Ogólnopolska organizacja społeczno-polityczna pod nazwą „Front Jedności Narodu” została utworzona w 1952 r. (do 1956 roku istniejąc pod nazwą Frontu Narodowego). FJN obejmował partie polityczne, związki zawodowe i inne organizacje społeczne, realizował cele polityczne Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej i był jej podporządkowany. Działalnością FJN kierował Ogólnopolski Komitet FJN. Przewodniczącym OK FJN zostawał zazwyczaj przewodniczący lub zastępca przewodniczącego Rady Państwa . Front Jedności Narodu był aktywnie zaangażowany w wybory do Sejmu i rad narodowych poprzez monopol na zgłaszanie kandydatów, sprawował patronat nad państwowymi oraz lokalnymi akcjami społecznymi. Rola, jaką przypisano FJN w strukturach państwa i życiu społeczno-politycznym, została w 1976 r. zapisana w znowelizowanej Konstytucji PRL . W roku 1983 FJN został rozwiązany, a część jego działalności kontynuował powstały w 1982 r. Patriotyczny Ruch Odrodzenia Narodowego (PRON). Struktura organizacyjna komórek FJN była dostosowana do podziału administracyjno-terytorialnego kraju. Do 1975 r. podstawowymi jednostkami organizacyjnymi FJN były komitety wojewódzkie (17), powiatowe, miejskie, gromadzkie i wiejskie (na terenie miasta i powiatu Legnica od połowy 1972 r. funkcjonował połączony Miejski i Powiatowy Komitet FJN). W 1975 r., wraz ze zmianą terytorialnego podziału kraju oraz reformą terenowych organów władzy i administracji państwowej, dostosowano do nich struktury terenowe komitetów FJN, likwidując komitety powiatowe, tworząc 49 Wojewódzkich Komitetów FJN oraz podległe im komitety miejskie, gminne i miejsko-gminne FJN. W składzie osobowym poszczególnych komitetów FJN do 50 % mieli stanowić działacze bezpartyjni (tzw. aktyw społeczny, reprezentujący organizacje społeczne, gospodarcze, spółdzielcze, samorządu mieszkańców, środowiska zawodowe, jak np. nauczycieli, lekarzy), a drugie 50 % - członkowie PZPR, ZSL i SD . Ok. 30 % składu komitetów FJN stanowić miały kobiety, a osoby młode (do 30 roku życia) – 15-20 %. Skład osobowy komitetów FJN musiał uzyskać akceptację instancji partyjnych odpowiedniego szczebla. Plenarne posiedzenia komitetów FJN odbywały się przeważnie raz na kwartał, posiedzenia prezydiów, komisji i zespołów problemowych – w zależności od potrzeb. Prezydium komitetu FJN było organem wykonawczym, powołanym do koordynacji pracy pomiędzy posiedzeniami plenarnymi, działalności komisji i zespołów oraz do realizacji uchwał komitetu FJN . Za obsługę techniczno-kancelaryjną komitetów FJN, ich prezydiów i komisji odpowiedzialni byli prezydenci i naczelnicy miast i gmin, na których terenie funkcjonowały, a urzędy miejskie, miejsko-gminne i gminne zajmowały się sprawami szyldów, pieczątek, pomieszczeń biurowych oraz materiałów piśmiennych itp.