Protokoły z posiedzeń Komitetu i Rady Kobiet.

Front Jedności Narodu (FJN) był ogólnopolskim ruchem społeczno-politycznym obejmującym partie polityczne, związki zawodowe i organizacje społeczne. FJN powstał w 1952 r. i przez 4 lata funkcjonował pod nazwą Front Narodowy. Głównym celem organizacji było współdziałanie w budowie socjalizmu w Polsce. Cel ten realizowano poprzez: zbliżenie ludzi o różnych przekonaniach i światopoglądzie dla wspólnej pracy nad rozwojem PRL, wprowadzanie w życie programu wyborczego FJN, ścisłą współpracę z radami narodowymi, podejmowanie i realizowanie wszelkich form inicjatywy społecznej, czy uruchamianie rezerw gospodarczych kraju. Rola, jaką przypisano FJN w strukturach państwa i życiu społeczno-politycznym, została zapisana wprost w znowelizowanej Konstytucji PRL w 1976 r. Głównym polem działalności FJN były wybory do Sejmu i rad narodowych, gdzie miał monopol na zgłaszanie kandydatów. Działalnością FJN kierował Ogólnopolski Komitet FJN, powoływany przez Centralną Komisję Porozumiewawczą Partii i Stronnictw Politycznych. Działała przy nim Krajowa Rada Kobiet, jako społeczna reprezentacji wszystkich kobiet w Polsce. Struktura organizacyjna ruchu była dostosowana do podziału administracyjno-terytorialnego kraju. Do 1975 r. jednostkami organizacyjnymi FJN były komitety: wojewódzkie, powiatowe, miejskie, gromadzkie i wiejskie. Po reformie administracyjnej w 1975 r. komitety: wojewódzkie, miejskie, dzielnicowe, miejsko-gminne, gminne i wiejskie (w miastach ich rolę spełniał samorząd mieszkańców). Powoływano przy nich komisie i zespoły problemowe oraz terenowe rady kobiet. Organami wykonawczymi komitetów FJN były ich prezydia składające się z przewodniczącego, jego zastępcy, sekretarza oraz członków. Za obsługę techniczno-kancelaryjną komitetów wszystkich stopni odpowiedzialne były urzędy administracji państwowej. W roku 1983 r. FJN został rozwiązany, a jego zadania kontynuował powstały w 1982 r. Patriotyczny Ruch Odrodzenia Narodowego (PRON). Miejskie komitety FJN powoływane były spośród przedstawicieli terenowych instancji PPZR, ZSL, SD oraz organizacji społecznych, gospodarczych, spółdzielczych, przedstawicieli wiejskich komitetów FJN i samorządu mieszkańców. Ustalały one program swego działania, współdziałały z radami narodowymi i terenowymi organami administracji państwowej w mobilizowaniu do realizacji zadań ustalonych w programach i planach rozwoju społeczno-gospodarczego, zgłaszały listy kandydatów FJN na radnych do rad stopnia podstawowego, prowadziły działalność polityczno-wychowawczą i społeczno-gospodarczą, kierowały działalnością wiejskich komitetów FJN oraz udzielały im pomocy, jak również inspirowały do działania samorząd mieszkańców.