W zespole znajdują się m. in. rozkazy dzienne Dowódcy GRP, zarządzenia i instrukcje Komendy Głównej PP i Komendy PP m. st. Warszawy, materiały dotyczące szkolenia kandydatów na funkcjonariuszy policji, wykazy funkcjonariuszy i kandydatów, sprawy dyscyplinarne, opinie służbowe, sprawy gospodarcze, listy płatnicze oraz teczki ogólne dotyczące całokształtu funkcjonowania poszczególnych kompanii Grupy Rezerwy Policji.

17 kwietnia 1936 r. Prezydent RP, Ignacy Mościcki, wydał dekret, który wprowadzał mową kategorię funkcjonariuszy policji oraz szczególny sposób odbywania służby policyjnej. Dla części kandydatów na szeregowych wprowadzono okres służby przygotowawczej w charakterze pracowników kontraktowych. Pracownicy ci nie stanowili w pełni członków korpusu policyjnego, nawet nie znajdowali się na etacie jednostek policyjnych, natomiast w ramach dodatkowego kontyngentu osobowego wyznaczonego przez MSW podlegali skoszarowaniu, otrzymywali żołd oraz służyli w specjalnych oddziałach zwartych policji. W rezultacie wspomniany wyżej dekret umożliwił tworzenie na szeroką skalę oddziałów rezerwy policyjnej z "tanich kontraktowych policjantów". 25 kwietnia 1936 r. ukazało się zarządzenie MSW w sprawie organizacji kompanii rezerwy policyjnej. Według art. 2 tego zarządzenia owe oddziały policyjne "przeznaczone były do specjalnych zadań służby bezpieczeństwa, a w szczególności do samodzielnego przeprowadzania akcji dla utrzymania bezpieczeństwa, spokoju i porządku publicznego we wszystkich tych wypadkach, w których siły miejscowe policji mogłyby się okazać niewystarczające. Kompanie rezerwy P.P. znajdowały się w dyspozycji ministra spraw wewnętrznych, natomiast organizacyjnie podlegały KG- P.P., a gospodarczo - komendantom wojewódzkim, na których terenie oddziały te miały stałe miejsce pobytu. Wszystkie kompanie były skoszarowane oraz zaopatrzone w środki lokomocji. Dzięki temu zapewniano stałą gotowość i mobilność tych oddziałów. Podczas akcji nie wolno było rozczłonkowywać kompanii rezerw ani przekazywać dowodzenia nimi terenowym władzom policyjnym. Praktyka wykazała ogromną przydatność rezerw policyjnych, dlatego stale je rozbudowywano i doskonalono ich organizację oraz wyszkolenie. Stawały się one elitarnymi oddziałami policji "szybkiego reagowania". Do wybuchu II wojny światowej utworzono 15 kompanii rezerwy policyjnej usytuowanych w różnych miejscach kraju. Ze względu na szczególne znaczenie Warszawy, trzy z nich /A, B i C/ stacjonowały na terenie okręgu stołecznego w Golędzinowie. W celu skuteczniejszego działania, rozkazem Komendanta Głównego P.P. nr 684 z dnia 23 kwietnia 1936 r. została utworzona w Warszawie Grupa Rezerwy Policyjnej, „jako jednostka Korpusu Policyjnego, mająca za zadanie przyczynianie się do zapewnienia bezpieczeństwa, spokoju i porządku publicznego w Państwie i uzupełnienia kadr policyjnych”. W jej skład wchodziło Dowództwo Grupy oraz 3 kompanie; A, B i C /od 30 maja 1938 r. - kompanie: 1, 2 i 3/, z których każda liczyła po 3 plutony, a te z kolei po 3 drużyny. Ta struktura organizacyjna utrzymała się niemal do wybuchu wojny. Latem 1939 r. w rozkazach dziennych Dowódcy Grupy pojawiły się wzmianki o jakichś reorganizacjach, ale nie wiadomo na czym miały one konkretnie polegać. Za to w zespole występują akta jakiejś kompanii "Nowe - Miasto", która nie bardzo wiadomo skąd się wzięła i jak się miała do struktury organizacyjnej GRP. Z kolei w rozkazie dziennym nr 69 z dnia 31 sierpnia 1939 r. jest mowa o utworzeniu na terenie GRP Kompanii do specjalnych zleceń Komendy Głównej, składającej się z 2 plutonów o łącznej sile: 1 oficer, 5 szeregowych i 54 kandydatów kontraktowych. Jednak rozkaz ten prawdopodobnie nie został wykonany, gdyż skądinąd wiadomo, iż wraz z Komendą Główną P.P. ewakuował się do Łucka "zmotoryzowany batalion golędzinowski” składający się z trzech kompanii. Początkowo grupa nosiła nazwę: Grupa Rezerwy Policyjnej przy Komendzie Głównej P.P. Nazwa taka występuje jeszcze 10 czerwca 1936 roku. Już jednak w tym samym roku utrwaliła się nazwa: Grupa Rezerwy Policyjnej w Warszawie, która utrzymała się aż do końca istnienia tego oddziału. O szczególnym znaczeniu GRP dla Policji Państwowej świadczyć może fakt, iż w ciągu 3 lat istnienia wyszkolono w niej ponad półtora tysiąca kandydatów, z których 56 odznaczonych zostało Krzyżem Zasługi.