Plany pracy 1958-1959 2 j.a.; Protokóły z sesji GRN 1957-1959 3 j.a.; Uchwały GRN 1957 1 j.a.; Protokóły posiedzeń Prezydium GRN 1955-1959 4 j.a.; Uchwały Prezydium GRN 1957 1 j.a.; Komisje gromadzkie:Finansowo-Budżetowa, Oświaty Kultury i Zdrowia, Rolna, Drogowa i Urządzeń Osiedli 1955-1959 5 j.a.; Sprawy personalne 1955-1958 1 j.a.; Ewidencja sołtysów 1958 1 j.a.; Protokóły zdawczo-odbiorcze Biura PGRN 1958-1959 1 j.a.

Gromadzkie Rady Narodowe (GRN) zostały powołane do życia na mocy ustawy nr 43 z dnia 25 września 1954 r. O reformie podziału administracyjnego wsi i powołaniu gromadzkich rad narodowych. Zgodnie z ustawą w miejsce dotychczasowych gmin i gromad utworzono nowe gromady, jako jednostki podziału administracyjnego wsi. Podziału na gromady i ustalanie ich granic dokonywały wojewódzkie rady narodowe. Do zadań GRN należało sprawowanie nadzoru nad działalnością gospodarczą, społeczną i kulturalną, uchwalanie budżetu gromady i kontrola nad jego wykonaniem, zabezpieczanie mienia społecznego, dbałość o porządek, organizowanie przemysłu miejscowego. Organem wykonawczym i zarządzającym GRN było prezydium wybierane spośród radnych. W skład prezydium wchodzili: przewodniczący, zastępca przewodniczącego i sekretarz. Ponadto dla poszczególnych dziedzin swojej działalności GRN powoływały komisje stałe np.. Zdrowia oświaty i kultury, rolnictwa, finansową oraz komisje doraźne. Przy prezydiach GRN działały urzędy stanu cywilnego i kolegia orzekające. W 1954 r. uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie z dnia 5 października utworzono na terenie woj.. Lubelskiego 732 gromady, w tym w powiecie biłgorajskim 45, hrubieszowskim 52, krasnostawskim 54, tomaszowskim 48, zamojskim 53. Na mocy tej samej uchwały dokonano przesunięć z powiatu biłgorajskiego do krasnostawskiego gromadę Zagrody, z hrubieszowskiego do zamojskiego gromady Stanisławka i Osiczyna, z krasnostawskiego do biłgorajskiego gromadę Gilów, z tomaszowskiego do hrubieszowskiego gromady Witków, Wólka Poturzyńska, Żabcze, Stara Wieś, Nabroż wieś i Nabroż kolonia, z tomaszowskiego do zamojskiego gromadę Szur, z zamojskiego do krasnostawskiego gromady Krasne i Zalesie, z zamojskiego do biłgorajskiego gromady Majdan Nepryski, Borowina- Morgi, Górniki, Chłopków, Hedwiżyn, część gromady Bukownica oraz obszary leśne wsi Aleksandrów. Od stycznia 1958 r. dokonano kolejnych zmian w granicach powiatów: z powiatu krasnostawskiego wieś Krasne przyłączono ponownie do powiatu zamojskiego, a wieś i kolonię Otrocz do powiatu janowskiego, z tomaszowskiego do zamojskiego gromady Kotlice i Niewirków, z zamojskiego do biłgorajskiego gromadę Czarnystok. Z początkiem 1960 r. przeszły: z tomaszowskiego do zamojskiego gromada Majdan Wielki, z biłgorajskiego jeszcze raz do zamojskiego gromada Czarnystok. Z końcem 1961 r. przeniesiono: z pow. zamojskiego wieś Szopowe i stację kolejową Krasnobród do biłgorajskiego i z zamojskiego do hrubieszowskiego wieś Cieszyn. W latach 1962-1970 liczba gromad w poszczególnych powiatach ulegała ciągłemu zmniejszaniu. Powołane do życia gromadzkie rady okazały się zbyt małe, zbyt słabe finansowo, wyposażone w wąskie kompetencje, dlatego też podejmowano kroki najpierw do zmniejszenia liczby gromad a następnie do przeprowadzenia zmian w podziale administracyjnym kraju. Od stycznia 1973 r. miejsce gromad zajęły gminy. Wojewódzka Rada Narodowa w Lublinie uchwałą z dn. 5 grudnia 1972 r. powołała od 18 stycznia 1973 r. w miejsce dotychczasowych 326 gromad 189 gmin. [na podstawie wstępu do inwentarza]