Na zespół składają się protokóły lustracji problemowych i lustracji pełnych wraz z załącznikami, zlecenia przeprowadzenia lustracji, zalecenia i listy polustracyjne, odpowiedzi na zalecenia i listy polustracyjne, monity w sprawie nadsyłania sprawozdań z wykonania zaleceń.

Kolebką spółdzielczości spożywców było Królestwo Kongresowe. W tzw. "Kongresówce" na terenie zaboru rosyjskiego, powstały w 1869 roku trzy stowarzyszenia "Merkury" w Warszawie, "Oszczędność" w Radomiu i "Zgoda" w Płocku. W 1906 roku powstało w Warszawie Towarzystwo Kooperatystów, które spełniało w pierwszych latach działalności funkcje ośrodka inspirującego i kierującego ruchem założycielskim stowarzyszeń spożywczych. W 1911 roku powołano Warszawski Związek Stowarzyszeń Spożywczych. Organizacja Związku była jednostopniowa - członkami były tylko stowarzyszenia spożywcze. Ogniw pośrednich nie było. W 1921 roku trzy stowarzyszenia spożywców połączyły się w jedną organizację pod nazwą Warszawskie Spółdzielcze Stowarzyszenie Spożywców. W 1925 roku powstała Warszawska Spółdzielnia Spożywców, której upadłość ogłoszono w 1936 roku. Do wybuchu II-ej Wojny światowej w Warszawie działało 12 spółdzielni spożywców. Podczas okupacji, na terenach bezpośrednio włączonych do Rzeszy Niemieckiej, spółdzielczość została zlikwidowana. W Generalnej Guberni okupanci hitlerowscy utrzymali spółdzielczość polską, przystosowując ją do swych potrzeb - zbieranie kontyngentu i dystrybucji towarów. Po wyzwoleniu spod okupacji hitlerowskiej, 4 czerwca 1945 roku powstała Federacja Warszawskich Powszechnych Spółdzielni Spożywców. Dnia l lipca 1948 roku podjęły działalność branżowe centralne spółdzielnie, m.in. Centralna Spółdzielnia Spożywców "Społem". Dnia 1 stycznia 1949 roku powstała Warszawska Spółdzielnia Spożywców, a w jej łonie już dnia 10 marca 1950 roku powstało pięć stałych komisji: rewizyjna, organizacyjno-gospodarcza, społeczno-samorządowa, produkcji i zbiorowego żywienia, W 1952 roku nastąpił podział WSS na 7 samodzielnych dzielnicowych Warszawskich Spółdzielni Spożywców: W-wa Mokotów, W-wa śródmieście, W-wa Wola, W-wa Żoliborz, Praga Północ, Praga Śródmieście i Praga Południe. Dnia 1 stycznia 1966 roku ponownie powołano Warszawską Spółdzielnię Spożywców, która połączyła dzielnicowe spółdzielnie. W 1975 roku nowy podział administracyjny kraju spowodował likwidację "Społem" Warszawskiej Powszechnej Spółdzielni Spożywców, której część działalności kontynuowała "Społem" WSS. Dnia 1 stycznia 1983 roku została zlikwidowana "Spiera" WSS, zaś z jej 14 oddziałów powstały samodzielne warszawskie i powszechne spółdzielnie spożywców. W grudniu 1987 roku zlikwidowano "Społem" Centralny Związek Spółdzielni Spożywców Oddział Wojewódzki w Warszawie, a w jego miejsce powołano dnia 1 stycznia 1988 roku "Społem" Wojewódzką Spółdzielnię Spożywców - jej członkami są warszawskie i powszechne spółdzielnie spożywców. Lustracje, wydziały lustracji. Lustracje były przeprowadzane właściwie już od początku istnienia spółdzielczości. Nie wiadomo jednak nic na jakiej podstawie były przeprowadzane i przez kogo. W czasie działalności Towarzystwa Kooperatystów powołano z dniem 1 stycznia 1909 roku Biuro Informacyjne i Dział Lustracji. W Związku Stowarzyszeń Spożywczych istniały komisje rewizyjne. W latach I-ej Wojny Światowej kontrola działalności spółdzielni uległa osłabieniu. Wznowienie działalności kontrolnej nastąpiło w latach 1917-1918. W 1918 r. roku w WZSS istniał już Wydział Lustracji. W 1923 roku powołano Komisję Rewizyjną przy Radzie Nadzorczej WSSS. W latach 1930-1932 spółdzielnie nie prowadziły większej działalności lustracyjnej. Funkcje kontrolne sprawowały rady nadzorcze spółdzielni. W okresie II-ej Wojny Światowej lustracji nie prowadzono. Dnia 4 czerwca 1945 roku w federacji Warszawskich Powszechnych Spółdzielni Spożywców powołano Komisję Rewizyjną, która działalność lustracyjną prowadziła tylko w początkowym okresie. Dnia 1 stycznia 1952 roku powstał Oddział Okręgowy ZSS "Społem” w Warszawie, który prowadził działalność rewizyjno-lustracyjną. Do 1965 roku istniały działy lustracji, które były komórkami organizacyjnymi oddziałów okręgowych. W 1965 roku powołano Biuro Lustracji i terenowe Wydziały Lustracji. Początkowo było l7 terenowych wydziałów. W latach 1983-1984 powstało dodatkowo 9 filii terenowych Wydziałów Lustracji. W latach 1982-1988 istniało 19 wydziałów lustracji. Kompetencje wydziałów lustracji. Terenowe wydziały lustracji obejmowały swoim działaniem poszczególne wojewódzkie spółdzielnie spożywców/WSS/. Do zadań poszczególnych wydziałów lustracji należało: - prowadzenie działalności lustracyjnej, oraz udzielanie instruktażu i pomocy oddziałom, zakładom i biurom zarządu "Społem" WSS w ramach i w zakresie prowadzonych lustracji} - nadzorowanie pracy służby inwentaryzacyjnej WSS, oraz podejmowanie i wskazywanie środków zmierzających do skuteczniejszej walki z nadu¬życiami, niedoborami i przestępstwami gospodarczymi. Wydziały utrzymywały również kontakty z organami powołanymi do ścigania, oraz organami kontroli państwowej. Poza tym, wydziały lustracji zobowiązane były do ścisłego współdziałania z zarządami i biurami zarządu WSS, a w szczególności: - uwzględnianie w okresowych planach lustracji wniosków zgłaszanych przez zarząd i biura zarządu WSS, oraz zarządy oddziałów WSS; - konsultowanie z zarządem WSS zaleceń personalnych wynikających z lustracji, a dotyczących członków zarządu oddziału lub dyrektorów zakładów bądź biur zarządu WSS; - przekazywanie zarządowi WSS wyników lustracji wraz z zaleceniami, oraz zbiorczych informacji o wynikach przeprowadzonych lustracji. Wydział Lustracji w Warszawie, działający w latach 1966-1990, mieścił się przy ul. Olesińskiej 21. Wydział ten został rozwiązany w 1990 roku, a jego akta zostały przekazane do Związku Spółdzielni Spożywców w Warszawie, mieszczącego się przy ul. Grażyny 13. Wydział Lustracji w Warszawie był komórką organizacyjną /częścią integralną/ Centralnego Związku Spółdzielni Spożywców, który w 1989 r. został przekształcony w Związek Spółdzielni Spożywców.