1. Sprawozdania z działalności Oddziału: sygn. 1-2 (2 j.a.), 1945 r.; 2. Korespondencja Oddziału: sygn. 3-4 (2 j.a.), lata 1946-1947: korespondencja z organami administracji ogólnej i instytucjami społeczno-kulturalnymi; instrukcje i okólniki władz nadrzędnych.

Resort Informacji i Propagandy został utworzony na mocy dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z 7.IX.1944 r. (Dz.U.R.P. nr 4, poz. 20). Rangę ministerstwa uzyskał na mocy ustawy z 31.XII.1944 r. o powołaniu Rządu Tymczasowego R.P. (Dz.U.R.P. nr 19, poz. 99). Do podstawowych zadań Ministerstwa Informacji i Propagandy (MIP) należały sprawy: informacji; polityki propagandowej w kraju i za granicą; propagandy masowej; gospodarki papierem drukarskim. Ministerstwo miało kierować przede wszystkim sprawami prasy codziennej, wydawnictw, agencji prasowo-informacyjnych, radiofonii, filmu, kinematografii oraz wychowania społeczno-obywatelskiego i zawodowo-propagandowego. Miało też odpowiadać za koordynowanie działalności propagandowej różnych urzędów i instytucji. Miało aktywnie uczestniczyć w przejmowaniu Ziem Zachodnich i utrwalaniu władzy ludowej. Ministerstwo Informacji i Propagandy nie miało swojego odpowiednika w przedwojennej tradycji ustrojowej Państwa Polskiego. Jego struktura organizacyjna ulegała ciągłym przeobrażeniom. Znamiennym jest fakt, iż MIP nie doczekał się swojego statutu organizacyjnego - organizacja Ministerstwa opierała się na zarządzeniach wewnętrznych. Organy wykonawcze MIP powołane zostały 1.III.1945 r. na mocy rozporządzenia wewnętrznego Ministra Informacji i Propagandy. Na obszarze działania władz administracji ogólnej I instancji (w powiatach i obwodach) ustanowiono oddziały informacji i propagandy, zaś na obszarze działania władz administracji ogólnej II instancji (w województwach i okręgach) – urzędy informacji i propagandy. Za zgodą właściwego urzędu, oddziały informacji i propagandy mogły tworzyć podporządkowane sobie gminne i dzielnicowe ośrodki propagandy. Organy resortu informacji i propagandy działać miały jako administracja niezespolona, nie wchodząca w skład władz wojewódzkich. Pracą urzędu kierował naczelnik, zaś pracą oddziału – kierownik. Strukturę etatową obydwu szczebli określał Minister Informacji i Propagandy w drodze zarządzeń. Do zadań urzędów i oddziałów informacji i propagandy należało: 1) inspirowanie i bezpośrednia współpraca w organizowaniu imprez okolicznościowych i uroczystości rocznicowych; 2) działalność propagandowa na rzecz ogólnokrajowych akcji, jak np.: popularyzacja uchwał władz centralnych i terenowych, akcji siewnej i żniwnej, państwowej pożyczki Odbudowy Kraju, Daniny Narodowej, świadczeń rzeczowych, Planu Trzyletniego, pomoc zdemobilizowanym żołnierzom; 3) działalność na rzecz Referendum i wyborów do Sejmu; 4) popularyzacja i inicjowanie akcji propagandowych na rzecz Ziem Odzyskanych, jak np.: pomoc osadnikom, „Tydzień Ziem Odzyskanych”, „Trzymamy Straż nad Wisłą”; 5) działalność propagandowa na rzecz własnego regionu. Na Ziemiach Zachodnich organy wykonawcze MIP zaczęły powstawać już wiosną 1945 r. W kwietniu 1945 r. rozpoczął działalność Wojewódzki Urząd Informacji i Propagandy w Szczecinie. Latem 1945 r. zaczęły powstawać pierwsze oddziały obwodowe. Najstarsze akta Obwodowego Oddziału Informacji i Propagandy w Gryficach pochodzą z sierpnia 1945 r. Z treści zachowanych sprawozdań wynika jednakże, iż kierownik Oddziału – Wacław Jankowski - działał w Gryficach już w maju 1945 r. Wyniki referendum ludowego z 30.VI.1946 r. i wyborów do Sejmu Ustawodawczego z 19.I.1947 r. przesądziły o kształcie ustrojowym powojennej Polski. Polaryzacja sił politycznych miała wpływ również na dalsze funkcjonowanie systemu informacyjno-propagandowego. Dekretem z 11.IV.1947 r. Ministerstwo Informacji i Propagandy zostało rozwiązane (Dz.U.R.P. nr 32, poz. 147). Większość spraw należących do zakresu jego działania przejęło Ministerstwo Kultury i Sztuki oraz organy jemu podległe. Agendy Powiatowego Oddziału Informacji i Propagandy w Gryficach przejęły referaty Starostwa Powiatowego Gryfickiego.