Samorząd Robotniczy: protokoły Konferencji Samorządu, materiały na nie, sprawozdania z realizacji uchwał Konferencji, regulaminy, akta Komitetu założycielskiego Samorządu Pracowniczego, protokoły zebrań i uchwały, statut Samorządu Załogi; Dział Organizacji: protokoły narad i zebrań, akt erekcyjny, organizacja zakładu, przekształcenia przedsiębiorstwa, statuty, schematy organizacyjne, rejestry przedsiębiorstwa, księgi służb, regulaminy i instrukcje, zarządzenia wewnętrzne i pisma okólne, protokoły kontroli; Dział Kontroli Jakości: protokoły kontroli jakości: Dział Planowania i Ekonomiki: programy, plany, sprawozdania, oceny działalności gospodarczej, informacje o zakładzie, raporty, wyniki produkcyjne i ekonomiczno-finansowe; Dział Zbytu i Eksportu: realizacja zamówień; Dział Zatrudnienia i Szkoleń: dokumentacja konkursów na Dyrektora, protokoły zdawczo-odbiorcze kierownictwa, nominacje i pełnomocnictwa, etatyzacja, atestacja stanowisk pracy, zakresy czynności, plany szkoleń; Dział Płac, Normowania i Motywacji Pracy: polskie normy, analizy zarejestrowanych godzin postojowych wykorzystania czasu pracy, dane standardowe pomiaru pracy, taryfikatory płac, zakładowy system wynagradzania, zasady premiowania; Z-ca Dyrektora ds.. Technicznych: protokoły z narad technicznych, posiedzeń Rady Techniczno-Ekonomicznej, warunki techniczne odbiorów, założenia rozwojowe, dokumentacja dotycząca wynalazczości pracowniczej; Dział Inwestycji: dane wyjściowe do projektowania budowy Odlewni, decyzje w sprawie budowy, kontrakty, protokoły z narad w sprawie budowy, protokoły posiedzeń Rady Budowy, protokoły rozmów z firmą Swindell-Dressler, dokumentacja dotycząca realizacji inwestycji, odbioru i rozruchu Odlewni, rozliczeń zadań inwestycyjnych, dokumentacja techniczna i kartograficzna; Dział Głownego Mechanika: protokół przeglądu formierni lekkiej; Dział Ochrony Pracy: program instruktażu członków zespołów powypadkowych, dokumentacja ochrony środowiska, protokoły kontroli stanu BHP, raport o stanie BHP i ochronie środowiska, informacja o przygotowaniu i eksploatacji wysypiska w miejscowości Jeziorko, ochrona przeciwpożarowa; Dział Transportu: ekspertyza rzeczywistych wydajności transportu pneumatycznego; Dział Księgowości i Kosztów: bilanse, preliminarze kosztów budowy, raport o stanie służb finansowo-księgowych; Dział Informatyczny: system informatyczny; Z-ca Dyrektora ds.. Produkcji: protokoły z narad w sprawie jakości produkcji, opracowanie inwentaryzacyjne w sprawie dysponowanego potencjału produkcyjnego, bilanse zespołów modelowych, analizy zdolności produkcyjnych; Pracownicza Kasa Zapomogowo-Pożyczkowa: statut; Związek Zawodowy Metalowców Rada Zakładowa: protokoły zebrań sprawozdawczo-wyborczych, konferencji, statut, programy działania Rady Zakładowej, sprawozdania z działalności; Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Pracowników Odlewni Żeliwa "Koluszki": protokoły zebrań, uchwały, statut, postulaty załogi; Rada Patronacka Koluszkowskiego Klubu Sportowego: protokoły zebrań.

