Paul Anton Carl Voelkel był najwybitniejszym fotografem Nysy drugiej połowy XIX wieku oraz nadwornym fotografem książąt Hohenzollern. Zakład fotograficzny prowadzony wspólnie z żoną, Emilią, odegrał istotną rolę w dokumentowaniu życia miasta i jego okolic. Urodził się 30 czerwca 1832 roku w Ząbkowicach Śląskich. Zawodu fotografa najprawdopodobniej uczył się we Wrocławiu. Poślubił Elise Emilię Böbers i wraz z nią osiedlił się w Nysie. Początkowo Emilia prowadziła sklep z nakryciami głowy, jednak już w 1861 roku małżeństwo rozpoczęło działalność fotograficzną, zakładając swój pierwszy zakład na nyskim Rynku. Po sześciu latach atelier zmieniło siedzibę, pozostając nadal w obrębie Rynku — w kamienicy „Pod Patrycjuszem”. W 1895 roku Voelkelowie przenieśli się do Lądka-Zdroju, gdzie kontynuowali swoją działalność. Zakład fotograficzny działający pod nazwą „E. Voelkel” oferował szeroki wachlarz usług i produktów: portrety w różnych formatach, popularne wówczas zdjęcia wizytowe, fotografie stereoskopowe wraz z przeglądarkami, widoki Nysy i okolic, a także ręcznie kolorowane akwarelami kopie stalorytów. W ofercie znajdowały się również albumy oraz ramy do oprawy fotografii. Za swoją działalność atelier zostało uhonorowane dyplomem uznania podczas Wystawy Światowej w Wiedniu w 1873 roku. Oprócz zakładu w Nysie Paul i Emilia Voelkel prowadzili jeszcze trzy studia fotograficzne: we Wrocławiu, Ząbkowicach Śląskich oraz w Lądku-Zdroju, gdzie zakupili zakład leczniczy Thalheim. Paul Voelkel zmarł 6 stycznia 1904 roku w Lądku-Zdroju, pozostawiając po sobie bogate dziedzictwo fotograficzne, które do dziś stanowi cenne źródło wiedzy o dawnym obliczu Nysy. Na zdjęciach z albumu widoczne m.in.: Szkoła Wojenna, Most Wrocławski, Kościół św. Jakuba i Agnieszki, Rynek, Fontanna Trytona, Rynek Maślany, Brama Wrocławska.