1) Okres zaboru rosyjskiego, 1864-1892 (sygn. 1-8) - tabele likwidacyjne i nadawcze; 2) Okres Państwa Polskiego, 1921-1939 (sygn. 9-19) - protokoły posiedzeń: Rady Gminnej, Zarządu Gminnego, Gminnej Komisji Rewizyjnej; kontrola wewnętrzna - nadzór, budżety i sprawozdania z jego wykonania, akta Gminnej Kasy Pożyczkowo - Oszczędnościowej, księga ludności niestałej.

Na mocy ukazu carskiego z 15.03.1859 r. dotyczącego reorganizacji gmin wiejskich w Królestwie Polskim została utworzona gmina Owczary z siedzibą urzędu w Podklasztorzu. Ukaz ten ustanawiał Radę Gminną z wyboru, jednak kompetencje tej rady nie zostały bliżej określone. Wójtem był właściciel wsi, lecz jeśli w gminie było kilku właścicieli, wówczas ci wybierali spośród siebie wójta. Ukaz z 2 III 1864 r. stanowił gminę wiejską na następujących podstawach: utrzymana została dotychczasowa wielkość gminy do 50 dymów. Zakres kompetencji gminy był podwójny, z jednej strony była instytucją samorządową, z drugiej jednostką administracji państwowej. Organem ograniczonego samorządu było zebranie gminne, jako ciało uchwałodawcze, kontrolujące i wyborcze. Obok zebrań gminnych istniały zebrania gromadzkie z atrybucjami analogicznymi tylko w zakresie gromady oraz dla wyboru sołtysa i pełnomocników gromadzkich. Wójt sprawował także władzę sądową. Przy każdej gminie był Sąd Gminny, który składał się z wójta i dwóch ławników. Za członków gminy mających prawo udziału w zebraniu gminnym, uważani byli pełnoletni gospodarze płci męskiej, posiadający co najmniej 3 morgi ziemi. Podobny cenzus majątkowy wymagany był od wójta, wybieranego spośród mieszkańców gminy. Z terytorium gminy wyłączone były dwory i folwarki. Jako przedstawiciel administracji państwowej wykonywał wójt wszelkie obowiązki policyjne i administracyjne przepisane ustawą, wszelkie prawne zalecenia naczelnika powiatu, władz sądowych, wojskowych, skarbowych, włościańskich, szkolnych i innych oraz obowiązany był prowadzić akta stanu cywilnego wyznań niechrześcijańskich. Jako przedstawiciel władzy samorządowej wójt zwoływał zebrania gminne, którym przewodniczył, przedkładał pod obrady wnioski, wykonywał uchwały tych zebrań, dozorował sołtysów i urzędników gminnych, czuwał nad majątkiem gminnym, drogami i mostami gminnymi, szkołami i szpitalami, czuwał nad wypełnianiem powinności gminnych. Po odzyskaniu niepodległości, dekret Naczelnika Państwa o radach gminnych z dnia 28 listopada 1918 r. wprowadził w miejsce pełnomocników gminnych rady gminne, jako organa zarządzające i kontrolujące gospodarkę gminną. Zniósł cenzus majątkowy i rozszerzył prawa udziału w zgromadzeniach gminnych oraz prawo wyborcze bierne dla wszystkich mieszkańców obojga płci. Ustawa z dnia 23 marca 1933 r. o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorialnego, zaliczyła do obszaru gminy wszystkie osady, wsie, kolonie i folwarki dotychczas nie stanowiące gromady. Organem ustawodawczym samorządu była Rada Gminna, natomiast organem wykonawczym był Zarząd, na czele którego stał wójt. Gospodarkę finansową gmin, począwszy od 1923 r. podporządkowano wydziałom powiatowym. W okresie okupacji niemieckiej (1939-1945) gminy pozbawione zostały samorządu. Rozporządzeniem Generalnego Gubernatora z 28 listopada 1939 r. o zarządzie gmin polskich gminy podporządkowane zostały okupacyjnym władzom niemieckim. Wójt powoływany był w drodze nominacji. Przewidywana była rada przyboczna wójta jako organ opiniodawczy. Rady miano powoływać do życia drogą nominacji. Zarządy gminne w tym czasie służyły głównie okupantowi jako aparat służący do ściągania danin, surowców, żywności i siły roboczej. Po zakończeniu okupacji niemieckiej w 1945 r. utworzona została Gminna Rada Narodowa w Owczarach z siedzibą w Podklasztorzu, która została włączona do powiatu opoczyńskiego i województwa łódzkiego. Gmina Owczary położona była początkowo na terenie powiatu opoczyńskiego i guberni radomskiej. W okresie I wojny światowej (1914-1918) znalazła się pod okupacją austriacką i wchodziła w skład powiatu opoczyńskiego i gubernatorstwa lubelskiego. W okresie międzywojennym (1919-1939) nadal należała do powiatu opoczyńskiego, który od dnia 2 sierpnia 1919 r. znalazł się w województwie kieleckim. Z dniem 1 kwietnia 1939 r. w/w powiat został włączony do województwa łódzkiego. W czasie II wojny światowej władze niemieckie zlikwidowały powiat opoczyński i włączyły jego terytorium do nowo utworzonego powiatu tomaszowskiego i dystryktu radomskiego. W skład gminy Owczary wchodziło 5 gromad: Błogie Szlacheckie, Owczary, Podklasztorze, Prócheńsko, Strzelce. W 1936 roku obszar gminy wynosił 3093,10 ha i liczyła 2004 mieszkańców