1. Księga ławnicza, sygn 1 2. Księgi wpisów dotyczące Iławki, sygn. 2-5 3. Księgi wpisów z Iławy Dolnej, sygn. 6-8

Wieś Iława była wzmiankowana w kronice Thietmara w 1000 roku jako miejscowość Ilva w okręgu dziadoszyckim. Właścicielami wsi byli kolejno: rodzina von Kottwitz (1470, 1474), von Kittlitz (1528, 1550, 1606), von Nostitz (1545, 1558), hrabiowie von Reden (1732), baron von Silverstein oraz burgrabiowie i hrabiowie zu Dohna-Schlodien. Wieś była podzielona na trzy części: Iławkę, Iławę Dolną i Iławę Górną. We wsi funkcjonowała Huta Wilhelma, fabryka papieru i zakład produkujący emalię. W 1830 roku Iława liczyła 786 mieszkańców. Na początku XX wieku gminy Iława Dolna i Iława Górna zostały połączone w jedną gminę Iława Wielka, a w 1923 roku dołączono do nie Iławkę. W 1925 roku gminę wiejską Iława przyłączono do miasta Szprotawa. Reprezentantem pana gruntowego , a zarazem przedstawicielem wsi był wybierany wójt. Na mocy ustawy z 11 marca 1850 roku o porządku gminnym państwa pruskiego gminy Iława Dolna, Iława Górna i Iławka zostały wyodrębnione jako najniższe jednostki terytorialne administracji państwowej i samorzadowej oraz podporzadkowane staroście powiatowemu w Szprotawie. Organem samorządowym gminy była rada gminy i zarząd, w skład którego wchodził wójt, zastępca i ławnicy. Włąściciel ziemski sprawował w gminie nadzór policyjny, a jego kompetencje w tym zakresie zostały zniesione w 1872 roku na mocy nowego prawa o porządku powiatowym Prus. Do zadań gminy należało m.in. utrzymywanie urzędu stanu cywilnego, utrzymywanie szkół, dróg, ubezpieczenie chorych i opieka nad ubogimi. Porządek gminny z 30 stycznia 1935 roku wprowadzał mianowanie wójta i członków rady gminy przez partie hitlerowską. [Dzieje aktotwórcy opracował Piotr Suliński]

Mikrofilmy: U-3611, 3582-3588