Protokoły z posiedzeń Rady Gminnej.

Istotne zmiany w samorządzie gminnym przyniosła tzw. ustawa scaleniowa z 23 marca z 1933 r. (Dz.U., 1933, nr 35, poz. 294). Gmina mogła się składać z jednej lub wielu miejscowości (gminy zbiorowe). Jej wielkość powinna odpowiadać zasięgowi wspólnych interesów oraz zdolność wykonywania zadań ciążących na gminie. Organem stanowiącym i kontrolującym była Rada Gminy, składająca się z wójta, jako przewodniczącego, podwójciego i radnych (ich liczba zależała od mieszkańców gminy). Wybory do niej były jawne i pośrednie. Rada wybierała Zarząd Gminny, organ zarządzający i wykonawczy, składający się z wójta, podwójciego i 2 lub 3 ławników. Stały czynnik fachowo-biurokratyczny reprezentował sekretarz gminny. Gminy zbiorowe składały z się z gromad. Organem uchwalającym była, w zależności od liczby mieszkańców, Rada Gromadzka lub Zebranie Gromadzkie, których zakres działania obejmował zarząd majątkiem gromadzkim oraz nadzór nad działalnością sołtysa, który był organem wykonawczym gromady oraz pomocniczym Zarządu Gminnego. Wybór wójta i sołtysa wymagał zatwierdzenia przez starostę powiatowego. W b. zaborze pruskim ustawa pociągnęła za sobą tworzenie z dotychczasowych gmin i obszarów dworskich gmin zbiorowych, co zostało zrobione oddzielnymi dla każdego powiatu rozporządzeniami Ministra Spraw Wewnętrznych z lipca 1934 r. (DzU, nr 68, poz. 655 – powiat kępiński). Wkrótce potem, we wrześniu, rozporządzeniami Wojewody Poznańskiego podzielono je na gromady („Poznański Dziennik Wojewódzki” 1934, nr 41, poz. 537 – powiat kępiński; nr 42, poz. 540, 542, 549, 550 – sprostowania).