Społeczna Komisja Pojednawcza przy Urzędzie Miejskim, zarządzenia Naczelnika Miasta, skargi i wnioski, budżet miasta.

Miejskie rady narodowe były organami władzy państwowej i jednocześnie podstawowymi organami samorządu mieszkańców miast. Jej organem wykonawczym i zarządzającym (i jednocześnie terenowym organem administracji państwowej) był naczelnik miasta, w miastach liczących poniżej 100 tys. mieszkańców lub prezydent miasta, tam gdzie było powyżej 100 tys. mieszkańców. Swoje zadania naczelnik/prezydent miasta wykonywał przy pomocy podległego mu urzędu miejskiego, dzielącego się na wydziały (w miastach powyżej 20 tys. mieszkańców). Organizację urzędów terenowych organów administracji państwowej regulowało rozporządzenie Rady Ministrów z 30 maja 1975 r. (Dz.U., nr 17, poz. 93). Przewidywało ono w miastach liczących od 20 do 50 tys. takie wydziały jak: 1) wydział ogólny, 2) wydział finansowy, 3) miejska komisja planowania; 4) wydział oświaty i wychowania, 5) wydział spraw wewnętrznych, 6) wydział gospodarki terenowej, 7) wydział handlu i usług, 8) wydział komunikacji, 9) wydział kultury, kultury fizycznej i turystyki, 10) wydział zatrudnienia i spraw socjalnych oraz 11) urząd stanu cywilnego. Takie same wydziały miano tworzyć w miastach liczących od 50 do 150 tys. z taką różnicą, że zamiast wydziału ogólnego było biuro ogólno-organizacyjne, a wydział gospodarki terenowej zajmował się także ochroną środowiska. Dodano także jeden nowy wydział – rolnictwa, leśnictwa i skupu. We wszystkich urzędach miejskich miały być także tworzone, na podstawie odrębnych przepisów, miejskie inspektoraty obrony cywilnej. Rady narodowe i terenowe organy administracji państwowej zostały zlikwidowane z chwilą wejścia w życie ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym i zastąpione przez organy samorządu terytorialnego (Dz.U., nr 16, poz. 95).