1. Consistoralia und Staatsachen z lat (1742) 1822-1923, sygn. 1–1 0 (odpisy dekretów królewskich, rozporządzeń władz państwowych np. Ministerstwa Wyznań w Berlinie i kościelnych np. Nadkonsystorza w Głogowie, Konsystorza Prowincji Śląskiej w sprawach funkcjonowania administracji kościelnej i pracy duszpasterskiej) 2. Ephoralia z lat 1812-1924, sygn. 11 – 20 (nadzór nad okręgami kościelnymi, plany wizytacji kościelnych, sprawozdania z wizytacji, duszpasterstwo więzienne) 3. Geistliche Sache z lat 1827-1923, sygn. 21 – 36 (kandydaci do stanu duchownego, obsadzanie stanowisk kościelnych, skargi na pastorów, opłaty pobierane za czynności kościelne, przyznawanie odznaczeń, zapomogi dla potrzebujących duchownych, wykaz duchownych podlegających obowiązkowi służby wojskowej) 4. Synodalwesen z lat 1817-1900, sygn. 37 – 44 (synody Diecezji Kożuchowskiej) 5. Inneren Missionen z lat 1822-1923, sygn. 45 – 53 (sprawy misyjne, Stowarzyszenia Biblijne, Towarzystwa Wstrzemięźliwości, Stowarzyszenie Pomocy, Fundacja im. M. Lutra, Stowarzyszenie im. Gustawa Adolfa) 6. Kassen- und Finanzsachen z lat 1818-1917, sygn. 54 – 83 (wypłaty z funduszy fundacji na rzecz dzieci, uczniów, gimnazjalistów i studentów, fundusz emerytalny duchownych, koszty utrzymania budynków, rachunki parafialne, 7. Lehrer – und Schulwesen z lat (1798) 1813-1918, sygn. 84 – 101 (zarząd szkołami wiejskimi, instrukcje przeprowadzania wizytacji szkolnych i kościelnych, protokoły z wizytacji, protokoły z egzaminów szkolnych, kary za nieobecności w szkołach, Fundusz Wdów po nauczycielach, zarządzenia w sprawach nauczania, zapotrzebowanie na katechizmy, książki i świadectwa) 8. Metrikalwesen z lat 1811-1882, sygn.102 – 114, 125 (wykazy statystyczne urodzin, małżeństw i zgonów, zestawienia statystyczne kościołów i szkół, wiernych i uczniów, wykaz konwertytów, unieważnianie małżeństw, rozwody, próby pojednania, małżeństwa mieszane, dyspensy, kartoteka członków parafii) 9. Empfohlene Sachen z lat 1811-1884, sygn. 115 – 122 (aktualizacja zbioru praw, subskrypcja, prenumeraty, katalogi naczyń liturgicznych, ornatów) 10. Geschenke z lat 1866-1922, sygn. 123 – 124 (sprawozdania z otrzymanych darowiz) 11. Akta nieopracowane z roku 1900, sygn. 126 (zaproszenie, skierowane przez superintendenta Bronisch, na posiedzenie Rady Parafialnej, planowane na 3 września 1900 roku wraz z porządkiem obrad)

Superintendenturę w Kożuchowie utworzono po likwidacji Nadkonsystorza w Głogowie w 1811 roku na bazie istniejącej wcześniej inspekcji. Podlegała ona utworzonemu w 1817 r. Konsystorzowi Prowincji Śląskiej we Wrocławiu. Pierwotnie mogła obejmować swoim zasięgiem parafie powiatu kożuchowskiego i szprotawskiego, później tylko powiatu kożuchowskiego. W 1822 r. superintendent kożuchowski sprawował nadzór nad działalnością parafii m.in. w Bytomiu Odrzańskim, Nowym Miasteczku, Bielawie, Siedlisku i Grochowicach. W połowie XIX w. do superintedentury w Kożuchowie należały parafie w Siedlisku, Bytomiu, Kożuchowie, Nowej Soli, Nowym Miasteczku, Bielawach, Grochowicach, Jarogniewicach, Niwiskach i Wichowie. Superintendentura była instytucją kościoła ewangelickiego nadzorującą i stymulującą funkcjonowanie parafii na terenie określonej diecezji, obejmującej z zasady 1 lub 2 powiaty administracyjne. Na jej czele stał superintendent powoływany przez senat kościelny, prowincjonalnej rady kościelnej na wniosek generalnego superintendenta, który zasięgał opinii proboszczów diecezjalnych i zarządu okręgu synodu. Do zadań superintendentów należały zarówno sprawy duszpasterskie jak i administracyjne. Szczególnie ważną sprawą było utrzymanie porządku w okręgach kościelnych, wprowadzanie w życie zarządzeń konsystorza, uczestniczenie i przewodniczenie w wyborach proboszczów i kandydatów na to stanowisko, a następnie wprowadzanie ich na urząd. Superintendent czuwał nad podnoszeniem kwalifikacji, a więc kształceniem proboszczów, nadzorował ich postawę moralną, wizytował parafie, pomagał w organizowaniu szczególnych uroczystości religijnych, wydawał decyzje w sprawach mieszanych małżeństw. Do zadań szczególnie ważnych należał nadzór nad szkolnictwem kościelnym, państwowym i prywatnym w sprawach nauki religii, opieka nad instytucjami charytatywnymi, zakładami opieki społecznej, a także prowadzenie kasy wdowiej dla wdów po duchownych ewangelickich i nauczycielach. Pomoc w działalności superintendentury i parafii ewangelickich świadczyły świeckie organy społeczne wybierane spośród wiernych, takie jak rady gmin czy rady powiatów, sprawy duszpasterskie rozstrzygały synody różnych stopni. W latach dwudziestych XIX w funkcję superintendenta kożuchowskiego sprawował ks. Wehmer z Bytomia Odrzańskiego. Jego następcą po 1843 r. został ks. Richter z Kożuchowa, w połowie XIX w. superintendentem wybrano pastora Patrunky z Bytomia Odrzańskiego. Pod koniec tego stulecia funkcję tę objął ks. Bronisch z Nowej Soli, który sprawował ją aż do lat dwudziestych. Ostatnim superintendentem był Ludwig Thimm, który pełnił swoją funkcję do 1945 roku.