Statuty, zjazdy sprawozdawczo-wyborcze, Komisje Oddziałowe, Regionalna Pracowania Krajoznawcza, ankiety organizatora turystyki, odznaczenia, jubileusze, bilanse, inwentaryzacje, sprawozdania i rozliczenia finansowe, kursy organizowane przez Oddział, Spotkania Społecznych Opiekunów Zabytków, rajdy i zloty, wycieczki Koła Przewodników, szlaki turystyczne, obsługa imprez przyjezdnych i wyjazdowych, dokumentacja zakładowych kół Oddziału oraz klubów turystyki górskiej i płetwonurków.

Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze (PTTK) powstało w 1950 r. z połączenia Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego oraz Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. W 1977 r. zostało uznane za stowarzyszenie wyższej użyteczności (Dz.U. 1977, nr 14, poz. 55). Według statutu z 1979 r. celem PTTK było: 1) budzenie i pogłębianie umiłowania kraju ojczystego oraz kształtowanie postaw obywatelskich, upowszechnianie wiedzy o przeszłości, współczesnych osiągnięciach i perspektywach rozwoju Polski; 2) rozwijanie turystyki i krajoznawstwa; 3) krzewienie zamiłowań krajoznawczych i umiejętności turystycznych; 4) szerzenie kultury turystyki wykorzystywanie poznawczych, wychowawczych, wypoczynkowych i zdrowotnych walorów turystyki; 5) szerzenie wiedzy o ochronie naturalnego środowiska człowieka oraz czynne wspieranie działań podejmowanych w tej dziedzinie przez Państwo; 6) aktywne uczestnictwo w ochronie dóbr kultury oraz 7) popularyzowanie dorobku Polski wśród turystów zagranicznych oraz ułatwianie turystom polskim, wyjeżdżającym za granicę, poznawania walorów krajoznawczych, życia i osiągnięć innych krajów. Swoje cele organizacja realizowała poprzez: 1) zrzeszanie osób zainteresowanych turystyką i krajoznawstwem, tworzenie warunków dla zaspokajania i rozszerzania ich wiedzy i zainteresowań; 2) organizowanie i obsługę wycieczek i innych imprez turystyczno-krajoznawczych, rozwijanie turystyki kwalifikowanej we wszystkich jej formach oraz innych dziedzin turystyki; 3) nadawanie sprawnościowych odznak turystyczno-krajoznawczych oraz stosowanie form metodycznych, służących podnoszeniu wychowawczych walorów turystyki; 4) krzewienie zasad prawidłowego uprawiania turystyki i krajoznawstwa; 5) organizowanie społecznej opieki nad zabytkami kultury i pomnikami przyrody; 6) kształcenie i doskonalenie społecznych kadr turystyczno-krajoznawczych, nadawanie odpowiednich uprawnień kwalifikacyjnych, jak również wykonywanie prac wymagających tych kwalifikacji; 7) organizowanie i wykonywanie przewodnictwa turystycznego; 8) znakowanie i utrzymywanie szlaków turystycznych; 9) budowę i utrzymywanie obiektów turystycznych, prowadzenie transportu turystycznego; 10) produkowanie wydawnictw, pamiątek turystycznych i krajoznawczych oraz ekwipunku turystycznego; 11) prowadzenie wypożyczalni sprzętu turystycznego i warsztatów naprawczych; 12) inicjowanie i popieranie prac naukowych oraz twórczości w zakresie turystyki i krajoznawstwa, ochrony przyrody i zabytków kultury, zakładanie i prowadzenie muzeów, zbiorów krajoznawczych, bibliotek, pracowni krajoznawczych; 13) prowadzenie poradnictwa oraz informacji w zakresie turystyki i krajoznawstwa; 14) organizowanie turystyki zagranicznej; 15) współpracę z zagranicznymi i międzynarodowymi organizacjami turystycznymi; 16) prowadzenie działalności gospodarczej w dziedzinie turystyki krajowej i zagranicznej w ramach zezwoleń wydawanych przez właściwe organy administracji państwowej. Pośrednim ogniwem organizacyjnym PTTK był oddział, składający się z minimum 3 kół. Mógł działać na terenie miasta, gminy, miasta i gminy, dzielnicy, osiedla mieszkaniowego, w zakładzie pracy lub instytucji. Najwyższą władzą oddziału był zjazd, który uchwalał kierunki działania oddziału, wybierał członków zarządu i komisji rewizyjnej oraz zatwierdzał sprawozdania z ich działalności. Zarząd, odpowiedzialny przed zjazdem oddziału i władzami wojewódzkim, kierował bieżącą pracą oddziału między zjazdami. Wykonywał uchwały władz naczelnych i zjazdu wojewódzkiego, zatwierdzał budżety kół i sprawozdania z ich wykonania, reprezentował PTTK na terenie swego działania, powoływał, rozwiązywał i nadzorował koła, organizował kształcenia kadr turystycznych i krajoznawczych, powoływał komisje i komitety jako własne organy pomocnicze, zarządzał majątkiem oddziału. Między posiedzeniami Zarządu działalnością oddziału kierowało prezydium składające się z prezesa, wiceprezesa, skarbnika, sekretarza i kilku członków. Od 1990 r. Oddziały były terenowymi jednostkami organizacyjnymi PTTK. Oddział Polskiego Towarzystwo Krajoznawcze w Kaliszu powstało 22 lutego 1907 r. (zarejestrowany 24 kwietnia 1908 r.), a Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego 1 kwietnia 1931 r. Działalność powojenną wznowił w 1948 r. tylko PTK. Po zjednoczeniu obu organizacji krajoznawczych kaliski oddział PTTK powstał w czerwcu 1951 r. W 2002 r. przyjął imię Stanisława Gravego, założyciela PTK.