1) Zarządzanie: realizacja wniosków Komisji GRN, zebrania wiejskie, uchwały GRN i postanowienia Prezydium, zarządzenia własne, statuty i regulaminy, narady, plany pracy, kontrole zewnętrzne (sygn. 1-75, 97-139; 1973-1990). 2) Kadry: dane statystyczne, plany szkolenia i ich realizacja, odznaczenia państwowe i resortowe (sygn. 76-78, 140-144; 1976-1990). 3) Finanse: Finansowanie remontów, budżet i jego wykonanie (sygn. 79-85, 167-168; 1973-1976). 4) Kultura i sztuka: biblioteki, domy kultury, ochrona miejsc walki i męczeństwa, dokumentacja zabytków (sygn. 86-87, 146-152; 1978-1988). 5) Kultura fizyczna: kierunki i programy rozwoju, przepisy prawne, kontrole jednostek kultury fizycznej (sygn. 88-90, 153-158; 1983-1988). 6) Sprawy wewnętrzne: sprawozdawczość USC, plany działania komitetów obrony, nadzór nad stowarzyszeniami (sygn. 91-96, 159-160; 1978-1989). 7) Oświata: organizacja placówek oświatowych (sygn. 145; [1970] 1973-1990 [2000]). 8) Zatrudnienie: przepisy prawne i postępowanie wobec osób uchylających się od pracy (sygn. 161-166; 1982-1989). 9) Ewidencja ludności: księgi i rejestry meldunkowe (sygn. 169-195; [1957] 1972-1978).

W wyniku reformy ustrojowo-administracyjnej z 1972 r., która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1973 r., dotychczasowe podstawowe jednostki podziału administracyjno-gospodarczego na terenach wiejskich - gromady i osiedla, zostały zastąpione przez gminy (DzU 1972, nr 49, poz. 312). Równocześnie ustawa powołała do życia gminne rady narodowe jako organa władzy państwowej i podstawowe organy samorządu społecznego na terenie gminy. Organem wykonawczo-zarządzającym gminnej rady narodowej i jednocześnie terenowym organem administracji państwowej o właściwości ogólnej został naczelnik gminy, który wykonywał swoje zadania przy pomocy podległego mu urzędu gminy. Zakres działania naczelnika, a także organizację i zadania urzędu gminy precyzowało rozporządzenie Rady Ministrów z 30 listopada 1972 r. (tamże, poz. 315). Urząd gminy składał się z biura urzędu, gminnej służby rolnej oraz urzędu stanu cywilnego. Taka struktura przetrwała do 17 czerwca 1984 r., kiedy zaczęło obowiązywać rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie zasad organizacji i funkcjonowania urzędów terenowych organów administracji państwowej (tamże, 1984, nr 25, poz.124). Przewidywało ono następującą strukturę urzędu gminy: 1) stanowisko pracy do obsługi rady narodowej; 2) referat gospodarki komunalnej, nadzoru budowlanego i komunikacji; 3) referat geodezji i gospodarki gruntami; 4) referat handlu i usług; 5) referat kultury i zatrudnienia; 6) referat planowania i finansów; 7) referat rolnictwa i gospodarki żywieniowej; 8) referat społeczno administracyjny, spraw obronnych i ogólny; 9) referat zdrowia i opieki społecznej; 10) urząd stanu cywilnego oraz 11) samodzielne stanowisko pracy do spraw oświaty i wychowania - inspektor oświaty i wychowania. Kolejne rozporządzenie z końca 1987 r. wewnętrzną organizację urzędu pozostawiało w gestii naczelników (tamże, 1987, nr 40, poz. 228). Gmina i Urząd Gminy w Bolesławcu powstały w wyniku wspomnianej ustawy z 1972 r. oraz uchwały nr XIX/100/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z 9 grudnia 1972 r. (Dz. Urz. WRN w Łodzi 1972, nr 14, poz. 185). W skład gminy weszły następujące sołectwa: Bolesławiec, Bolesławiec-Chruścin, Chotynin, Chróścin, Gola, Kamionka, Mieleszyn, Piaski, Podbolesławiec, Wiewiórka i Żdżary. Początkowo gmina należała do powiatu wieruszowskiego województwa łódzkiego, a po reformie administracyjnej w 1975 r. została włączona do nowoutworzonego województwa kaliskiego (DzU 1975, nr 17, poz. 92). Działalność naczelników i urzędów gmin ustała z chwilą wejścia w życie ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym. Zostały one zastąpione przez organy samorządu terytorialnego na czele z wójtem (DzU 1990, nr 16, poz. 95).