Okólniki i zarządzenia 1936-1945 sygn. 1-5; Sprawy organizacyjne 1936-1945 sygn. 6-7; Sprawozdania z działalności 1935-1937 sygn. 8-9; Organizacja roku szkolnego 1936-1946 sygn. 10-11; Organizacje szkolne 1944-1945 sygn. 12-13; Kształcenie nauczycieli 1945 sygn. 14; Protokóły wizytacji 1936-1937 sygn. 15; Wystawy i uroczystości 1935-1945 sygn. 16-17; Sprawy gospodarcze 1935-1945 sygn. 18-20; Sprawy osobowe 1935-1945 sygn. 21-23; Nauczyciele, sprawy personalne 1945 sygn. 24; Wykazy uczennic, zaświadczenia 1935-1945 sygn. 25-26; Sprawy finansowe, ksiegi finansowe 1932-1947 sygn. 27-32; Ewidencja zasobu bibliotecznego 1932 sygn. 33; Książka sanitarna 1935-1936 sygn. 34; Księga inwentarza ruchomego 1936 sygn. 35; Świdectwa szkolne 1928-1929 sygn. 36-37; Katalogi główny pkresowe 1926-1939 sygn. 38-48; Dzienniki lekcyjne 1940-1946 sygn. 49-60.

Średnia Szkoła Zawodowa Żeńska Sejmiku Hrubieszowskiego została założona 1 października 1926 r. Założycielami szkoły byli: Jan Zamościk-starosta hrubieszowski, Wilhelm Greger-inspektor szkolnictwa powszechnego, Leon Markuszewski-dyrektor gimnazjum państwowego, Michał Wańczyk-profesor tegoż gimnazjum i ksiądz Melchior Juściński-proboszcz parafii rzymskokatolickiej w Hrubieszowie. Kierowniczką szkoły była Jadwiga Witkiewicz-nauczycielka miejscowej szkoły powszechnej. Szkoła utrzymywana była całkowicie na koszt sejmiku. Z dniem 1 lutego 1927 r. kierownictwo objęła p. Stalewska, a od 1 sierpnia 1927r. Dr Z. Zakała. Od 1 grudnia 1927 roku dyrektorem został Michał Wańczyk-profesor gimnazjum i współzałożyciel szkoły. Od 1 września 1928 r. stanowisko przełożonej przez długie lata pełniła Klaudia Podhorska. Szkoła pierwotnie mieściła się w budynku Sióstr Tercjarek, obok cmentarza. W 1929 roku przeniesiono ją do budynku Wójtostwa. Kolejna zmiana siedziby szkoły nastąpiła w 1934 roku, przeniesiona została do domu Łaszkiewiczowej przy ul. Piłsudskiego 1. W ciągu istnienia szkoła wielokrotnie przechodziła reorganizację i zmieniała nazwę. W 1930 roku przemianowano ją na Szkołę Zawodową Żeńską Związku Pracy Obywatelskiej Kobiet w Hrubieszowie co oczywiście było związane z subsydiowaniem szkoły przez ten związek. W tym też czasie nastąpiła reorganizacja na szkołę niższego typu wskutek czego zmniejszyła się znacznie liczba uczennic. Ponadto ogólny kryzys sprawił, że szkole groziła całkowita likwidacja. Usilne starania grona nauczycielskiego i pomoc starosty utzrymały jej istnienie. Z dniem 31 VIII 1933 r. szkoła przeszła pod Zarząd Towarzystwa Prywatnych Szkół Zawodowych. Subwencje na utrzymanie otrzymała z kuratorium i Wydziału Powiatowego. Kolejna reorganizacja nastąpiła we wrześniu 1936 roku, kiedy przekształcona została na szkołę krawiecko-bieliźniarską. Szkoła przygotowywała uczennice w zakresie ogólnym i zawodowym. Po jej ukończeniu absolwentki były przygotowane do złożenia egzaminu czeladnika w zakresie krawiectwa. Przy szkole zorganizowana była pracownia krawiecka, w której absolwentki mogły odbywać praktykę celem osiągnięcia stopnia mistrza. Nauka w szkole trwała 3 lata. Przyjmowano do niej uczennice po ukończeniu 6 (7-ej) klasy szkoły powszechnej 3-go stopnia. Po reorganizacji przeprowadzonej w 1936 roku celem umożliwienia młodzieży wiejskiej wcześniejszego zdobycia zawodu, do szkoły przyjmowano uczennice, które ukończyły 4 klasy szkoły powszechnej. Szkoła czynna była również w okresie okupacji pod nazwą Państwowa Szkoła Krawiecka. Od 1942 roku z programu nauczania wycofano język polski, uczono natomiast języka niemieckiego. Od wyzwolenia w 1944 roku istniało 3-letnie Żeńskie Gimnazjum Krawieckie T-wa Prywatnych Szkół Zawodowych. W 1945 roku już jako 4-letnie Gimnazjum Krawieckie. Likwidacja jej nastąpiła w1946 roku. [na podstawie wstępu do inwentarza]