Księgi wtóropisowe urodzeń, małżeństw i zgonów (duplikaty) z lat 1871-1872,1876-1877,1887-1923 sygn. 1-41 z dołączonymi alegatami z lat 1871-1872,1876-1877,1887-1890,1892-1893,1908,1910,1913-1919,1923,1927,1944; seria 2 Akta cywilno-religijne sygn. 1-35: księgi wtóropisowe urodzeń, małżeństw i zgonów (duplikaty) z lat 1859-1870,1875,1878-1886; alegaty z lat 1861,1865,1869-1870,1875,1878-1886,1894-1896,1898,1903-1904

Od 1810 roku na terenie Lubelszczyzny został wprowadzony obowiązek rejestracji ruchu naturalnego ludności w aktach stanu cywilnego. Rejestracja miała charakter świecki i zadanie prowadzenia jej powierzono duchownym katolickim (rzymskokatolickim i greckokatolickim). W ten sposób duchowni pełnili równocześnie funkcję urzędnika stanu cywilnego na terenie danej gminy czy parafii. Zadaniem ich było sporządzanie aktów stanu cywilnego dla ludności przebywającej w obrębie parafii bez względu na wyznanie. Akta stanu cywilnego były sporządzane w dwu egzemplarzach i obejmowały cztery rodzaje aktów tj. urodzenia, zapowiedzi, małżeństwa, zgonów. Do aktów małżeństw załączano alegaty czyli dokumenty urzędowe lub kościelne dotyczące zawieranego związku małżeńskiego. Z końcem każdego roku księgi były zamykane, uzupełniane o indeksy aktów. Jeden egzemplarz- pierwopis(unikat) pozostawał w parafii i były to księgi prowadzone przez wiele lat odrębnie dla każdego rodzaju aktów. Drugi egzemplarz- wtóropis (duplikat) stanowił wpisy wszystkich rodzajów aktów sporządzanych w ciągu jednego roku i przekazywany był wraz z załącznikami do właściwego terytorialnie sądu pokoju. W 1826 roku wyłączono spod kompetencji duchownych katolickich sporządzanie aktów metrykalnych innych wyznań chrześcijańskich i wyznania mojżeszowego. Akta stanu cywilnego były spisywane w języku polskim, a od 1868 w języku rosyjskim. Od tego też czasu została wprowadzona podwójna datacja aktów tj. obok daty zgodnej z kalendarzem gregoriańskim wpisywano datę według kalendarza juliańskiego (różnica 12-13 dni). Na terenie zaboru rosyjskiego powyższe przepisy obowiązywały do 1945 roku. Z dniem 1 stycznia 1946 roku (dekret Rady Ministrów z 25 IX1945 r.; Dz. U. Nr 48, poz. 272-273) wyznaniowe urzędy stanu cywilnego zostały zlikwidowane, a w zamian powołane w każdej gminie państwowe urzędy. Siedziba parafii: Czernięcin; diecezja chełmska, następnie lubelska (dekanat turobiński, później krasnostawski i ponownie turobiński); Powiat: krasnostawski gmina Turobin; Wezwanie: św. Katarzyny; Rok powstania: 1394 rok. Miejscowości należące do parafii: Czernięcin Główny wieś i kol., Czernięcin Poduchowny wieś i kol., Nowa Wieś, Wólka Czernięcińska, Żurawie, Gaj Czernięciński.