sygn. 1-32 z lat 1722-1907 (podatki, umowy dzierżawne, wykazy świadczeń, likwidacje zobowiązań i serwitutów, separacje gruntów i pastwisk, sprawy szkolne, melioracje, gospodarka leśna)

Osada o nazwie Pyrnik istniała zapewne już w XIV w. Od początków XVI w. znajdowała się w posiadaniu rodziny von Tschammer. W 1541 r. jej właścicielem był Fabian von Tschammer. Po wojnie trzydziestoletniej Pyrnik znalazł się we władaniu Wolfa Alexandra von Stosch. Pod koniec XVII w. należał przemiennie do rodziny von Dyhern i von Stosch, zaś w 1695 r. kupił go Johann Tobiasz von Knobelsdorf, który uzyskał od cesarza Leopolda Habsburga przywilej piwny dla swych nowych włości. Po śmierci Johanna Tobiasza von Knobelsdorf, w 1731 r. majątek odziedziczyli jego bracia Wolf Rudolf i Abraham Gottlob. W 1747 r. kurator spadku po braciach Knobelsdorf - Kaspar Otto von Zedlitz wykupił zadłużone dobra i w 1753 r. uzyskał od Fryderyka II przywilej na aliodium. Po wojnie siedmioletniej, w 1764 r. Kaspar von Zedlitz sprzedał Pyrnik księciu Karolowi zu Carolath–Beuthen. Wówczas to w skład majątku księcia weszły również folwarki w Chełmku, Pyrniku i Lubięcinie. W latach pięćdziesiątych XVIII w. do dóbr włączono kolejne majątki, które były we czasowym władaniu rodziny von Rothenburg. Wówczas to właścicielem Pyrnika został Hans Carl, a po nim Henirch von Schönaich–Carolath. Około 1830 r. Pyrnik był rozległym majątkiem. W 110 domach mieszkało 644 osoby. We wsi były 2 młyny słodowe, 3 wiatraki i cegielnia. Istniała tu również szkoła ewangelicka. Uprawiano także winnice. Do majątku należała osada przy przeprawie promowej przez Odrę (Fährhaus) oraz folwarki Felgen z karczmą Anhalt, leżący na południe folwark Mühlvorwerk, folwark Wildeborse i leżący na wschód Ziegelvorwerk. W 1841 r. zięć i bratanek księcia Heinricha książę Louis von Schönaich–Carolath sprzedał majątek Pyrnik wraz majątkiem w Buczkowie i w Chełmku kupcowi z Głogowa Karlowi Heinrichowi Germershausen, a ten w 1843 r. odsprzedał go księciu Acerenza Pignateli. Jednakże zmiany wywołane wydarzeniami politycznymi w 1848 r. oraz trwający proces sądowy spowodowały, że majątki te pozostały w dyspozycji rodziny królewskiej. Dlatego też sprzedano je książnice Curland–Sagan, która była spokrewniona przez męża z domem Hohenzollernów. W 1850 r. właścicielem majątku w Pyrniku był książę Friedrich von Hohenzollern–Hechingen. Jego następcą został syn Friedrich Wilhelm Karl. Już pod koniec XIX w. rozpoczął się proces stopniowej parcelacji majątku, głównie w wyniku sprzedaży gruntów miejscowym chłopom. Ostatecznie po I wojnie światowej wydzielono z dotychczasowych dóbr Hohenzollernów majątek w Pyrniku. Niebawem nastąpił kolejny podział. Właścicielem 363 ha. W Pyrniku został Heinrich Scheibel z Zielonej Góry, a jego pozostałej części zwanej Waldmühl (Młynkowo) jego syn Hans Scheibel. W 1932 r. Hans Scheibel sprzedał swój folwark Maksowi Eichlerowi. [Na podstawie wstępu do inwentarza opracowanego przez Tadeusza Dzwonkowskiego]

Korekta zespołu - Uchwała Komisji Metodycznej nr 73/08 z 16.12.2008