1. Konferencje, z lat: 1972-1982, sygn. 1-2; 2 .Posiedzenia Komitetu Zakładowego, z lat: 1974-1976, sygn. 3; 3. Egzekutywy, z lat: 1979-1983, sygn. 4; 4. Oddziałowe Organizacje Partyjne, z lat: 1979-1983, sygn. 5-9; 5. Statystyka, z 1975 r., sygn.10.

Organizacja partyjna Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Kombinacie Państwowych Gospodarstw Rolnych w Starym Strączu działała prawdopodobnie od momentu powstania przedsiębiorstwa. W opracowywanych dokumentach brak jest informacji mogących uściślić datę jej powstania. Na podstawie dostępnych materiałów można stwierdzić że w latach 1970-1976 w Kombinacie istniał Komitet Zakładowy liczący 205 członków i kandydatów co stanowiło 28 ,5 % załogi (1975 r). Prawdopodobnie w 1977 r. doszło do reorganizacji. Powstał Zakład Rolny w Starym Strączu wchodzący w skład Babimojskiego Kombinatu Rolnego w Sulechowie. W 1978 r. Zakład przekazał 3 Gospodarstwa Rolne do Zjednoczenia Państwowych Przedsiębiorstw Gospodarki Rolnej w Poznaniu. Ilość członków nie uległa jednak większej zmianie. W latach 1979-1980 w zakładzie istniała tylko egzekutywa Podstawowej Organizacji Partyjnej, luka w dokumentach nie pozwala określić od kiedy Komitet Zakładowy przestał być wybierany, ponownie pojawił się w 1981 r. Organizacja zakładowa w latach do 1975 r. podlegała Komitetowi Powiatowemu Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej we Wschowie a następnie Miejsko-Gminnemu w Sławie. Zakładowa organizacja partyjna w Kombinacie Państwowych Gospodarstw Rolnych w Starym Strączu posiadała dwustopniową strukturę organizacyjną. Na czele organizacji stał Komitet Zakładowy, któremu podlegały Podstawowe Organizacje Partyjne w poszczególnych Państwowych Gospodarstwach Rolnych. W 1970 r. istniało 11 Podstawowych Organizacji Partyjnych (POP): POP Lipiny, POP Łupice, POP Sława, POP Przybyszów, POP Zakład II Stare Strącze, POP Krzydłowiczki, POP Zakład I Stare Strącze, POP Tylewice, POP Drzewce Stare, POP Zamysłów, POP Górczyn. W 1974 r. było ich 10 - odeszły POP Przybyszów i Krzydłowiczki, przybyła POP Wygnańczyce. Prawdopodobnie w 1977 r. Podstawowe Organizacje Partyjne przekształciły się Oddziałowe Organizacje Partyjne by od 1981 r. ponownie wrócić do dawnego statusu. Władzami statutowymi zakładowych organizacji partyjnych były: konferencja zakładowa, komitet zakładowy oraz jego egzekutywa. Na czele komitetu zakładowego stał I sekretarz. Organami pomocniczymi komitetu były komisje i zespoły problemowe. Funkcje kontrolne w zakładowej organizacji partyjnej pełniły: zakładowa komisja rewizyjna i zakładowa komisja kontroli partyjnej, od 1986 r. połączone w zakładową komisję kontrolno-rewizyjną. Komitetowi zakładowemu podlegały oddziałowe organizacje partyjne, których najwyższą władzą było ogólne zebranie wszystkich członków i kandydatów partii danej organizacji. Organizacje partyjne wybierały egzekutywy i I i II sekretarza, przy czym mniej liczne oddziałowe organizacje partyjne wybierały jedynie sekretarzy. Częścią organiczną oddziałowych organizacji partyjnych były stanowiące najniższe ogniwo organizacyjne zakładowej organizacji grupy partyjne, tworzone z reguły w najmniejszych jednostkach produkcyjnych i organizacyjnych przedsiębiorstwa (np. oddział, brygada, zmiana). Zakładowa organizacja partyjna i komitet zakładowy zlikwidowane zostały w konsekwencji przemian ustrojowych i politycznych zachodzących w Polsce, po rozwiązaniu Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w styczniu 1990 r. (na XI Zjeździe Partii).