1. Behörde und Beamten 1.1. Arbeitsbücher z lat 1932-1944, sygn. 49-54 (książki pracy urzędników Starostwa Powiatowego w Szprotawie); 1.2. Lohnsteuerkarten z lat 1943-1945, sygn. 108 (karty podatkowe urzędników); 1.3. Versicherungen z lat 1919-1945, sygn. 55-56, 98, 106-107 (kartoteki ubezpieczenia społecznego i inwalidzkiego urzędników, książki pokwitowań rozliczeń wypłat na ubezpieczenie społeczne pracowników); 1.4. Beschaffungswesen z lat 1934-1943, sygn. 109 (zaopatrzenie w druki urzędowe); 2. Kassen und Finanzwesen z lat 1940-1941, sygn. 81-82 (projekty budżetowe powiatu szprotawskiego); 3. Bevölkerung und Fremdpolizei z lat 1921-1942, sygn. 2-10, 75-78, 110 (wnioski z załącznikami w sprawach związanych z przyznawaniem niemieckiego obywatelstwa, kwartalne zestawienia opłat administracyjnych za nadawanie niemieckiego obywatelstwa); 4. Standesamtswesen z lat 1896-1938, sygn. 11-12, 71, 84 (odpisy zarządzeń władz zwierzchnich oraz wnioski z załącznikami w sprawach dotyczących zmian imion i nazwisk); 5. Feuerpolizei z lat 1926-1939, sygn. 1, 105 (okresowe przeglądy przewodów kominowych, zaświadczenie o powołaniu ochotniczej straży pożarnej w Schönthal); 6. Gewerbe z lat 1942-1943, sygn. 21 (umowy z przedsiębiorcami, trudniącymi się wykorzystaniem tusz zwierzęcych); 7. Kirchen- und Schulsachen z lat 1829-1943, sygn. 79-80, 101 (statystyki dotyczące kadry nauczycielskiej, uczniów i infrastruktury szkolnej na terenie powiatu szprotawskiego, korespondencja w sprawach prostowania i dostarczania metryk kościoła katolickiego, parafii oraz szkoły z Przemkowa).

W 1815 roku, w następstwie nowego podziału administracyjnego Prus, powiat szprotawski (Landkreis Sprottau, zwany później Kreis Sprottau) wszedł w skład - powstałej wówczas - Rejencji Legnickiej w Prowincji Śląskiej. Obejmował on dwa miasta: Szprotawę i Przemków oraz tereny położone wzdłuż dolnego biegu rzeki Bóbr. 1 października 1932 roku do powiatu szprotawskiego włączono większość, zlikwidowanego wówczas, powiatu żagańskiego (Kreis Sagan), a miasto Żagań wyznaczono na jego nową siedzibę. W takim kształcie powiat szprotawski przetrwał do 1945 roku, kiedy to obejmował trzy miasta (Sprottau, Sagan, Primkenau), sto dwie gminy, trzy majątki leśne oraz poligon wojskowy (Neuhammer am Queis). Powiat był jednostką administracyjną, w której sprawowano władzę państwową i samorządową. Na jego czele stał landrat, a sprawy znajdujące się w jego gestii obsługiwała landratura (Landratsamt). Starosta, jako przedstawiciel władzy państwowej, zarządzał powiatem (w tym jego majątkiem) oraz posiadał szerokie kompetencje nadzorcze, m.in. nad szkolnictwem, funkcjonowaniem kościołów, handlem, działalnością gospodarczą. Kontrolował sprawy dotyczące osadnictwa, cudzoziemców (m. in. przyznawanie obywatelstwa), jak też sprawy z zakresu kompetencji urzędów stanu cywilnego, w tym te, dotyczące zmiany nazwisk. Odpowiadał za zapewnienie spokoju i bezpieczeństwa publicznego, nadzorowanie straży ogniowej, obowiązków posterunkowych na wsiach, a w miastach straży miejskiej. Oddzielną kategorię kompetencji landrata stanowiły obowiązki, wynikające z funkcji reprezentanta sejmiku powiatowego, któremu przewodniczył. Landratami zostawali zwykle przedstawiciele miejscowej szlachty np. Kaspar von Knobelsdorff, Alexander Maximilian von Schkopp, Robert von Reder, Hans Graf von Kanitz-Podangen, Günther von Dallwitz, Henning von Klitzing, Wilhelm Freiherr von Kottwitz. Ostatnim landratem powiatu żagańskiego (1921–1932) i jednocześnie pierwszym landratem powiatu szprotawskiego w jego nowym kształcie był Oskar von Bezold (do 1933 roku). Po nim tymczasowo urząd objął Pintzke. Następnie (po wprowadzeniu ustawy o narodowosocjalistycznym zarządzaniu krajem) stanowisko to piastował Hans-Walter Friderici, który też stanął na czele Zarządu Powiatowego (Kreisverwaltung), utworzonego w połowie lat trzydziestych XX wieku, w wyniku połączenia Wydziału Powiatowego ze Starostwem Powiatowym, zespolonego urzędu administracji powiatowej. Funkcję tę sprawował do stycznia 1945 roku.