latach 1982-1984 Instytut „Pomnik-Centrum Zdrowia Dziecka” kontynuował swoją działalność zgodnie ze statutem – tj. sprawował opiekę zdrowotną nad dziećmi i młodzieżą do lat 18 z terenu Polski. Pacjenci mogli korzystać z opieki stacjonarnej, świadczeń ambulatoryjnych, konsultacji w ramach reprezentowanych przez IPCZD specjalizacjach. Instytut prowadził również działalność naukowo – badawczą oraz szkoleniową. W związku z koniecznością zaspokojenia potrzeb opieki zdrowotnej pacjentów z dzielnicy Warszawa Praga – Południe oraz terenów przylegających, IPCZD podjął kolejne działania na rzecz miasta st. Warszawa, podpisując stosowną umowę pomiędzy Instytutem a Zespołem Opieki Zdrowotnej Praga Południe. Od początku swojej działalności tj. od października 1977 roku, Instytut „Pomnik-Centrum Zdrowia Dziecka” , mając na względzie konieczność zapewnienia wysokospecjalistycznej opieki pediatrycznej przede wszystkim pacjentom z Warszawy i województwa mazowieckiego, wystąpił z inicjatywą zapewnienia pomocy w tym zakresie. Efektem tej inicjatywy było korzystanie z tej oferty przez wszystkie warszawskie oraz mazowieckie szpitale, które kierowały swoich pacjentów do IPCZD w związku z koniecznością udzielenia im bardziej specjalistycznego leczenia. Kierowały pacjentów nie tylko w sposób planowy, ale również w tzw. nagłych przypadkach. Wysokospecjalistyczne leczenie było możliwe ze względu na wybitną kadrę medyczną, którą bardzo starannie dobierała ówczesna Dyrektor Instytutu – prof. dr hab. n.med. Maria Goncarzewicz. Udało Jej się zatrudnić wielu specjalistów z wielu dziedzin medycyny, którzy także w Instytucie dalej rozwijali swoją wiedzę, rozszerzali specjalistyczne badania. Wysokospecjalistyczna aparatura oraz sprzęt medyczny w ówczesnych latach udało się pozyskać w głównej mierze z datków, pomocy organizacji społecznych oraz w ramach wsparcia sponsorów.W latach 1982-1984 Instytut wyróżniał się nie tylko jakością udzielanych na najwyższym poziomie świadczeń medycznych, prowadzonymi badaniami naukowymi, ale również wizerunkiem. Salom chorych, korytarzom, poczekalniom, a nawet salom zabiegowym nadano szczególny, przyjazny dzieciom wygląd. Także odzież medyczna, którą nosił personel odbiegała od tych spotykanych w innych placówkach – różnokolorowe fartuchy: lekarze - niebieski, pielęgniarki – różowy, pozostały personel – biały. Po wprowadzeniu stanu wojennego w 1981 roku Instytut funkcjonował bez większych zakłóceń. Obowiązki Komendanta Obrony Cywilnej Instytutu „Pomnik-Centrum Zdrowia Dziecka” powierzono Zdzisławowi Gajewskiemu. Powołano również Zakładowy Oddział Obrony Cywilnej , zawieszono również działalność Związków Zawodowych i Pracowniczej Komisji Porozumiewawczej. W 1982 roku Instytut posiadał 11 oddziałów, liczących 426 łóżek etatowych. Pacjenci na leczenie szpitalne, kierowani byli przez Przychodnię Specjalistyczną, lekarza dyżurnego Izby Przyjęć, a stanach nagłych poprzez ustalenia telefoniczne z innymi terenowymi placówkami medycznymi. W 1982 roku hospitalizowano 8 692 pacjentów, wykonano 3 714 zabiegów. Do Instytutu kierowane były dzieci na leczenie zabiegowe, ale również zachowawcze, zwłaszcza w przypadkach braku możliwości diagnozy i hospitalizacji w innych warszawskich szpitalach pediatrycznych. Poza opieką szpitalną z IPCZD funkcjonowała Przychodnia Specjalistyczna, w skład której wchodziło 16 poradni. W 1982 roku wszystkie wskazane przychodnie przyjęły łącznie 49 054 pacjentów, w poradniach udzielono 116 358 porad lekarskich oraz wykonano 781 671 badań diagnostycznych. W 1983 roku został otwarty Pawilon Izolacyjno – Obserwacyjny zrealizowany w ramach III etapy budowy Instytut „Pomnik-Centrum Zdrowia Dziecka”. W Pawilonie utworzono 40-łóżkowy Oddział Izolacyjno – Obserwacyjny, którym kierował doc. dr hab. n.med. Czesław Zychowicz. W Pawilonie znajdowały się 24 sale jedno- i dwu-łóżkowe wyposażone w aparaturę oraz sprzęt medyczny. Jednocześnie w 1983 roku nadal trwały prace budowlane przy Ośrodku Rehabilitacji, którego poszczególne pomieszczenia oddawane były sukcesywnie do użytku. W roku 1983 IPCZD posiadał 17 oddziałów i 466 łóżek. W tym właśnie roku odnotowano znaczący wzrost liczby pacjentów leczonych szpitalnie, ale również w poradniach specjalistycznych. Liczba hospitalizowanych pacjentów wyniosła 9 972, wykonano 4 527 zabiegów operacyjnych. We wszystkich poradniach przyjęto ogółem 58 722 pacjentów, udzielono łącznie 119 454 porad lekarskich oraz wykonano 891 819 badań diagnostycznych. W 1984 roku w Instytucie „Pomnik-Centrum Zdrowia Dziecka” kontynuowana była budowa Ośrodka Rehabilitacji realizowana w ramach III etapu budowy Instytutu. Do użytku oddano