Inicjatywa budowy odlewni żeliwa w Koluszkach zrodziła się w wyniku konieczności zaspakajania wzrastającego zapotrzebowania na odlewy przy braku możliwości rozbudowy lub modernizacji Fabryki Szlifierek Ponar Jotes w Łodzi. Program przyspieszonego rozwoju przemysłu uchwalony na VI Zjeździe PZPR i rozszerzenie możliwości kredytowych doprowadziły do podjęcia decyzji Rządu, który w maju 1972 r. podjął uchwałę w której ustalił zakłady przewidziane do budowy w latach 1972-1975 w ramach kredytów z państw kapitalistycznych. W tej uchwale znalazła się również odlewnia w Koluszkach. W wyniku tej decyzji Ministerstwo Przemysłu Maszynowego wytypowało na kierującą jednostkę projektową resortowe biuro "Bipromasz" oraz dla przygotowania i zawarcia transakcji handlowych Przedsiębiorstwo Importowo - Eksportowe Przemysłu Obrabiarkowego "Metaleksport". Ogłoszono przetarg na budowę odlewni. Realizacja zadania inwestycyjnego "Budowa Zakładu Odlewniczego w Koluszkach" została rozpoczęta w grudniu 1973 r. Zakres rzeczowy w części obejmującej podstawowe wydziały produkcyjne i pomocnicze realizowany był przez kontrahenta zagranicznego - firmę amerykańską Schwindell-Dressler w oparciu o kontrakt wartości 42,9 mln. Dolarów. Kontrakt przewidywał przeprowadzenie przez w/w firmę prób montażowych i testowych. Zgodnie z uchwałą nr 38/76 Rady Ministrów Zakład rozpoczął działalność eksploatacyjną, z dniem 20.06.1976 r. z usterkami i niedoróbkami zarówno w części realizowanej przez dostawcę zagranicznego jak i bezpośrednio przez stronę polską. W związku z tym uległy zmianie zdolności produkcyjne z 34,5 na 32 tys. MG odlewów na rok. Technologia oparta na licencji Mechanite z zastosowaniem 3-ch rodzajów żeliw GA-50, GC-40, GE-30. Podstawowe zadanie inwestycyjne obejmowało również budownictwo socjalno-mieszkaniowe, w ramach którego oddano do eksploatacji w 1976 r. dwa budynki mieszkalne o łącznej ilości 90 mieszkań. W 1976 r. została wyodrębniona z zadania podstawowego Budowa Domu Młodego Robotnika. Budowę jego zakończono w 1982 r. Specjalnością koluszkowskiego zakładu była produkcja odlewów dla przemysłu obrabiarkowego, maszynowego, motoryzacyjnego hydrauliki siłowej. Formy odlewnicze i rdzenie wykonywane są z mas chemoutwardzalnych piaskowych na bazie żywic furanowych. Omawiany zakład był jedynym w Polsce zakładem odlewniczym zaprojektowanym, zbudowanym i wyposażonym przez firmę z USA. Wyposażony był w nowoczesne urządzenia techniczne i technologiczne. Organizacja zakładu oparta była o system komputerowy. W latach 1973-1976 zakład nosił nazwę "Fabryka Szlifierek Ponar Łódź. Zakład nr 3 w Koluszkach w budowie". Od 1 stycznia 1977 r. nosił nazwę "Fabryka Szlifierek Ponar Łódź. Zakład nr 3 w Koluszkach. Na podstawie Zarządzenia nr 74/ORG/82 Ministra Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego z dnia 29.06.1982 r. utworzono przedsiębiorstwo państwowe pod nazwą Odlewnia Żeliwa "Koluszki" Przedsiębiorstwo Państwowe. Zarządzeniem nr 38/ORG/83 Ministra Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego z dnia 24.09.1983 r. Odlewnia połączona została z Kombinatem Przemysłowym Huta Stalowa Wola. Kombinat przejął majątek, zadania i środki Odlewni. Odtąd Zakład nosił nazwę: Huta "Stalowa Wola" Kombinat Przemysłowy Odlewnia Żeliwa "Koluszki". W 1991 r. Kombinat rozpadł się na 6 przedsiębiorstw państwowych. Wśród nowoutworzonych przedsiębiorstw była Odlewnia Żeliwa "Koluszki" w Koluszkach. Postanowieniem nr 153/Org/92 Ministra Przemysłu i Handlu z 23.11.1992 r. w Odlewni rozpoczęto postępowanie przygotowawcze w sprawie likwidacji przedsiębiorstwa państwowego pod nazwą Odlewnia Żeliwa "Koluszki" w Koluszkach. Od 1 listopada 1993 r. Odlewnią zarządzał Zarządca Komisaryczny. 31.05.1995 r. Sąd Gospodarczy w Piotrkowie Trybunalskim ogłosił upadłość Odlewni.