1. Protokóły z sesji, sygn. 1-4 (1955-1958); 2. Protokóły z posiedzeń Prezydium, sygn. 5-8 (1955-1958); 3. Protokóły z posiedzeń komisji, sygn. 9 (1955-1958); 4. wykaz rozrachunkowy nabywców gospodarstw rolnych, sygn. 10 (1958); 5. Świetlica gromadzka, sygn. 11 (1958); 6. Budżety gromady, sygn. 12-16 (1955-1958)

Prezydia gromadzkich rad narodowych powołane zostały ustawą z dnia 25 września 1954 r. mocą której w miejsce dotychczasowych gmin i gromad utworzono nowe gromady , jako podstawowe jednostki podziału administracyjnego wsi. W skład gromady weszły wsie położone na terenie jednej gminy lub sąsiadujących ze sobą gmin, powiązane komunikacyjnie oraz posiadające wspólne urządzenia gospodarcze, kulturalne lub zdrowotne. Podziału dokonywały wojewódzkie rady narodowe ustalając granice oraz siedziby rad. Gromadzkie Rady Narodowe były organami władzy państwowej, wybierane przez ludność na okres trzech lat. Liczbę radnych - w zależności od ludności - ustalało prezydium powiatowej rady narodowej. Radny uczestniczył w pracach rady i jej komisjach, czuwał nad wykonywaniem uchwał, dbał o zaspokajanie potrzeb gospodarczych, kulturalnych i społecznych gromady, utrzymywał więź i informował wyborców o pracy rady i swojej aktywności. Jako organy władzy państwowej rady kierowały na swoim terenie działalnością gospodarczą społeczną i kulturalną a szczególnie dbały o: wykonywanie ustaw i zarządzeń władzy przez pracowników administracji, zaspokajanie codziennych potrzeb i interesów gromady, ochronę własności społecznej, prawa obywateli, porządek publiczny, rozpatrywanie skarg i zażaleń obywateli, zwalczanie samowoli biurokracji, sprawowały kontrolę nad działalnością przedsiębiorstw zakładów i instytucji na terenie gromady, ogólny wzrost poziomu życia w gromadzie szczególnie poprzez aktywność w rolnictwie w tym także o regulację zobowiązań mieszkańców wobec państwa. Rady uchwalały budżet i nadzorowały jego wykonanie, opracowywały plan gospodarczy gromady i przedkładały radzie powiatowej. Rady powoływały komisje stałe i doraźne. Komisje utrzymywały więź z mieszkańcami, sprawowały również funcje kontrolne. Organem wykonawczym i zarządzającym rady było prezydium wybierane na sesjach spośród członków. W jego skład wchodził przewodniczący, zastępca, sekretarz i od 2 do 4 członków. Prezydium działało kolegialnie stosownie do uchwał swej rady zgodnie z wytycznymi i instrukcjami prezydium powiatowego. Prezydium wykonywało uchawały własnej rady oraz zarządzenia i polecenia organów nadrzędnych, przygotowywało sesje rady i projekt porządku obrad, rozpatrywało wnioski komisji, opracowywało projekt budżetu, wykonanie i uchawalało sprawozdanie z jego wykonania do zatwierdzenia radzie, kierowało działalnością przedsiębiorstw i instytucji podległych, rozpatrywało sprawozdania innych instytucji w zakresie dotyczącym gromady, wreszcie składało sprawozdanie ze swej działalności na sesjach rady. Zagadnienia dotyczące poszczególnych wsi były rozpatrywane na zebraniach ich mieszkańców zwoływanych przez radę. Przy prezydiach działały urzędy stanu cywilnego. Pewne zmiany przyniosła ustawa z 25 stycznia 1958 r., wraz z poźniejszymi poprawkami opublikowane w jednolitym tekście ustawy w 1963 r. Stwierdzono tam, że podstawowym zadaniem rad jest popieranie rozwoju produkcji rolnej, zaspokajanie potrzeb bytowych mieszkańców i wykonywanie zobowiązań względem państwa. Ponadto rady sprawowały administrację państwową w zakresie przewidzianym w przepisach w szczególności w sprawie podatków i innych świadczeń, prowadzenia ksiąg meldunkowych i rejestracji stanu cywilnego. Ustawa z dnia 29 listopada 1972 r. o utworzeniu gmin i zmianie ustawy o radach narodowych zniosła podział terenów wiejskich na gromady tworząc gminy jako podstawowe jednostki podziału kraju. W dniu 23 czerwca 1951 r. Prezydium Rządu ustaliło wytyczne dotyczące zmiany podziału administracyjnego kraju. Na ich podstawie PWRN w Zielonej Górze powołało 3 lipca 1951 r. Komisję Podziału Administracyjnego w składzie 10 osób. Komisja powołała swe odpowiedniki w powiatach i przygotowała propozycje zmian w podziale administracyjnym województwa. Uchwałą nr V/25/54 WRN w Zielonej Górze z dnia 5 października 1954 r. (zatwierdzoną 3 listopada przez Komitet Rady Państwa i Rady Ministrów ds Podziału Administracyjnego Kraju) utworzono następujące gromady powiatu sulechowskiego: 1. Kolsko, 2. Konotop, 3. Krężoły, 4. Nowe Kramsko, 5. Podmokle Małe, 6. Klenica, 7. Cigacice, 8. Smolno Wielkie. 9. Kargowa, 10. Klemsk, 11. Trzebiechów, 12. Bojadała. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 października wyłączyło z powiatu świebodzińskiego gromady Kije i Kalsk i włączylo je do p. sulechowskiego, jednocześnie z powiatu krośnieńskiego przyłączono gromadę Brody. Taki podział od 1 stycznia 1955 r. trwał do końca 1957 roku. Z dniem 1 stycznia 1958 r. gromadę Smolno Wielkie przyłączono do gromady Kargowa, gromadę gromadę Kalsk i Klemsko do gromady Krężoły. Na dzień 1 stycznia 1959 r. w skład powiatu sulechowskiego wchodziły: miasta Sulechów, Kargowa, Babimost i 12 gromad: Bojadła, Cigacice, Kargowa, Kije, Klenica, Konotop, Kolsko, Krężoły, Nowe Kramsko, Podmokle Małe, Pomorsko, Trzebiechów. W skład gromady Konotop wchodziły wsie: Mesze, Zacisze, Święte, Strumiany, Głuszyna