administracji Gersdorfa. 1869 – 1870, 636. 5.Nabywanie gruntów, regulacje granic, procesy – akta nieobjęte serią. 1774 – 1906, 637 – 642. 6.Rachunkowość zamkowego funduszu budowlanego. 1831 – 1847, 643 – 644. 7.Dowody rachunkowe funduszu budowy zamku. 1817 – 1818, 645 – 646. 8.Towarzystwo Odbudowy i Upiększania Zamku. 1685 – 1874, 647 – 650. 9.Szkice i rysunki. 1790 – 1945, poz.651 – 1020. 10. Sprawy rachunkowe, własnościowe, administracyjne Zamku z lat 1894-1914 poz.inwentarzowe 1021-1027 11. Księga pamiątkowa wizyt na Zamku (1847-1856) - 1028

Zamek krzyżacki w Malborku, pokrzyzacka twierdza obronna w stylu gotyckim której budowę zapocżątkowano w 1272 roku. Składa się z części: podzamcza, zamku średniego i zamku wysokiego.Największa zachowana do dziś budowla gotycka na świecie. Stolica państwa krzyżackiego w Prusach, a w latach 1466-1772 jedna z rezydencji królów Polski i siedziba wojewody malborskiego. W tym okresie Zamek doznał znacznych zniszczeń, pogłębionych zwłaszcza wskutek podczas wojen ze Szwecją. 27 września 1772 r. Zamek znalazł się pod zarządem Zachodniopruskiej Kamery Wojennej i Domen w Kwidzynie (od 1808 r. Rejencja Zachodniopruska w Kwidzynie, od 1816 podlegał władzom Rejencji w Gdańsku).P oczątki odbudowy miały miejsce w 1817 roku i zainicjował je na fali niemieckiego romantyzmu nadprezydent prowincji pruskiej i burgrabia Malborka Theodor von Schon, który sprawował bezpośredni nadzór nad Zamkiem w latach 1815 – 1856. Wykonawcami zarządzeń von Schön`a byli w Malborku burmistrz Hüllman i inspektor wałowy Gersdorff, a od roku 1854 starszy nadzorca Stark (Ober - Schlosswart) i radca Putzner. Zarząd Odbudowy Zamku w Malborku (Schlossbauverwaltung zajmował się planową odbudową i pracami konserwatorsko-budowalnymi na terenie kompleksu zamkowego w ramach okreśłonego budżetu. W latach 1856 – 1883 zarząd zamku należał do Wydziału Spraw Wewnętrznych Rejencji Gdańskiej, a po rozwiązaniu tejże w wyniku postanowień Traktatu Wersalskiego od 5 marca 1920 r. podlegał prezydentowi Rejencji w Kwidzynie. Wykonawcami zarządzeń tych władz byli: -od roku 1868 inspektor budowlany Blankenstein urzędujący w pałacu wielkiego mistrza, -od roku 1898 radca budowlany Steinbrecht Konrad Steinbrecht stał się inspiratorem poczynań zmierzających do rozbudowy zamku, z pomocą powołanego w 1884 r. Towarzystwa Odbudowy i Upiększenia Zamku Malborskiego (Verein für die Herstellung und Ausschmückung der Marienburg). Oddany współpracownikiem Konrada Steinbrechta, zmarłego 3 lipca 1923 r., był Bernhard Schmid, który w 1922 r. przejął kierownictwo Zarządu Budowy Zamku Malborskiego. Odbudowany w znacznym stopniu zamek stał się twierdzą wojenną w momencie wkroczenia na te tereny Armii Czerwonej w początkach 1945 roku, ulegając w wyniku walk i poźniejszym grabieżom i dewastacji - ogromnym zniszczeniom. Po przejęciu władzy w Malborku przez Pełnomocnika Obwodowego Rządu R. P. w maju 1945 r. Zamek podlegał Referatowi Kultury i Sztuki Starostwa Powiatowego w Malborku, jako oddział nr 1 Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. W latach 1950 – 1956 Zamkiem zarządzało PTTK – Zarząd Urządzeń Turystycznych w Sopocie, a w latach 1956 – 1959 Oddział PTTK w Malborku przy współpracy powołanego w 1956 r. Towarzystwa Miłośników Ziemi Malborskiej. Po pożarze we wrześniu 1959 r. zarząd zamku został przejęty przez Delegata Ministra Kultury i Sztuki. Na bazie ekipy, która zajęła się usuwaniem zniszczeń i przygotowywaniem odbudowy spalonych części zamku, powstało Muzeum Zamkowe w Malborku (1961).

mikrofilmy szkice i rysunki EE 6001-6568; skany - dok.fotograficzna