Zarządzenia, instrukcje, regulamin pracy 1964-1965 PZDL sygn.1; Akta normatywne władz nadrzędnych 1965-1975 sygn.2-10; Historia zakładu, informacja z działalności 1963-1968 sygn.11-13; Narady robocze 1963-1969 sygn.14-15,374; Planowanie, plany inwestycyjne i sprawozdania z ich wykonania 1963-1975 sygn.16-38; Plany w zakresie budowy i utrzymania dróg, sprawozdania z ich wykonania 1963-1972 sygn.39-47; Plan rzeczowo-finansowy i sprawozdawczość finansowa 1963-1972 sygn.48-51; Statystyczne opracowania dla GUS 1969-1975 sygn.52-59; Sprawozdania z zatrudnienia 1968-1975 sygn.60-65; Sprawozdawczość z czynów społecznych 1965-1969 sygn.66-67,382; Postęp techniczny w drogownictwie 1969-1975 sygn.68-69; Inwestycje w zakresie budowy dróg 1968 sygn.70; Wywłaszczenia gruntów pod budowę dróg i mostów 1964-1975 sygn.71-83; Kamieniołomy plany techniczo-ekonomiczne 1973-1974 sygn.84; Kamieniołomy, żwirownie, kopalnie margli: opracowania końcowe GUS, plany operatywne, plany pracy, dokumentacja [1961]1963-1975 sygn.85-99; Rozbudowa bazy PZDL w Hedwiżynie 1973-1974 sygn.100-101; Ewidencja dróg lokalnych, dane dotyczące budowy dróg 1963-1975[1976-1977] sygn.102-131,375-379,381; Projekty techniczne budowy dróg lokalnych 1963-1974 sygn.132-140,383-388; Ewidencja mostów i przepustów, dokumentacja budowy mostów, księgi obiektów mostowych 1964-1975 sygn.141-152; Mapy gmin, plany linii niskiego napięcia wsi b.d. sygn.153-165; Projekty techniczne linii kolejowych, wiaduktów 1964-1975[1976] sygn.166-367,389-458; Sprawy pracownicze: wykaz pracowników, sprawozdawczość z zatrudnienia 1964-1975 sygn.368-374; Projekty techniczne budynków przychodni i zagospodarowania dworca PKS w Zamościu 1973-1975 sygn.459-463; Instrukcja kancelaryjna i rzeczowy wykaz akt 1968 sygn.380

Do roku 1948 w sprawie utrzymania dróg publicznych obowiązywała ustawa z dnia 10 grudnia 1920. w dniu 16 czerwca 1948 r. wydana została ustawa o zmianie ustawy z 10 XII 1920 r. o budowie i utrzymaniu dróg publicznych w Rzeczypospolitej Polskiej. W art.. 12 w/w ustawy zawarto: "Przy wydziałach powiatowych tworzy się powiatowe zarządy drogowe, podległe w zakresie budowy i utrzymania dróg państwowych wojewódzkiej władzy administracyjnej, a w zakresie budowy i utrzymania dróg powiatowych i gminnych-wydziałom powiatowym". Kierownika powiatowego zarządu drogowego mianował Minister Komunikacji po zasięgnięciu opinii prezydenta właściwej wojewódzkiej rady narodowej. Na mocy ustawy marcowej z 1950 r. w prezydiach rad narodowych utworzone zostały wydziały komunikacji. Objęły one w administrację wszystkie drogi powiatowe i gminne, natomiast powiatowe zarządy drogowe nadal administrowały drogi państwowe. Dalsza zmiana nastąpiła w 1952 roku, kiedy to na mocy rozporządzenia Ministra Transportu Drogowego i Lotniczego oraz Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 24 stycznia 1952 r. wprowadzono stalenia sieci dróg państwowych. Utworzono wówczas Rejony Eksploatacji Dróg Publicznych, które objęły w swoją administrację drogi państwowe, natomiast wydziały komunikacji posiadały w administracji wszystkie drogi lokalne i gospodarkę samochodową. Rejony Eksploatacji Dróg Publicznych istniały jako samodzielne przedsiębiorstwa finansowane z budżetu terenowego. W celu dalszej rozbudowy dróg lokalnych w oparciu o uchwałę Nr 36 Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów z 17 I 1963 r. w sprawie intensyfikacji rozbudowy i poprawy sieci dróg lokalnych oraz w oparciu o zarządzenie Ministra Komunikacji Nr 116 z 30 IV 1963 r. powołane zostały powiatowe zarządy dróg lokalnych. Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Biłgoraju zwróciło się 20 marca 1963 r. do Prez. Woj.. Rady Narod. o wyrażenie zgody na utworzenie Powiatowego Zarządu Dróg Lokalnych w Biłgoraju jako jednostki budżetowej podporządkowanej bezpośrednio PPRN. PZDL w Biłgoraju rozpoczął swoją działalność od 1 lipca 1963 r. Organizatorem i pierwszym dyrektorem był Zbigniew Stepanow. Do zadań PZDL należało: administrowanie drogami lokalnymi o nawierzchni twardej, budowa dróg lokalnych o nawierzchni twardej w ramach NPG i przy pomocy czynów społecznych, prowadzenie gospodarstwa pomocniczego jak: kamieniołomy, żwirownie, piaskownie, wykonywanie robót drogowych zleconych przez inne jednostki, sprawowanie nadzoru nad drogami lokalnymi gruntowymi będącymi w administracji gmin. W strukturze organizacyjnej PZDL znajdywały się: sekcja księgowości (prowadziła i ewidencjonowała wszelkiego rodzaju wydatki związane z konserwacją oraz budową dróg i mostów), sekcja techniczna (kierowała robotami na drogach i mostach lokalnych wykonywanych w ramach inwestycji oraz w ramach społecznych czynów drogowych, czuwała nad technicznym wykonaniem robót prowadzonych z funduszu PGRN, koordynowała prace w kamieniołomach i żwirowniach), sekcja zaopatrzenia (współpracowała z sekcją techniczną, dostarczała materiały do budowy dróg i mostów, koordynowała pracę maszyn, taboru i sprzętu celem racjonalnego ich wykorzystania), sekcja administracyjna (prowadziła korespondencję oraz sprawy biura PZDL). Teren działania PZDL podzielony był na 8 odcinków robót, które administrował nadzorca dróg i mostów. W celu sprawniejszego wykonywania robót drogowych PZDL posiadało specjalistyczne brygady robocze jak: budowlaną, gospodarczą, malarzy, stolarzy, elektryków, pracowników warsztatowych, którzy wykonywali remonty taboru i maszyn drogowych. W 1967 roku rozpoczęto budowę własnej bazy materiałowo sprzętowej na której wzniesiono budynek administracyjny i mieszkalny dla pracowników. Od 1970 roku PZDL w Biłgoraju zajął się budową linii kolejowych. W związku ze zmianą podziału terytorialnego kraju i reformą władz terenowych na bazie PZDL została powołana od 1 kwietnia 1976 roku jednostka o nazwie Przedsiębiorstwo Budownictwa Kolejowo-Drogowego w Biłgoraju. [na podstawie wstępu do inwentarza]