Akta Urzędu Finansowego w Złotowie są zespołem prostym, z datami krańcowymi 1920-1944. W registraturze Finanzamtu obowiązywał rzeczowo-dziennikowy podział akt, oparty na wykazie akt początkowo strukturalnym /literowo-cyfrowym/, a od roku 1929 jednolitym - dziesiętnym. Zespół uporządkowano w oparciu o dziesiętny wykaz akt obowiązujący od 1929r. Całość akt podzielono na 4 grupy: 1. Organisation und Verwaltung. Organizacja i administracja Sygnatury: 1 – 18. Daty krańcowe: 1922 - 1941. Grupa ta zawiera zarządzenia dotyczące spraw organizacyjnych urzędu, jego struktury; wykazy akt; akta spisu ludności z 1940 r. /w rubryce arkuszy spisowych: „przynależność państwowa” przy nazwiskach osób należących do polskiej mniejszości w byłej Vtej Dzielnicy umieszczono adnotację: „Staatsangeh. Polen”/. 2. Personalangelegenheiten der Beamten. Sprawy osobowe urzędników i pracowników fizycznych Sygnatury : 19 - 35. Daty krańcowe: 1920 - 1931. Zachowane akta personalne dotyczą pomocniczego personelu administracyjnego Urzędu w pierwszym etapie jego działalności. 3. Haushalts-, Kassen- und Rechnungswesen. Sprawy budżetowe, kasowe i rachunkowe Sygnatury: 36 - 67. Daty krańcowe: 1935 - 1944. Są tu cenne akta w postaci podań o przyznanie zasiłków rodzinnych, składanych przez wielodzietne polskie rodziny, znajdujące się w trudnych warunkach materialnych. Akta odsłaniają metody postępowania hitlerowskiej machiny administracyjnej, bezpodstawnie odmawiającej Polakom prawa do korzystania z tego rodzaju zapomóg. W poszczególnych teczkach zawarte są z reguły negatywne opinie Kreisleitera NSDAP, odwołania Związku Polaków w Niemczech do Ministra Finansów Rzeszy, interwencje Ministerstwa, Krajowego Urzędu Finansowego w Szczecinie itp. 4. Steuern. Podatki. Sygnatury: 68 - 118. Daty krańcowe: 1920 - 1942. Wśród akt podatkowych na uwagę zasługują pozycje dot. poszczególnych działaczy polskich /ks. B. Domański, P. Panglisz/, bądź polskich spółek bankowych /Banki Ludowe w Złotowie i Zakrzewie/. Obejmują one takie zagadnienia, jak wymiar i pobór podatku dochodowego, obrotowego, majątkowego, podatku od stowarzyszeń itp. Grupę tę zamykają rejestry wymiarowe podatków z lat 1938 i 1940.

Administracja podatkowa Rzeszy Niemieckiej do 1918r. była zdecentralizowana i pozostawiona kompetencji poszczególnych krajów. W Prusach sprawami podatkowymi zajmowało się szereg instytucji; tylko cło i podatek spożywczy /Verbrauchssteuer/ posiadały odrębną administrację. Podatkami bezpośrednimi /direkte Steuern/ zarządzały poszczególne rejencje /Regierung - Abteilung für direkte Steuern, Domänen und Forsten/, względnie burmistrzowie w miastach wydzielonych. Wzrastające znaczenie tej grupy podatków w systemie fiskalnym Niemiec coraz wyraźniej wskazywało na konieczność utworzenia urzędów opartych na jednolitych zasadach działania /Umsatzsteuergesetz z dnia 26.07.18., Reichsgesetzblatt Nr 95/. Zwłaszcza po traktacie wersalskim realizację tego postulatu uważano za podstawowy warunek polepszenia sytuacji finansowej państwa. Jednolitą administrację podatkową wprowadzono ustawą z dnia 13.12.19 r., /Reichsabgabenordnung, Reichsgesetzblatt Nr 242/, powołując do życia Urzędy Finansowe /Finanzämter/ jako I instancję , podległe bezpośrednio Krajowym Urzędom Finansowym /Landesfinanzämter/. Ostatnią instancję odwoławczą w sprawach podatkowych stanowił Reichsfinanzhof z siedzibą w Monachium. Krajowe Urzędy Finansowe podlegały bezpośrednio Ministrowi Finansów Rzeszy /Reichsminister der Finanzen/. Terytorialny zakres działania Urzędu Finansowego w Złotowie obejmował powiat i miasto Złotów. Urząd dzielił się na 4 wydziały i kasę. Zakres czynności poszczególnych komórek organizacyjnych regulowały opracowywane na każdy rok plany podziału pracy /Geschäftsverteilungspläne/. Urząd Finansowy w Złotowie podlegał Krajowemu Urzędowi Finansowemu w Szczecinie i działał do roku 1945. [Opracowano na podstawie wstępu do inwentarza zespołu "Urząd Finansowy (Skarbowy) w Złotowie" autorstwa mgr Adama Muszyńskiego]