Komisja Ziemska Okręgowa, [1917]1918-1921[-1929], 131 j.a. Okręgowy Urząd Ziemski Wydział Administracyjny, 1918-1933, 594 j.a. Okręgowy Urząd Ziemski Wydział Urządzeń Rolnych, 1918-1933[-1939], 6782 j.a. Biuro Okręgowej Komisji Ziemskiej, 1919-1933[1934], 107 j.a. Wydział Techniczny, 1920-1933[1934], 142 j.a. Wydział Wodno-Melioracyjny (Melioracji i Budownictwa), 1919-1931, 18 j.a. na karcie B: plany wydzielone z akt: 603 j.a., 0,4 mb; akta: 1151 j.a., 6,46 mb

Początkowo organem właściwym dla spraw przebudowy ustroju rolnego była Komisja Okręgowa Ziemska ustanowiona rozporządzeniem Rady Ministrów z 18 X 1918 r. (Dz. P. Kr. P. 1918, nr 13, poz. 25). Podstawę do utworzenia Okręgowego Urzędu Ziemskiego dała ustawa z 6 VII 1920 r. o organizacji urzędów ziemskich (Dz. U. 1920, nr 70, poz. 461), zastąpiona ustawą z 11 VIII 1923 r. (Dz. U. 1923, nr 90, poz. 706). Likwidacja Okręgowego Urzędu Ziemskiego jako samodzielnej instytucji nastąpiła w roku 1934, z chwilą włączenia go do Urzędu Wojewódzkiego Lubelskiego (Dz. U. 1933, nr 85, poz. 635). Siedzibą urzędu było miasto Lublin. Był to urząd administracji rządowej specjalnej resortu reform rolnych, kierowany przez Prezesa. Przy urzędzie funkcjonował organ kolegialny – Okręgowa Komisja Ziemska. Do zadań urzędu należała regulacja obrotu ziemią, realizacja reformy rolnej a także prowadzenie prac nad przebudową ustroju rolnego (parcelacje i scalenia gruntów, likwidacja służebności gruntowych) oraz sprawy melioracji gruntów. Okręgowa Komisja Ziemska orzekała w sprawach spornych w postępowaniach regulacyjnych, scaleniowych i znoszenia służebności oraz wykupu i przejmowania nieruchomości na cele reformy rolnej. Zakresem swego działania urząd początkowo obejmował powiaty: biłgorajski, chełmski, hrubieszowski, janowski, krasnostawski, lubartowski, lubelski, puławski, tomaszowski i zamojski. Po likwidacji w 1923 r. Okręgowego Urzędu Ziemskiego w Siedlcach we właściwości urzędu w Lublinie znalazł się obszar całego województwa lubelskiego (Dz. U. 1923, nr 103, poz. 805).