pawilony RA, RB, RC oraz basen. W tym także roku wzrosła liczba leczonych pacjentów szpitalnych oraz leczonych w Przychodni Specjalistycznej. W roku 1984 hospitalizowano 10 892 pacjentów, wykonano 4 031 zabiegów operacyjnych. We wszystkich poradniach przyjęto 71 030 chorych dzieci, ogółem udzielono 118 550 porad lekarskich oraz udzielono 936 134 badań diagnostycznych. Dla rodziców chorych dzieci Instytut „Pomnik-Centrum Zdrowia Dziecka” był jedynym szpitalem, w którym widzieli i otrzymywali często ratunek dla swoich dzieci. W związku z rosnącą liczbą przyjęć, zwiększyła się, co w takich przypadkach zdarza się zazwyczaj, liczba skarg składanych przez rodziców. Dotyczyły one zazwyczaj odległych terminów przyjęć, także tego, że nie we wszystkich przypadkach lekarze byli w stanie pomóc chorym. III etap budowy IPCZD obejmował również budowę pięciu bloków mieszkalnych dla pracowników oraz hotelu dla pielęgniarek. Cały teren pod budowę wskazanych lokali zaopatrzony został w instalacje wodno-kanalizacyjne, energetyczne, gazowe, wentylacyjne oraz telefoniczne. Zbudowano warsztaty naprawcze sprzętu rehabilitacyjnego, studnię głębinową oraz lądowisko dla helikopterów. W tym roku planowano również wykonanie IV etapu budowy, który miał objąć Ośrodek Doskonalenia Kadr Medycznych z Hotelem oraz kompleks obiektów Medycznego Studium Zawodowego. Mimo opracowania planów budowy nie zrealizowano. Poza działalnością leczniczą w latach 1982 – 1984 w Instytucie prowadzona była również działalność usługowa na rzecz pacjentów. Realizowały ją: • Hotel dla Matki z Dzieckiem – służył dzieciom przebywającym na kilkudniowych kompleksowych badaniach specjalistycznych oraz rodzicom dzieci leczonych szpitalnie. Dzieci przebywające w Hotelu miały zapewnioną całodobową opiekę lekarską i pielęgniarską, mimo to mogły przebywać w Hotelu poza obiektem szpitalnym. Działający w Hotelu Zespół Rehabilitantów organizował dla rodziców wsparcie w ramach ćwiczeń usprawniających, a Zespół Psychologów prowadził indywidualne i grupowe zajęcia psychoterapeutyczne. Prowadzono również szkolenia dla rodziców w zakresie żywienia i pielęgnacji dziecka. Z zakwaterowania w Hotelu mogli korzystać również uczestnicy wszelkiego rodzaju kursów i szkoleń, które były organizowane przez IPCZD, a przeznaczone dla kadry medycznej z całego kraju. • Apteka – realizowała codziennie zamówienia oddziałów na leki gotowe, materiały opatrunkowe, płyny dezynfekcyjne,infuzyjne, aseptyczne. • Zespół Szkolno – Wychowawczy – zapewniał ciągłość nauczania w specyficznych warunkach przebywania pacjenta w szpitalu. To właśnie IPCZD jako pierwszy w Polsce wprowadził program obejmujący specjalistyczną dydaktyczno-wychowawczą opieką grupy najmłodszych dzieci ( 1-3 lat). Program ten był ściśle związany z procesem leczenia i organizacji czasu wolnego pacjenta. Poza opieką nad dziećmi w wieku 1-3 lat, funkcjonowało również przedszkole, szkoła podstawowa i liceum ogólnokształcące. • Biblioteka Dziecięca i Młodzieżowa – dostarczała na oddziały szpitalne książki, albumy i broszury stosownie do zapotrzebowania pacjentów. • Dział Diagnostyczny - wykonywał badania na potrzeby oddziałów szpitalnych, Poradni Specjalistycznej oraz dzieci konsultowanych w IPCZD. Poza badaniami rutynowymi, wykonywano szereg wysokospecjalistycznych, skomplikowanych badań diagnostycznych. Zakład Diagnostyki Laboratoryjnej dysponował wyjątkowo specjalistycznym sprzętem i aparaturą, jak na lata osiemdziesiąte. Dzięki wykwalifikowanym pracownikom pod kierownictwem dr n.med Zbigniewa Sagana dorównywał laboratoriom medycznych w Europie i na świecie. Poza działalnością stricte leczniczą Instytut „Pomnik-Centrum Zdrowia Dziecka” prowadził działalność naukową i szkoleniową. Wraz z otwarciem Przychodni Specjalistycznej działalność naukowa realizowana była w oparciu o 12 zespołów problemowych i koordynowana jednocześnie przez Radę Naukową ( powołaną 01.08.1977 r.). Rada Naukowa posiadała uprawnienia do nadawania stopnia doktora nauk medycznych. Szkolenia podyplomowe lekarzy i personelu z wyższym wykształceniem zatrudnionych w służbie zdrowia oraz średniego personelu medycznego było jednym z priorytetowych zadań IPCZD. Prowadzone było w formie 4-10 – dniowych kursów szkoleniowych. Ważną rolę dydaktyczną spełniały również organizowane w IPCZD liczne konferencje i sympozja naukowe oraz wykłady specjalistów – gości zaproszonych z kraju i zagranicy. Lekarze i naukowcy z IPCZD mimo pewnych ograniczeń wprowadzonych w ramach wybuchu stanu wojennego ( do 1983 roku) mieli możliwość wyjazdów zagranicznych, w celach dokształcających, ale równie w roli prelegentów cenionych poza naszym krajem.